فیلم The Killer 2023

"کشتن" بی‌شک ساده‌ترین و مستقیم‌ترین فیلم دیوید فینچر در طول حرفه‌اش است، چه خوب و چه بد. از یک سو، روایت ملانکولیک مایکل فاسبندر و بازی جذاب او، همراه با تصویربرداری احساسی و موسیقی تپنده، به تجربه‌ای غوطه‌ور و پرتنش کمک می‌کند که به‌خوبی توسط کارگردان اجرا شده است. از سوی دیگر، فقدان هرگونه لایه عاطفی مرتبط با داستان سطحی و شخصیت‌های نامشخص، به همراه ساختاری...

"کشتن" بی‌شک ساده‌ترین و مستقیم‌ترین فیلم دیوید فینچر در طول حرفه‌اش است، چه خوب و چه بد. از یک سو، روایت ملانکولیک مایکل فاسبندر و بازی جذاب او، همراه با تصویربرداری احساسی و موسیقی تپنده، به تجربه‌ای غوطه‌ور و پرتنش کمک می‌کند که به‌خوبی توسط کارگردان اجرا شده است. از سوی دیگر، فقدان هرگونه لایه عاطفی مرتبط با داستان سطحی و شخصیت‌های نامشخص، به همراه ساختاری تکراری و بدون داستان‌های فرعی، به تدریج تماشاگران را از دنیای تخیلی کم‌عمق دور می‌کند. این فیلم بیشتر مورد تحسین قرار می‌گیرد تا لذت، و به‌نوعی یادآور آهنگ "آفتاب‌گردان" با اجرای باز لورمن است. روایت مایکل فاسبندر به عنوان یک قاتل، به برخی از عمق‌های آن شعر اشاره می‌کند، هرچند به‌طور خنده‌داری نیست. بقیه فیلم، احتمالاً به زودی به یاد نخواهد آمد. او یک قتل برنامه‌ریزی‌شده را انجام می‌دهد که به جای هدف اصلی، به یک معلم بیچاره می‌زند و مجبور به فرار می‌شود. یکی ممکن است فرض کند که چنین شخصیتی نمی‌تواند بترسد، اما این‌طور نیست. او به‌واقع کمی مضطرب است در حالی که به سمت خانه‌اش در جمهوری دومینیکن می‌رود. وقتی به آنجا می‌رسد، متوجه می‌شود که آنجا هم چندان امن نبوده و دوستش "مگدالا" (با بازی سوفی شارلوت) در یک حمله به خانه‌اش به شدت زخمی شده است. او که به‌دنبال انتقام است، به دنبال مجرمان می‌گردد و در نهایت تصمیم می‌گیرد با مشتری میلیونر خود رو در رو شود. این فیلم از نظر بصری جذاب و با روایت هوشمندانه و بازی‌های باکیفیت همراه است، اما در نهایت همچنان "فقط یک فیلم دیگر" درباره قاتل است که اثرات سطحی‌تری نسبت به "لئون: حرفه‌ای" دارد. این داستان به طور کلی تحت تأثیر یک داستان بسیار ساده قرار دارد که برای معنی‌دار شدن به شدت کوتاه است، هرچند با صحنه‌های پرعملکرد و مقداری روایت باکیفیت جبران شده است. در نهایت، "کشتن" با وجود ارائه‌ی اندکی جلا، به ارتفاعات نمادین فیلم‌هایی که این ژانر را در ابتدا مشهور کردند، نخواهد رسید. این فیلم به‌طور کلی ۷۵ درصد هیجانی و ۲۵ درصد اکشن است که به زندگی روزمره یک قاتل اجاره‌ای می‌پردازد که در کار خود اشتباه می‌کند. دیوید فینچر به خاطر لیست بلندی از فیلم‌های عالی شامل "شبکه اجتماعی"، "هفت"، "دختر گم‌شده"، "باشگاه مبارزه" و "زودیاک" شناخته شده است و "کشتن" چندان از این سبک دور نیست. فیلمنامه توسط اندرو کوین واکر (هفت، ۸ میلی‌متری) بر اساس کمیک فرانسوی "کشنده" نوشته ماتز و هنرمند لوک ژاکامون نوشته شده است. از نظر اکشن، فیلم بیشتر بر روی رویه‌های استاندارد "حرفه" تمرکز دارد و تنها در یک فصل شاهد یک مبارزه وحشیانه هستیم. مایکل فاسبندر و دیگر بازیگران (که من به هر فیلمی که تیlda سوینتون در آن بازی می‌کند، علاقه‌مند هستم) اجزایی هستند که فیلم را تشکیل می‌دهند، به ویژه فاسبندر که خام، سرسخت و متدیک است و همیشه به موسیقی "اسمیت" گوش می‌دهد تا ذهنش را پاک نگه دارد و بر روی آنچه که باید انجام دهد تمرکز کند. اگرچه دیالوگ‌های کمی بین شخصیت‌ها وجود دارد، ۹۰ درصد دیالوگ‌ها از طریق افکار فاسبندر به صورت اول شخص بیان می‌شود. موسیقی متن ساده اما با سلیقه‌ای توسط ترنت رزنر و آتیکوس راس ساخته شده است. این فیلم یک تماشای الزامی برای هر کسی است که از فیلم‌های قاتل لذت می‌برد و من به آن نمره ۸ از ۱۰ داده‌ام. ما ممکن است یک رقابت برای فیلمنامه اقتباسی در آکادمی داشته باشیم و شاید برای بهترین بازیگر و کارگردانی هم. به‌طور کلی این فیلم کمی ناامیدکننده است و به داستان یک قاتل که کارش را خراب کرده و چگونگی برطرف کردن آن می‌پردازد، می‌پردازد. فاسبندر واقعاً خوب عمل می‌کند.