فیلم Closed Circuit 2013

آشکار کردن حقیقت یا نجات جان‌ها با یک معامله این فیلم از کارگردان «بروکلین» است و همین موضوع اولین دلیلی بود که به تماشای آن رفتم. برای برخی مخاطبان خوش نیامده، اما از نگاه من آن را فیلمی قابل قبول یافتم. فیلم با تم‌هایی آشنا سر و کار دارد و چندان تازگی خاصی در روایت ندارد؛ داستان تا حد زیادی قابل پیش‌بینی است و از همان...

آشکار کردن حقیقت یا نجات جان‌ها با یک معامله این فیلم از کارگردان «بروکلین» است و همین موضوع اولین دلیلی بود که به تماشای آن رفتم. برای برخی مخاطبان خوش نیامده، اما از نگاه من آن را فیلمی قابل قبول یافتم. فیلم با تم‌هایی آشنا سر و کار دارد و چندان تازگی خاصی در روایت ندارد؛ داستان تا حد زیادی قابل پیش‌بینی است و از همان ابتدا می‌فهمید چه کسی پشت انفجاری است که در آغاز رخ می‌دهد—در واقع فیلم تودرتوی غافل‌گیرکننده‌ای ندارد. فیلم‌نامه تا حد زیادی خوب نوشته شده، ولی برای عاشقان سینما یا منتقدان احتمالاً کفایت نمی‌کند و بیشتر مناسب تماشاگران گاه‌به‌گاه است. فیلم ظاهراً بر مدار یک ماجرای واقعی ساخته شده؛ با این حال در ابتدای فیلم یا پایان آن اشاره‌ای به واقعی بودن وقایع نمی‌شود. اریک باشا و ربکا هال در نقش دو نفر که قبلاً با هم بوده‌اند و حالا وکیل‌اند، پرونده‌ای حساس و محرمانه را برعهده می‌گیرند؛ از آنجا که محاکمه سری است، هر حرکت آن‌ها زیر نظر قرار می‌گیرد تا آن روز که حقیقتی را کشف می‌کنند که جان‌شان را تهدید می‌کند. باقی داستان مشخص می‌کند آیا آن‌ها می‌توانند مأموریت را به سرانجام برسانند یا نه. در برخی مقاطع فیلم هیجان ملایمی ایجاد می‌کند، اما تحولات کلی معمولی‌اند و به‌ویژه انگیزه‌ها کاملاً روشن نمی‌شوند و صرفاً ردپای قابل درکی از انگیزه‌ها باقی می‌ماند. این اثر بیشتر یک تریلر دراماتیزه‌شده است تا یک معمای جناییِ سینمایی کامل؛ دیالوگ‌ها و سکانس‌ها پرقدرت نیستند و تلاش فیلم برای واقع‌گرایانه نشان‌دادن ماجرا تاحدی ناموفق است. بازی‌ها فوق‌العاده نیستند ولی بازیگران اصلی عملکردی قابل‌قبول دارند. فیلم پتانسیل تبدیل‌شدن به اثری برجسته را داشت، شاید با افزودن چند سکانس اکشن مؤثر؛ در مجموع فیلم بدی نیست و ارزش یک‌بار تماشا را دارد. نمره: 6.5/10 از زاویه‌ای دیگر، می‌توان این فیلم را تریلری سیاسی و پرشتاب دانست که دو معشوق سابق (اریک باشا و ربکا هال) تلاش می‌کنند از متهمی به تروریسم (دنیس موشیتو) دفاع کنند و درگیر توطئه‌ای از «دولت پنهان» می‌شوند که موجودیتش را با حذف تهدیدها حفظ می‌کند. هنگام انتشار، فیلم به‌عنوان یک قصهٔ میانگین که قبلاً بهتر اجرا شده، کم‌اهمیت شمرده شد؛ اما پس از گذشت نزدیک به یک دهه، ایده‌ای که «دولت پنهان» حرکات افراد را زیر نظر داشته و برای «خیر جمعی» تهدیدها را حذف می‌کند چندان دور از ذهن به‌نظر نمی‌رسد. فیلم‌برداری و کارگردانی خوب است؛ فیلم‌نامه از اکشن اغراق‌شده دوری می‌کند و پارانویا را به‌صورت ارگانیک می‌سازد. دو نقش اصلی وضعیت‌شان را جذاب و تماشایی می‌کنند. چند مشکل در ریتم فیلم مانع از آن می‌شود که به تریلر سیاسیِ برترِ هزارهٔ جدید بدل شود، اما همچنان رقیب قدرتمندی است. هشدار محتوایی: خشونت جسمی، فحاشی، موقعیت‌های بزرگسالانه، اشاره به مصرف مواد مخدر، الکل و تنباکو.