فیلم The Courier 2019

یک تریلر-اکشن نسبتاً قابل قبول؛ با این حال دیالوگ‌ها ضعیف بودند و اجرای بازیگر دست‌راستی نقش اول (ویلیام موزلی)، که نقش یک آنتاگونیست نیابتی را بازی می‌کرد در حالی که شخصیت گری اولدمن تحت «بازداشت خانگی» بود، افتضاح بود و بیشتر شِکوه‌گر و کم‌تهدید به نظر می‌رسید تا ترسناک. از جنبهٔ مثبت، از بازی اولگا کوریلنکو و آمیت شاه خوشم آمد و اولدمن هم در نقش...

یک تریلر-اکشن نسبتاً قابل قبول؛ با این حال دیالوگ‌ها ضعیف بودند و اجرای بازیگر دست‌راستی نقش اول (ویلیام موزلی)، که نقش یک آنتاگونیست نیابتی را بازی می‌کرد در حالی که شخصیت گری اولدمن تحت «بازداشت خانگی» بود، افتضاح بود و بیشتر شِکوه‌گر و کم‌تهدید به نظر می‌رسید تا ترسناک. از جنبهٔ مثبت، از بازی اولگا کوریلنکو و آمیت شاه خوشم آمد و اولدمن هم در نقش خودش، که احتمالاً همهٔ صحنه‌هایش را در یک روز فیلم‌برداری کرده، دست‌کم لحظاتی خوب داشت. طراحی حرکات جنگی بد نبود و خوشبختانه از استفادهٔ بیش از حد اثرات خون دیجیتال پرهیز شده و از افکت‌های عملی خون (اسکویب) استفاده شده بود. در مجموع خیلی بد نبود و به‌عنوان یک تریلر-اکشن قابل‌قبول عمل می‌کرد. امتیاز: 3.0/5 اولگا کوریلنکو تقریباً فیلم را نجات می‌دهد. تقریباً. «پیک» دیدنی‌ای раз disappointment است؛ از نظر من هیچ بخشی را نمی‌توان واقعاً «خوب» دانست. کوریلنکو تلاش می‌کند و شخصیتش تا حدی جذاب است که فیلم را قابل تماشا نگه می‌دارد، اما در نهایت همه‌چیز غیرقانع‌کننده به‌نظر می‌رسد. لوکیشن‌محوری فیلم (بیشتر صحنه‌ها در یک مکان رخ می‌دهد) هم به هر دو خط داستان — هم بخش کوریلنکو و هم قسمت گری اولدمن — ضربه زده است. شخصیت اولدمن خیلی بی‌جان است؛ حداقل من نسبت به خط اصلی علاقه‌ای نداشتم و واقعاً همهٔ قسمت‌های مربوط به مانینگز برایم خسته‌کننده بود. اجراهای ضعیف‌تر آمیت شاه و ویلیام موزلی هم کمکی نمی‌کنند، و طرفداران درموت مولرونی هم از حضور بسیار کوتاه او در فیلم ناراضی خواهند بود؛ هرچند به من مربوط نیست، اما کنجکاوم بدانم دستمزد او چقدر بوده است. تدوین به‌ویژه در نیمهٔ اول فیلم تا حدی آزاردهنده و دچار جهش‌های ناگهانی است. موسیقی تنها در تیتراژ آغاز و پایان قابل قبول است. دیدنش بی‌خطر است، اما این نسخه در مقایسه با همتای ۲۰۲۰ با بازی بندیکت کامبربچ و کارگردانی دومینیک کوک حرف چندانی برای گفتن ندارد.