فیلم The Killing Gene 2007

کابوسِ ایثارگرانه! جسدهایی پیدا می‌شوند که نشان W∆Z روی پوست‌شان حک شده است. کارآگاه‌ها ادی آرگو (استلان اسکارسگارد) و هلن وستکات (ملیسا جرج) تحقیقات را آغاز می‌کنند و با چیزی واقعاً نگران‌کننده مواجه می‌شوند. فیلم از همان قماش آثاری مثل Saw، Seven و تا حدی Hostel است؛ در ذاتِ روایی‌اش روایتِ شکنجه‌محور دارد و از نظر بصری نیز تیره و عبوس است با رنگ‌های سبز و قهوه‌ای...

کابوسِ ایثارگرانه! جسدهایی پیدا می‌شوند که نشان W∆Z روی پوست‌شان حک شده است. کارآگاه‌ها ادی آرگو (استلان اسکارسگارد) و هلن وستکات (ملیسا جرج) تحقیقات را آغاز می‌کنند و با چیزی واقعاً نگران‌کننده مواجه می‌شوند. فیلم از همان قماش آثاری مثل Saw، Seven و تا حدی Hostel است؛ در ذاتِ روایی‌اش روایتِ شکنجه‌محور دارد و از نظر بصری نیز تیره و عبوس است با رنگ‌های سبز و قهوه‌ای نئو-نوآر. فیلم تام شنکلند به‌وضوح اندوهناک است، اما اگر از میان خون و چرک بگذرید، متوجه می‌شوید که با فیلمی هوشمندانه روبه‌رو هستید که سؤالات ناخوشایندی دربارهٔ طبیعتِ انسان مطرح می‌کند. البته اگر از خشونت خونین و سرسخت خوشتان می‌آید، این فیلم آن را هم با اشتیاق عرضه می‌کند؛ صحنه‌های کلیدی هم از ضربه‌های احساسی و هم از تکانه‌های هولناک بهره‌مندند. علاوه بر پاشیدن خون، فیلم از فیلمنامه‌ای هوشمند، فیلم‌برداری بسیار حساب‌شده (مورتن سوبورگ) و اجراهای گیرای بازیگران اصلی برخوردار است؛ این عناصر فیلم را بالاتر از حد متوسط می‌برند. کاش پایان نابجایی که قضیه را تنزل داد وجود نداشت؛ در آن صورت احتمالاً در محافل وحشت هم محبوب‌تر می‌شد. امتیاز: 6/10