فیلم The Cleaning Lady 2018

فیلمی که کارش را به‌صورت یک کوتاه در ۲۰۱۶ شروع کرد، حالا به یک اثر بلند بدل شده؛ هر دو نسخه را جان ناتز کارگردانی کرده است. «The Cleaning Lady» داستان شِلی (با بازی ریچل الیگ) را روایت می‌کند که به‌عنوان رفت‌وروب‌چی برای آلیس (الکسیس کندرا) کار می‌کند. صورت شِلی به‌شدت زخم‌خورده است؛ زنی درون‌گرا که کم حرف می‌زند، از تماس چشمی اجتناب می‌کند و...

فیلمی که کارش را به‌صورت یک کوتاه در ۲۰۱۶ شروع کرد، حالا به یک اثر بلند بدل شده؛ هر دو نسخه را جان ناتز کارگردانی کرده است. «The Cleaning Lady» داستان شِلی (با بازی ریچل الیگ) را روایت می‌کند که به‌عنوان رفت‌وروب‌چی برای آلیس (الکسیس کندرا) کار می‌کند. صورت شِلی به‌شدت زخم‌خورده است؛ زنی درون‌گرا که کم حرف می‌زند، از تماس چشمی اجتناب می‌کند و شخصیتش کاملاً در تضاد با آلیس است که آرایشگری می‌کند. آلیس عاشق مایکل (استلیو ساوانته)، مردی متاهل، شده و با وجود آگاهی از سمی بودن این رابطه، در گروه کمک به معتادان عشق (شبیه به گروه‌های ترک اعتیاد اما برای مسائل عشقی) شرکت می‌کند. فیلم برای به راه افتادن زمان زیادی صرف می‌کند؛ تا حدی که حس می‌شود مثل یک درام کم‌بودجه آغاز می‌شود و به‌جز شروع شوکه‌کننده—جایی که شِلی را درحال قرار دادن موش‌ها داخل مخلوط‌کن می‌بینیم—تا مدتی هیچ عنصر ترسناکی نیست و این کش‌دادن باعث کسالت بیننده می‌شود. در میانه‌ها بیشتر شاهد جلسات پاک‌کاری برنامه‌ریزی‌شده، بالا و پایین رفتن رابطه‌ها و نگاهی عمیق‌تر به کودکی شِلی با سوءاستفاده‌های مادرش هستیم؛ صحنه‌هایی که اغلب آرام و یکنواخت‌اند. وقتی بالاخره اوضاع جلو می‌رود، فیلم به آن ترسناکی‌ای که انتظارش را داشتم تبدیل می‌شود و نحوه پرداخت به این تحول را دوست داشتم، اما دیر رسیدن به آن نقطه باعث شده نتوانم آن را فیلمی واقعاً خوب بنامم. بازی‌ها قابل قبول‌اند و جلوه‌های پوست سوخته بسیار متقاعدکننده‌اند (به‌خصوص اگر بدانید ریچل الیگ در واقع چه زیبایی‌ای دارد). این گسترش یک فیلم کوتاه به بلند بد از آب درنیامده، اما کاش در ۳۰ تا ۴۰ دقیقه اول کمی هیجان بیشتر بود. جمله‌ای که در فیلم هست: «حالا تو کامل شدی.» — این فیلم باعث می‌شود نسبت به شِلی و آلیس احساساتی مختلف پیدا کنید. ریتم کند اثر در واقع کار می‌کند، چون زخم‌ها—چه جسمی و چه روانی—عمیق‌اند و کارگردان این عمق را خوب نشان می‌دهد. شِلی گذشته پیچیده‌ای دارد و مادرش واقعاً درخشان‌ترین شخصیت منفی است. تماشای این فیلم همراه با آثاری مثل Single White Female (1992) یا Audition (1999) می‌تواند تجربهٔ دوقلویهٔ خوبی برای طرفداران تریلر باشد.