سریال کره‌ای The Uncanny Counter

سریال The Uncanny Counter (۲۰۲۰) — فصل اول — اقتباسِ لایواکشنِ وب‌تون «Kyeongirowoon Somoon» (۲۰۱۸) نوشته جانگ یی است. جو بیونگ-کیو، یو جون-سانگ، کیم سه‌جونگ و یئوم هه‌ران نقش کاونترها — افرادی که ارواح شیطانی را شکار می‌کنند — را بازی می‌کنند. چندین خط داستانی به‌خوبی پرداخته شده‌اند و نکته‌ای که مرا شگفت‌زده کرد این بود که این داستان‌های مختلف در پایان چطور دقیقاً در...

سریال The Uncanny Counter (۲۰۲۰) — فصل اول — اقتباسِ لایواکشنِ وب‌تون «Kyeongirowoon Somoon» (۲۰۱۸) نوشته جانگ یی است. جو بیونگ-کیو، یو جون-سانگ، کیم سه‌جونگ و یئوم هه‌ران نقش کاونترها — افرادی که ارواح شیطانی را شکار می‌کنند — را بازی می‌کنند. چندین خط داستانی به‌خوبی پرداخته شده‌اند و نکته‌ای که مرا شگفت‌زده کرد این بود که این داستان‌های مختلف در پایان چطور دقیقاً در هم می‌آمیزند و بهترین وجوه شخصیت‌ها و درس‌های اخلاقی سریال را پیش می‌کشند. انتخاب بازیگران و بازی‌های چهار نقش اصلی چنان خوب است که تماشاگر احساس می‌کند شاهد یک داستان واقعی است. موسیقی، تولید کلی، تدوین و کارگردانی همگی عالی‌اند. طراحی صحنه‌های مبارزه نه کم‌کاری دارد و نه اغراق‌آمیز؛ در حدی است که برای چهار فرد عادی باورپذیر باشد وگرنه غیرواقعی می‌شد. آنچه کمیاب و قابل‌تقدیر است، پایان‌دادنِ درستِ سریال است که در عین خاتمه، راه را برای دنباله یا فصل بعدی باز می‌گذارد. داستان‌ها نباید کاملاً بسته شوند؛ وقتی فرصتی برای ادامه باقی نماند، نه مخاطب می‌تواند ادامه‌ای در ذهنش بسازد و نه امکان دنباله رسمی وجود دارد. از آنجا که فصل دوم تایید شده، این نشان می‌دهد که پایان باز تا چه حد اهمیت دارد. آفرین؛ من منتظر فصل دوم خواهم بود. متأسفانه سری دیگری که با داستانی نسبتاً خوب و شخصیت‌هایی جذاب (اگر از اغراق‌هایشان بگذرید) و کیفیت بصری خوب شروع می‌شود، بعداً به سمتی می‌رود که جنبه‌های آزاردهندهٔ شخصیت‌ها بیشتر و اغراق‌شده‌تر می‌شود و شخصیت‌ها «برای پیشبرد داستان» رفتارهایی انجام می‌دهند که منطقی نیست. در مقطعی احساس می‌شود واقعاً نویسندگی تنبل است؛ مثلاً وقتی شخصیت A وسط مبارزه زخمی می‌شود و شخصیت B همه چیز را رها می‌کند و به آن‌جا می‌دود، بدون اینکه کمک‌های اولیه‌ای انجام دهد یا واقعاً کاری مؤثر بکند و در نتیجه دشمنی که هنوز آن‌جا است فرار می‌کند، در حالی که از نظر فنی شکست‌خورده بود. من طرفدار بزرگ فصل اول هستم... بعد از انتظار طولانی برای فصل دوم، باید اعتراف کنم این فصل بسیار ناامیدکننده بود. نه داستان درستی دارد و نه احساسات واقعی! اگر کسی می‌خواهد تماشا کند، با فصل اول لذت ببرد و فصل دوم را کنار بگذارد. The Uncanny Counter هرگز به‌طور کامل از ایده جذابش بهره نمی‌برد. شاید بزرگ‌ترین مشکل این است که سریال گاهی بیش از حد احساساتی و شیرین می‌شود، تا حدی که حال‌به‌هم‌کننده می‌شود، و همچنین طولانی به‌نظر می‌رسد؛ تا اپیزود دهم تکراری می‌شود. با این حال، عمق و جذابیتی وجود دارد که سریال را تا حدی دیدنی نگه می‌دارد. این سریال شباهتی ترکیبی به سریال‌های غربی مثل Supernatural با عناصری از Ghostbusters دارد. صحنه‌های اکشن خوب اجرا شده و پیش‌زمینه داستان هم نسبتاً جالب است. در مجموع، سریالِ اکشن ماورایی بدی نیست اما عالی هم نیست. اگر پرداخت داستانی کمی واقعی‌تر و زمینی‌تر بود، احتمالاً جذاب‌تر می‌شد. فصل اول را ببینید و اصلاً به فصل دوم فکر هم نکنید چون ناامید خواهید شد. نمی‌دانم آیا چون فصل اول خیلی خوب بود یا فصل دوم واقعاً بسیار بد، اما به نظرم مورد دوم است. فصل اول زیبا بود، فصل دوم آشغال بود. همین.