فیلم The Souvenir 2019

شاهکار حتی وقتی این نقد را می‌نویسم، فیلم «The Souvenir» همچنان در ذهنم می‌چرخد. از سینما بیرون آمدم با حس ناامیدی و خشم، کاش فیلم به‌جای اینکه صرفاً خودش را به من نشان دهد، اجازه می‌داد بیشتر درونش فرو بروم؛ اما دوستی گفت این فیلم کم‌کم در تو جا می‌افتد و به نظرم حق با او بود. هرچه بیشتر به فیلم جوآنا هاگ فکر می‌کنم—همان‌طور که...

شاهکار حتی وقتی این نقد را می‌نویسم، فیلم «The Souvenir» همچنان در ذهنم می‌چرخد. از سینما بیرون آمدم با حس ناامیدی و خشم، کاش فیلم به‌جای اینکه صرفاً خودش را به من نشان دهد، اجازه می‌داد بیشتر درونش فرو بروم؛ اما دوستی گفت این فیلم کم‌کم در تو جا می‌افتد و به نظرم حق با او بود. هرچه بیشتر به فیلم جوآنا هاگ فکر می‌کنم—همان‌طور که او زندگی خود را واکاوی می‌کند—پرسش‌ها و انگیزش‌های جذاب‌تری کشف می‌کنم. در حال حاضر فیلم را بیشتر می‌پسندم تا اینکه عاشقش باشم، اما همین حس را یک سال پیش دربارهٔ «Burning» داشتم و در دید دومم فهمیدم آن اثر در واقع یک شاهکار است. مطمئن نیستم همین سرنوشت برای «The Souvenir» هم رقم بخورد، اما تعجب نمی‌کنم اگر وقتی یک سال دیگر از من بپرسید، جوابم فرق کند. شاید جذاب‌ترین نکته این باشد که هاگ همیشه قصد داشته این فیلم را در دو قسمت بسازد و قسمت دوم در حال تولید است؛ ممکن است هنوز ندانیم او می‌خواهد جولیا را به کجا ببرد، رشد او به‌عنوان هنرمند در آینده چگونه خواهد بود و تراژدی چگونه او را به‌عنوان هنرمند و انسان شکل می‌دهد. از این منظر، با وجود نقایص، «The Souvenir» می‌تواند یکی از تحریک‌آمیزترین آثار سینمای مستقل چند سال اخیر باشد. هرچه بیشتر به آن فکر می‌کنم، بیشتر مشتاق دیدار دوباره‌اش و کنجکاوتر برای دیدن ادامهٔ داستان جولیا می‌شوم. — دنیل لمین من کاملاً مطمئن نیستم جوآنا هاگ دنبال چه چیزی بوده است. پایان غم‌انگیز و محتوم فیلم، خطر و تعلیق چندانی در قصه باقی نمی‌گذارد. بازی‌ها قابل قبول‌اند ولی فراتر از آن نیستند—و رفتار سمی و دستکاری‌آمیز آنتونی (تام برک) نسبت به جولیا (Honor Swinton Byrne) به‌قدر کافی پرداخته نشده است. با این حال، فیلم از نظر بصری زیباست.