سریال Invasion

بله، ریتمش کمی کند است و بله، خیلی از «جنگ دنیاها» وام گرفته، اما با وجود این‌ها بازی‌ها بسیار خوب است، جلوه‌های کامپیوتری عالی‌اند، روایت قابل‌قبول و تنش به‌اندازه‌ای هست که شما را به دیدن قسمت بعدی ترغیب کند. اگر این را اقتباسی از «جنگ دنیاها» بدانید، بهترین اقتباسِ موجود است. حیف خواهد شد اگر فصل دوم ساخته نشود. کند و بی‌الهام، با بیگانگانی که شبیه...

بله، ریتمش کمی کند است و بله، خیلی از «جنگ دنیاها» وام گرفته، اما با وجود این‌ها بازی‌ها بسیار خوب است، جلوه‌های کامپیوتری عالی‌اند، روایت قابل‌قبول و تنش به‌اندازه‌ای هست که شما را به دیدن قسمت بعدی ترغیب کند. اگر این را اقتباسی از «جنگ دنیاها» بدانید، بهترین اقتباسِ موجود است. حیف خواهد شد اگر فصل دوم ساخته نشود. کند و بی‌الهام، با بیگانگانی که شبیه فیربی‌های تیغ‌دار به‌نظر می‌رسند. خلاصه اینکه این اثر علمی‌تخیلی ناامیدکننده را از هیچ لحاظ توصیه نمی‌کنم. Invasion: Delusions of Grandeur این‌قدرها «سوختن آرام» نیست؛ بیشتر «هیچ سوختنی» نیست. من طرفدار علمی‌تخیلی‌های کم‌شتاب هستم، اما این سریال شخصیت‌هایی ندارد که برایشان دلسوزی کنم، هیچ جذابیت یا شخصیت متمایزی ندارد و داستانی یخ‌زده و بی‌معنی دارد. «غمناک و کند» را با «معنادار» اشتباه گرفته؛ اساساً یک فیلم درجه‌دو به سبک «روز استقلال» است که خود را همشهری کین پنداشته. این را بعد از دیدن فصل دوم قسمت پنجم می‌نویسم. دائم فکر می‌کنم بهتر می‌شود… باید بهتر شود. نمی‌شود. اشتباه من را تکرار نکنید — هنوز برای نجات خودتان وقت دارید. از نکات مثبت، ظاهر تصویری سریال خوب است و برای همان پنج ثانیه‌ای که سم نیل در آن حضور دارد، قابل‌قبول است. کاملاً زباله. داستان به کندیِ شیره جریان دارد. این علمی‌تخیلی نیست؛ بیشتر شبیه یک اسپین‌آف از سریال‌های ملودرام روزانه است. این را به‌عنوان یک سریال علمی‌تخیلی توصیه نمی‌کنم، اما اگر طرفدار سریال‌های آبکیِ ظهرگاهی هستید، ممکن است از آن خوشتان بیاید. واجو! این برنامه اصلاً مشخص نیست چه می‌خواهد باشد؛ موجودات فضایی کمتر حضور دارند و درام بی‌مزهٔ انسانی بیشتر. هیچ توضیحی دربارهٔ آن کلمهٔ تکراری داده نمی‌شود. شاید نویسندگان و تهیه‌کنندگان انتظار داشتند چیزی فراتر از هوش انسانی خلق کنند که دهه‌ها در میان طرفداران علمی‌تخیلی بحث‌برانگیز باشد، اما آنچه ساخته‌اند چیزی جز لجنِ بدبو نیست. در نهایت، از سم نیل گله‌مندم که باعث شد این سریال را تماشا کنم؛ هرگز تصور نمی‌کردم حضورش این‌قدر کوتاه باشد.