فیلم Friends with Benefits 2011

حتی حضور میلا کونیس و جاستین تیمبرلیک هم نتوانست این فیلم را نجات دهد. فیلم نسبتاً کسل‌کننده است؛ دیالوگ‌ها بسیار پرحرف‌اند اما خنده‌دار نیستند و تلاش برای «باحال‌بودن» با به‌هم‌آمیختن موضوعات داغ اینترنتی مثل فلش‌ماب‌ها به‌شکلی بی‌کیفیت انجام شده است. سرگرم‌کننده است، هرچند تقریباً تمام جذابیتش را مرهون میلا کونیس می‌دانم. فیلم «Friends with Benefits» بیش از آنچه انتظار داشتم دارد؛ موضوعش تنها درباره رابطه جنسی...

حتی حضور میلا کونیس و جاستین تیمبرلیک هم نتوانست این فیلم را نجات دهد. فیلم نسبتاً کسل‌کننده است؛ دیالوگ‌ها بسیار پرحرف‌اند اما خنده‌دار نیستند و تلاش برای «باحال‌بودن» با به‌هم‌آمیختن موضوعات داغ اینترنتی مثل فلش‌ماب‌ها به‌شکلی بی‌کیفیت انجام شده است. سرگرم‌کننده است، هرچند تقریباً تمام جذابیتش را مرهون میلا کونیس می‌دانم. فیلم «Friends with Benefits» بیش از آنچه انتظار داشتم دارد؛ موضوعش تنها درباره رابطه جنسی نیست. البته بخش عمده‌ای از فیلم به این موضوع اختصاص دارد، اما احساس و دل بیشتری هم در آن دیده می‌شود — مخصوصاً در نقش جاستین تیمبرلیک. من تیمبرلیک (دیلن) را بازیگر قابلِ‌احترامی می‌دانم، اما به‌نظرم این یکی از اجراهای ضعیف‌تر اوست؛ نه اینکه بد بازی کند یا کیفیت فیلم را پایین بیاورد، فقط این اجرا جزو بهترین‌هایش نیست. کونیس (جیمی) همان‌طور که معمول است، فوق‌العاده است؛ اجرای او بسیار لذت‌بخش است و شخصیت نقش را خوب منتقل می‌کند. او قطعاً ریتم فیلم را حفظ می‌کند، حتی اگر نقش تیمبرلیک عمق بیشتری پیدا کند. وودی هارلسون در نقش تامی بامزه است و ریچارد جنکینز با نقش آقای هارپر جنبه‌ای احساس‌برانگیز به فیلم می‌بخشد. در مجموع فکر می‌کنم فیلم تا حد زیادی به هدفش می‌رسد و ارزش دیدن دارد.