فیلم The Killer 2024

این فیلم به طرز خنده‌داری بد است. اوه خدای من. خوشحالم که ناتالی امانوئل را خارج از سری فیلم‌های «تند و Furious» می‌بینم و دیدن عمر سی و سم ورتینگتون هم خوب است، اما این فیلم به تدریج بیشتر به سمت کمدی و احمقانه‌گی می‌رود. بهترین صحنه احتمالا صحنه ضرب و شتم در کلاب در اوایل فیلم است که حس کاذبی به شما می‌دهد که فیلم...

این فیلم به طرز خنده‌داری بد است. اوه خدای من. خوشحالم که ناتالی امانوئل را خارج از سری فیلم‌های «تند و Furious» می‌بینم و دیدن عمر سی و سم ورتینگتون هم خوب است، اما این فیلم به تدریج بیشتر به سمت کمدی و احمقانه‌گی می‌رود. بهترین صحنه احتمالا صحنه ضرب و شتم در کلاب در اوایل فیلم است که حس کاذبی به شما می‌دهد که فیلم بهتر از پوسترش خواهد بود - اما اینطور نیست. به این لحاظ، «قاتل» (۲۰۲۴) مرا به یاد «لبخند» (۲۰۲۲) می‌اندازد. مردم برای «لبخند» دیوانه شدند، اما این فیلم بعد از صحنه ابتدایی افت کرد و هرگز بهبود نیافت. من «شب ساکت» (۲۰۲۳) را تماشا کردم. وحشتناک نبود، اما شاید جان وو باید در اینجا متوقف می‌شد. من به اینکه داستان اصلی نیست اهمیت نمی‌دهم، بلکه به این اهمیت می‌دهم که فیلمنامه به شدت ضعیف نوشته شده و کارگردانی افتضاح است. شخصیت‌های زی، سی، جن و فین به طور ضعیفی نوشته شده‌اند و فین بیش از حد «کوشالا داورا» را تکرار می‌کند. جکس احتمالا بهترین شخصیت نوشته شده است و او تنها حدود ۵ دقیقه در صفحه نمایش است. در اوایل احساس کردم که سعی دارند حال و هوای «کشتن ایو» (۲۰۱۸-۲۰۲۲) را ایجاد کنند، اما نه، این فقط غم‌انگیز است. آیا کسی با صلاحیت می‌تواند این بازیگران و این ایده «ملکه مردگان» را به درستی اجرا کند؟ اگر به دنبال یک فیلم اکشن با قهرمان زن هستید، «پروتژه» (۲۰۲۱) را ببینید که شاهکار نیست اما از این فیلم سرگرم‌کننده‌تر است، یا «آنا» (۲۰۱۹)، «نمک» (۲۰۱۰)، «سارای سرخ» (۲۰۱۸) یا «بلوند اتمی» (۲۰۱۷) را بررسی کنید. بله، ما همه به یک فیلم دیگر با محوریت «دختر رئیس» نیاز داشتیم تا بیداری درونی‌مان را شعله‌ور کند، درست است؟ چی می‌گویید، «هرگز»؟ خوب، ادامه بدهید. «قاتل» با شخصیتی اصلی شروع می‌شود، یک قاتل که به اندازه یک کاسه سیب‌زمینی پوره گرم ترسناک به نظر می‌رسد. اما او یک کیسه مشت در اتاقش دارد. به علاوه، یک مدیر که به نظر می‌رسد واقعاً می‌تواند از خود دفاع کند. واقعاً به نظر می‌رسد که استراتژی زیرین این است که از شخصیت‌ها و نشانه‌های بصری خشن استفاده کنند تا طبیعت غیرتهدیدآمیز شخصیت اصلی را پنهان کنند. این کمی شبیه نشاندن یک گل سرخ در کنار گلدان‌های کاکتوس است، با امید اینکه مردم به طرز غیرقابل توضیحی یکی را با دیگری اشتباه بگیرند. همانطور که انتظار می‌رفت، نتیجه یک کار غیرقابل باور دیگر و عمدتاً مبتنی بر توضیحات است که فکر می‌کنم تنها در صورتی می‌توانست کار کند که به عنوان یک کمدی کنایه‌آمیز بازتفسیر شود. این به معنای این نیست که تقصیر بازیگران است. این یک گروه بازیگری خوب است که بدون شک در نقش‌های اشتباهی قرار گرفته‌اند، به گمانم برای اینکه فیلمنامه بتواند سیاست‌های جنسیتی را بازی کند. به طور کلی، بازیگری با کیفیت یکی از محدود مزایای این فیلم است. به طور خلاصه، هیچ مقدار تعلیق باور نمی‌تواند این فیلم را کارساز کند. شخصاً تعجب می‌کنم چرا ادامه می‌دهند، وقتی که هر چیزی که می‌بینم نشان می‌دهد که مردم به طور کامل دستورکار DEI را رد کرده‌اند و به دنبال بازگشت به سرگرمی‌های سنتی و معقول هستند.