سریال SAS Rogue Heroes

مدت‌هاست طرفدار بی‌بی‌سی بریتانیا نیستم و آثاری مانند Rogue Heroes تنها تصمیمم را برای فاصله گرفتن تقویت می‌کنند. SAS: Rogue Heroes تاریخ‌نگاری بازنگرانه را با نگاهی به جنگ به‌عنوان یک «ماجراجویی خوشایند» که هرگز چنین نبوده و نخواهد بود، درمی‌آمیزد. لحن سبک و تا حدی بی‌پروای سریال و تحقیر عجیبش نسبت به سربازان استرالیایی — کسانی که رومل گفته بود اگر روزی جهنم را هم می‌خواست...

مدت‌هاست طرفدار بی‌بی‌سی بریتانیا نیستم و آثاری مانند Rogue Heroes تنها تصمیمم را برای فاصله گرفتن تقویت می‌کنند. SAS: Rogue Heroes تاریخ‌نگاری بازنگرانه را با نگاهی به جنگ به‌عنوان یک «ماجراجویی خوشایند» که هرگز چنین نبوده و نخواهد بود، درمی‌آمیزد. لحن سبک و تا حدی بی‌پروای سریال و تحقیر عجیبش نسبت به سربازان استرالیایی — کسانی که رومل گفته بود اگر روزی جهنم را هم می‌خواست اشغال کند آن‌ها را کنار خود می‌خواهد — هم آزاردهنده و هم توهین‌آمیز است. اشاره به نیروهای مشترک‌المنافع که به‌وفور کشته شدند با عنوان «مستعمراتی‌ها» هم وضعیت را بهتر نمی‌کند. صراحتاً باید گفت این اثر بویی از تمایل به بازسازی امپراتوری نخبه‌گرای بریتانیا دارد؛ میل افراطی به تقدیس و ستایش جنگ به بدترین شکل ممکن، یعنی عادی‌نمایی و قهرمان‌سازی آن به‌جای نشان‌دادن‌ش به‌عنوان پدیده‌ای بیگانه و منزجرکننده. تنها نکته مثبت آشکار، بازی‌های باکیفیت و صحنه‌آرایی‌های دقیق است؛ در این زمینه بی‌بی‌سی معمولاً کم نمی‌گذارد. خلاصه اینکه مگر از خواندن مکرر «Rule, Britannia!» لذت می‌برید، این سریال بهتر است کنار گذاشته شود. سربازان اس‌ای‌اس قهرمان‌اند، اما لزوماً آدم‌های خوش‌اخلاقی نیستند. این بازنمایی دراماتیزه‌شده از نقش اس‌ای‌اس در جنگ جهانی دوم نقایصی دارد، اما این نقایص قابل‌چشم‌پوشی‌اند. واقعیتی که برای تماشاگران امروزی ممکن است سخت‌فهم باشد این است که بی‌پروایی و نداشتنِ احترام، و تصور جنگ به‌عنوان یک ماجراجویی بزرگ، بخشی از منش اس‌ای‌اس آن زمان — و در کل نیروهای مسلح بریتانیا — بود. در کنار این بی‌پروایی اما حرفه‌ای‌گریِ جدی نیز وجود داشت. اس‌ای‌اس در جنگ بیابان، به‌ویژه در ناوبری دوربرد و تعیین دقیق مواضع دشمن، مهارت چشمگیری داشت. آن‌ها نوعی «شوک و وحشت» نظامی را به‌کار گرفتند — گرچه نامی برایش نداشتند — با حملات ضربتی که آتش سنگین را به‌طور مؤثر به‌کار می‌گرفتند و دانشی که در آن زمان انقلابی در روش‌های جنگی بود. این جنبه از اس‌ای‌اس به‌خوبی نمایش داده شده است. اضافه‌کردن خط عاشقانه به نقش دیوید استرلینگ در شکل‌گیری اس‌ای‌اس ناشیانه و غیرضروری به‌نظر می‌رسد. زبان و نگرش‌های نشان‌داده‌شده متعلق به زمان خودشان‌اند؛ از جمله تمایل سطحی به نارضایتی نسبت به فرانسوی‌ها و نیروهای استرالیایی. درست نبود این موارد برای تماشاگران مدرن تصنعی یا تعدیل شود، اما احتمالاً این دیدگاه‌ها بسیاری از بینندگان را آزرده خواهد کرد. دیدن مستند مرتبط «SAS Rogue Warriors» توصیه می‌شود؛ آن مستند بخش‌هایی از داستان را روشن می‌کند که در درام آشکار نیست، مانند نقش کلیدی برخی شخصیت‌های فرعی. این یک روایت داستانی‌شده خوب از اس‌ای‌اس است. پرجنب‌وجوش و حامل ایده‌هایی غرورآمیز و جسورانه که به‌زعم نگارنده دوباره لازم‌اند. زمانی که امپراتوری با افتخار یونیون جک را برافراشته می‌کرد بی‌آنکه نگران زندان به‌خاطر میهن‌پرستی و آزادی بیان باشد. مردان همان بودند که مردان نامیده می‌شدند، زنان همان بودند که زنان نامیده می‌شدند، و تمدن غرب آشکارا برتری داشت.