فیلم Bookworm 2024

وقتی یک حادثهٔ کوچک خانگی با توستر باعث می‌شود مادرش در بیمارستان بستری شود، میلدرِد جوان (نل فیشر) مجبور می‌شود زیرِ سرپرستی پدرش قرار بگیرد. مشکل این است که او تاکنون هرگز پدرش را ندیده است، بنابراین ورود «استراون وایز» (الایجا وود) با لباس‌های مرموز و شغلِ شعبده‌باز برای دخترِ نسبتاً بدبینِ داستان چندان تأثیرگذار نیست. او however دُرّ پرده‌نشینی را می‌زند تا راضی‌اش کند،...

وقتی یک حادثهٔ کوچک خانگی با توستر باعث می‌شود مادرش در بیمارستان بستری شود، میلدرِد جوان (نل فیشر) مجبور می‌شود زیرِ سرپرستی پدرش قرار بگیرد. مشکل این است که او تاکنون هرگز پدرش را ندیده است، بنابراین ورود «استراون وایز» (الایجا وود) با لباس‌های مرموز و شغلِ شعبده‌باز برای دخترِ نسبتاً بدبینِ داستان چندان تأثیرگذار نیست. او however دُرّ پرده‌نشینی را می‌زند تا راضی‌اش کند، پس وقتی میلدرِد پیشنهاد می‌دهد برای پیدا کردن یک پلنگ سیاه افسانه‌ای که در اطراف به مردم آسیب می‌زند به کمپینگ بروند، او با رویی خوش پذیرا می‌شود. با کوله‌پشتی و دوربین آماده، آنها راه می‌افتند و پیاده‌روی‌شان به‌طور تاحدی قابل پیش‌بینی اما سرگرم‌کننده‌ای رابطه‌شان را شکل می‌دهد. در مسیر، موسیقی‌ای می‌شنویم که یادآور موریچونه است، با «آرنولد» (مایکل اسمایلی) تهدیدآمیز و شبیه به لِپری‌کَن و همراهش «زو» (مورگانا اورِیلی) روبه‌رو می‌شوند و ماجراجویی‌های زیادی برای یافتن شواهد وجود این گربهٔ بزرگ سیاه — و گرفتن جایزهٔ پنجاه‌هزار دلار برای اثبات آن — پیش می‌آید. شیمی بازی میان فیشر و وود دلپذیر است؛ فیلمنامه به دختر فرصتِ ابراز کنایه‌های تند و ملایمش را می‌دهد و وود نیز از بازگشت به نیوزیلندی بدونِ «اورک‌ها» آشکارا لذت می‌برد. فیلم‌برداری مناظرِ روستایی را خوب نشان می‌دهد و کلیتِ قصه یادآور فیلم‌های بنیادِ سینمای کودکان است. خوشایند است که این بار تمرکز فیلم بیش از جلوه‌های ویژه روی فیلمنامه و شخصیت‌ها باشد؛ این فیلم که عملاً هیچ CGI‌ای ندارد و قارچ‌های زیادی در آن هست، حسابی سرگرم‌کننده است. اما یک سؤال بی‌پاسخ می‌ماند: واقعاً چطور پای او اصلاً توانست زیرِ آن درختِ غول‌آسا جا بگیرد؟