فیلم Story of a Love Affair 1950

لوسیا بوزه در نقش پاولا زن جذاب و دل‌فریبِ شوهری ثروتمند به نام انریکو (فردیناندو سارمی) است که زندگی‌ای بی‌چالش و بدون تکاپو دارد. پس از تنها یک سال زندگی مشترک، او عملاً روزمره را از سر می‌گذراند. شوهرش از نوع حسود است و وقتی چند عکس قدیمی پیدا می‌کند، یک کارآگاه خصوصی می‌گیرد تا گذشتهٔ همسرش را زیر و رو کند. این تحقیق نه‌تنها...

لوسیا بوزه در نقش پاولا زن جذاب و دل‌فریبِ شوهری ثروتمند به نام انریکو (فردیناندو سارمی) است که زندگی‌ای بی‌چالش و بدون تکاپو دارد. پس از تنها یک سال زندگی مشترک، او عملاً روزمره را از سر می‌گذراند. شوهرش از نوع حسود است و وقتی چند عکس قدیمی پیدا می‌کند، یک کارآگاه خصوصی می‌گیرد تا گذشتهٔ همسرش را زیر و رو کند. این تحقیق نه‌تنها وجود معشوق سابقِ او، گیدو (ماسیمو جیروتیِ خوش‌تیپ)، را فاش می‌کند بلکه زمینهٔ آشنایی دوبارهٔ آن دو را نیز فراهم می‌آورد و آن‌ها سریعاً تقریباً از همان‌جا که رها کرده بودند، رابطه‌ٔ‌شان را از سر می‌گیرند. تمایل شدید آن‌ها به بودن کنار هم به‌سرعت بر همه چیز چیره می‌شود و خیلی زود نقشه‌ای برای خلاص شدن از دستِ شوهر مداخله‌جو و اندکی مشکوک طراحی می‌کنند. اما هر فورانی می‌تواند فروکش کند؛ با پیشرفت نقشه‌ها، شور و اشتیاق آن‌ها کم‌رنگ می‌شود و هر دو در تارِ عنکبوتی کنجکاو گرفتار می‌شوند که خودشان بافته‌اند — نه می‌توانند به عقب بازگردند و نه پیش بروند. به این ماجرا، یک زیرپلات دلپذیر و پُرطنین دربارهٔ نامه‌ای و دو هم‌کلاسی او که در یک تراژدی دست داشته‌اند و پلیس هنوز در تلاش برای کشف حقیقت آن است نیز افزوده می‌شود که به کلیت ماجرا پیچیدگی و سرگرمی می‌بخشد. نقطه‌ضعف فیلم این است که بیش از اندازه دیالوگ‌محور است. آنتونیونی هنگام ساخت این اثر هنوز در حال آموختن حرفه‌اش بود و شاید به کسی نیاز داشت تا پرگویی‌ها را کمی مهار کند و اجازه دهد تصویربرداری هوشمندانه، فضاپردازی‌ها و بازی درخشانِ بوزه بارِ بیشتری از اثر را به دوش بکشند. با این حال، داستان خوب را نمی‌توان سرکوب کرد؛ فیلم در کمی بیش از یک ساعت و نیم محتوای زیادی را جای داده است. تقریباً برای همهٔ شخصیت‌ها جزای عادلانه‌ای در نظر گرفته می‌شود و گرچه ردّی از رمانس در آن هست، این رمانس از نوع شور و دسیسه است نه احساسات کلیشه‌ای و سطحی. تماشای آن قطعاً ارزش دارد.