فیلم The Girl King 2015

در تقابل وظیفهٔ ملی و یک ماجرای شخصی فیلمی زندگی‌نامه‌ای که در قرن هفدهم دربارهٔ ملکهٔ سوئد ساخته شده است. وقتی فیلمی بر پایهٔ واقعیت ساخته می‌شود، باید حرف مهمی برای گفتن داشته باشد—چه دربارهٔ خود شخصیت و چه دربارهٔ رویدادهای تاریخی پیرامون او. برای کسانی که جزو آن منطقه نیستند، این فیلم می‌تواند راهی خوب برای آشنایی با تاریخ آن بخش از جهان باشد و...

در تقابل وظیفهٔ ملی و یک ماجرای شخصی فیلمی زندگی‌نامه‌ای که در قرن هفدهم دربارهٔ ملکهٔ سوئد ساخته شده است. وقتی فیلمی بر پایهٔ واقعیت ساخته می‌شود، باید حرف مهمی برای گفتن داشته باشد—چه دربارهٔ خود شخصیت و چه دربارهٔ رویدادهای تاریخی پیرامون او. برای کسانی که جزو آن منطقه نیستند، این فیلم می‌تواند راهی خوب برای آشنایی با تاریخ آن بخش از جهان باشد و حتی برای بومیانی که اطلاعات کمتری دارند نیز مفید است. فیلمی چندملیتی با بازیگران و تولید قابل‌قبول به زبان انگلیسی، هرچند داستانش اسکاندیناویایی است. علاوه بر این، موضوع فیلم دارای زمینهٔ لزبین است و از آن دسته روایت‌های واقعی قدیمی است که تا امروز هم در همه‌جا با آغوش باز پذیرفته نشده‌اند. از این منظر کنجکاو بودم—not برای اینکه بدانم فیلم چطور ساخته شده، بلکه برای اینکه بدانم مردم آن روزها چگونه با چنین مسئله‌ای برخورد می‌کردند و به‌ویژه اطرافیان چگونه واکنش نشان می‌دادند. در این باره روایت چندان صریح نیست؛ اگر با انتظار دیدن یکی از بهترین نمونه‌های این ژانر سراغش بروید، ناامید خواهید شد. اما فیلم از زاویه‌های دیگری نیز چیزهایی برای عرضه دارد. پس از مرگ پدرش، کریستینا جوان تمام دوران کودکی‌اش را برای پذیرش تاج‌وتخت سوئد آماده شد. وقتی به سن حکومت رسید، هدفش گسترش نفوذ سوئد در سرتاسر اروپا بود. او در کارهای نظامی مهارت داشت و در عین حال عاشق فلسفه و هنر بود. اما هرگز تا روزی که نسبت به زنی در دربار احساس پیدا کرد، این‌قدر سردرگم نشده بود. او سراغ کسی می‌رود تا بیشتر دربارهٔ این احساس بیاموزد و از سوی دیگر مسئولیتش نسبت به کشور و مردمش هم روزبه‌روز پیچیده‌تر می‌شود. نحوهٔ تقاطع سرنوشت سوئد و زندگی شخصی او در قسمت‌های بعدی فیلم روایت می‌شود. «می‌دانم چگونه تلهٔ خرس بگذارم، چگونه موسکِت را تمیز کنم، اما نمی‌دانم لب‌هایم را چگونه روی لب‌های تو بگذارم.» فیلم از نگاه منتقدان چندان موفق نبود؛ در نقدها شکست خورد، اما از نظر من آن‌قدرها هم بد نیست. بله، در بخش‌هایی کُند و یکنواخت است و پیش‌رفت روایت ضعیف به‌نظر می‌رسد. اتفاقات زیادی در داستان رخ می‌دهد، اما به‌نظر می‌رسد برای جلب توجه مخاطب کافی نبوده‌اند. به‌ویژه تناوب میان وظیفهٔ ملی و امور شخصی خیلی محکم با هم برخورد می‌کند و نتیجه این شده که هر دو موضوع ناتمام و نیمه‌کاره می‌مانند. رویدادهایی که دهه‌ها طول کشیده‌اند در حدود صد دقیقه جای داده شده‌اند و این توجیه‌پذیر نیست. انتخاب بخش‌های مناسب از زندگی کریستینا برای گنجاندن در فیلمنامه مشکل اصلی است؛ بعضی بخش‌ها خوب است اما کلیت فیلم چنین نیست. از سوی دیگر، برخی ممکن است فیلم را نوعی تبلیغات بدانند—نمی‌دانم گرایشش به کدام مذهب یا دیدگاه است، اما از جهتی شروع می‌کند و به جهت دیگری ختم می‌شود؛ بنابراین شاید پایان فیلم است که بیشتر اهمیت دارد. از منظر انسانی و اخلاقی به نظرم همه‌چیز قابل‌قبول است؛ اگر همین باعث شده فیلم مورد قضاوت نادرست قرار بگیرد، پس حکم آن قضاوت کاملاً غلط است. در غیر این صورت، به‌عنوان یک بیوپیک که واقعیت را نقل می‌کند، فیلم قابل‌قبول است. از میان پادشاهان و ملکه‌هایی که درباره‌شان آموخته‌ایم، کریستینا متفاوت است و باید دربارهٔ او دانست. احساس می‌کنم او بسیار مدرن بود—ولی در قرنی اشتباه. متولد خانوادهٔ سلطنتی و در ِ اختیارِ قدرت، تلخ است که سرنوشتش در پایان چگونه تغییر می‌کند. اما این پایانِ همهٔ داستان او نیست؛ چیزهای بیشتری برای بازگو کردن وجود دارد، اگرچه این فیلم تنها بر دورهٔ سلطنت او در سوئد تمرکز دارد. خوشحال می‌شوم اگر دنباله‌ای ساخته شود که زندگی بعدی و خودکاوی او را روایت کند—مطمئناً آن قسمت فلسفی‌تر خواهد بود، هرچند ممکن است برخی دوباره سر و صدا کنند و آن را تبلیغاتی بخوانند. از آنجا که این فیلم موفقیت زیادی نداشت، احتمال ساخت دنباله کم است. یکی از دلایل تمایل من به دیدن فیلم، سارا گادون بود. او یکی از نقش‌های اصلی را داشت اما ترجیح چندانی در انتخاب نقش برایم ایجاد نکرد؛ بازیگر دیگر واقعاً خوب بود و تقریباً در هر قاب حضور داشت. شاید بهترین فیلم برای نمایش مسائل LGBT نباشد، اما سهمی از آن داشته و از زاویه‌های دیگر فیلم قابل‌قبول است. می‌توانست بهتر باشد؛ این چیزی است که بینندگان می‌گویند و من هم موافقم. تماشایی است، اما کیفیت لازم برای توصیهٔ قاطع را ندارد. امتیاز: ۶/۱۰