فیلم The Mothman Prophecies 2002

معمایی تسخیرکننده با عناصر فراطبیعی — موقر، زیبا، درخشان فیلمی که در سال ۲۰۰۲ اکران شد و به کارگردانی مارک پلینگتون ساخته شده، «پیشگویی‌های مرد پروانه‌ای» به برخی از رویدادهای عجیب رخ‌داده در پوینت پلِزِنت، ویرجینیای غربی، از ۱۵ نوامبر ۱۹۶۶ تا ۱۵ دسامبر ۱۹۶۷ (۱۳ ماه) می‌پردازد. با این‌حال فیلم رخدادها را به سال ۲۰۰۱ منتقل کرده است. خلاصه داستان: ریچارد گیر در نقش جان کلین...

معمایی تسخیرکننده با عناصر فراطبیعی — موقر، زیبا، درخشان فیلمی که در سال ۲۰۰۲ اکران شد و به کارگردانی مارک پلینگتون ساخته شده، «پیشگویی‌های مرد پروانه‌ای» به برخی از رویدادهای عجیب رخ‌داده در پوینت پلِزِنت، ویرجینیای غربی، از ۱۵ نوامبر ۱۹۶۶ تا ۱۵ دسامبر ۱۹۶۷ (۱۳ ماه) می‌پردازد. با این‌حال فیلم رخدادها را به سال ۲۰۰۱ منتقل کرده است. خلاصه داستان: ریچارد گیر در نقش جان کلین بازی می‌کند، روزنامه‌نگاری از روزنامه واشینگتن پست که در تلاش است با مرگ ناگهانی همسرش مری (دبرا مسینگ) کنار بیاید. او به‌طور مرموزی در پوینت پلِزِنت ظاهر می‌شود و رابطه‌ای با سرگرد همدرد پلیس، کانی (با بازی لارا لینی) برقرار می‌کند. بسیاری از ساکنان شهر موجودی شبیه «مرد پروانه‌ای» را دیده‌اند—موجودی هولناک که شبیه چیزی است که مری پیش از مرگش مشاهده کرده بود. پژوهشگری (آلن بیتس) بر این باور است که «مردان پروانه‌ای» در حوزه‌ای قرار دارند که فراتر از درک انسانی است و قادرند فجایع قریب‌الوقوع را پیش‌بینی کنند. آیا مرد پروانه‌ای دیده‌شده در پوینت پلِزِنت شهروندان را از وقوع فاجعه‌ای هشدار می‌دهد؟ اگر چنین است، آن فاجعه چیست؟ این فیلم یک اثر هیولایی یا اسلشر نیست؛ اگر دنبال چنین آثاری هستید به «موت‌من» (۲۰۱۰) مراجعه کنید که برای یک محصول تلویزیونیِ موجودات، نسبتاً خوب است. در مقابل، «پیشگویی‌های مرد پروانه‌ای» داستانی فراطبیعی/معمایی است با فضایی مِورِقِر و دلهره‌آور که تمام عناصرش—بازیگری، فیلمنامه، تدوین، موسیقی، فیلم‌برداری، لوکیشن‌ها، جلوه‌ها و غیره—به‌خوبی کار می‌کنند. در زیر لایهٔ وهم‌آلود فیلم، نوعی کیفیت وزین، زیبا و ستایش‌برانگیز وجود دارد و پایانی که دارد به‌طرزی عجیب تأثیرگذار است. عده‌ای ادعا کرده‌اند که رازهای مطرح‌شده در داستان قرار نیست حل شوند و در واقع قابل حل نیستند؛ اما این درست نیست. فیلم پیچیده است و به هوش تماشاگر احترام می‌گذارد. سؤال‌ها با احتمالات مختلف مطرح می‌شوند. پاسخ‌ها در فیلم هست، اما شاید لازم باشد چند بار آن را ببینید تا آن‌ها را کشف کنید. قدر می‌دانم که کارگردان و نویسنده از بیان صریح همه‌چیز برای تماشاگر خودداری کرده‌اند و حتی جایِ تفسیر کاملِ غلط را باز گذاشته‌اند. اگر تماشاگر خواهان پاسخ است، باید «گوش شنوا» داشته باشد و حاضر باشد برای یافتنشان تلاش کند. تفسیر اولیهٔ من این بود که «مردان پروانه‌ای» موجوداتی روحانی خیرند که سعی دارند با پیش‌گویی فجایع بزرگ به بشریت کمک کنند، اما به‌خاطر برتری‌شان نسبت به انسان‌ها قابل سوءتفاهم‌اند. به‌طور خلاصه، برداشت من این بود که مرد پروانه‌ای به‌نوعی کلین را به پوینت پلِزِنت کشانده تا با یار آینده و جایگزین همسر مرده‌اش آشنا شود و او را نجات دهد؛ همسری که به‌خاطر مشکلی پیشین فوت کرده و فقط مرد پروانه‌ای از آن باخبر بوده است. این توضیح به‌وضوح نشان می‌داد که طبیعت مردان پروانه‌ای خیرخواهانه است. بعداً فهمیدم این تفسیر نادرست بوده است؛ یک طعمهٔ هوشمندانه و مؤثر. خلاصهٔ نهایی: «پیشگویی‌های مرد پروانه‌ای» فیلم نادری است که واقعاً جذاب است و پر از نکات قابل کاوش است، حتی اگر چند بار آن را دیده باشید. فیلم چنان هنری است که تماشای مکرر آن لذتبخش است. فیلم ۱ ساعت و ۵۹ دقیقه اجرا می‌شود و در کیتانینگ، پنسیلوانیا (به‌عنوان جانشین پوینت پلِزِنت)، پیتسبورگ (صحنه‌های کارخانه و شهری) و دیگر شهرهای غرب پنسیلوانیا فیلم‌برداری شده است. فیلمنامه را ریچارد هیتم بر اساس کتاب جان کیل نوشته است. نمره: A بینش‌هایی دربارهٔ مردان پروانه‌ای — هشدار اسپویلر — (تا قبل از دیدن فیلم نخوانید): «مردان پروانه‌ای» ارواح شرور یا فرشتگان ساقط‌شده‌اند (این دو‌ اصطلاح هم‌معنی در اینجا هستند). این نکته هنگام مشاهدهٔ نقاشی‌های شاهدان عینی از موجودات واضح است؛ آنها هرگز موجوداتی زیبا و فرشته‌مانند را نشان نمی‌دهند، بلکه موجوداتی بال‌دار، تاریک و به‌وضوح بدخواه را ترسیم می‌کنند. همین موضوع در تصاویر واقعیِ ظاهر شدن موجود نیز دیده می‌شود (تصاویر را فریز کنید و نگاه کنید). یک مرد پروانه‌ای باعث تصادف خودرویی می‌شود که به دبرا مسینگ آسیب می‌زند. آیا یک فرشتهٔ خیرخواه چنین تراژدی‌ای را ایجاد می‌کند (صرف‌نظر از این‌که او در نهایت به‌خاطر مشکلی پیشین می‌میرد)؟ در کتاب مقدس، شیطان «شهریار قوّت هوا» خوانده شده است؛ بنابراین، مریدان پست او (شیاطین) طبیعتاً جنبه‌های روحانی و الکترومغناطیسی دارند. آن‌ها می‌توانند از طریق تلفنی که برق ندارد سخن بگویند یا شاید چراغ راهنمایی را دستکاری کنند. می‌توانند صدای عزیزان مرده را تقلید کنند یا حتی شکل انسانی به خود بگیرند، مانند ایندرید کولد، مری یا پرستار مردی که اصرار می‌کند نقاشی‌های مری «فرشتگان» را نشان می‌دهد و سپس به‌طرزی مرموز ناپدید می‌شود. پژوهشگرِ شیکاگو آشکار می‌کند که مردان پروانه‌ای از «جهنم» (زیرجهانِ روحانی که زیربنای زمین است) می‌آیند و پیام‌های مخلوطی می‌فرستند تا زندگی مردم را ویران کنند. آن‌ها ممکن است ظاهراً انسان‌ها را به‌خوبی هشدار دهند، اما در عین حال آشکارا باعث بروز رنج و مصیبت انسانی می‌شوند (تصادف خودرو، از دست دادن شغل گوردون، جنون و سرانجام مرگ او، و از دست رفتن خانواده، شغل و موقعیت اجتماعی پژوهشگر). همچنین، آن‌ها از آشکار کردن هویت و نیات واقعی‌شان خودداری می‌کنند. آن‌ها استادان مبدل‌سازی هستند. پژوهشگر منزوی همچنین اشاره می‌کند که آن‌ها هزاران سال است وجود دارند و بنابراین ۲–۳ حرکت جلوتر از انسان‌ها را می‌بینند؛ از این دیدگاه برای دستکاری، فریب و نابودی استفاده می‌کنند. از آنجا که روش عملیاتی آن‌ها «کشتن، دزدی و ویران کردن» است، از مرگ، ویرانی و عذاب تغذیه می‌کنند و لذا به جاهایی که در آن فجایعی بزرگ رخ خواهد داد مانند فروپاشی پل سیلور می‌روند. زنی که در پایان نجات می‌یابد شمارهٔ «۳۷» بود؛ این عدد تاریخی نمادی عددی از مسیح است که نشان می‌دهد غوطه‌وری او در رودخانه و «رستاخیز»ِ تمثیلی‌اش نوعی از مسٔوح است. با این حال او همچنان قربانی است، زیرا دیدگاه پیشینش که مردان پروانه‌ای مخرب و دست‌کاری‌کننده‌اند، می‌تواند اکنون برعکس شده و او را به فریب بیندازد که این موجودات گویی عاملان خوبی هستند. البته ما هرگز نمی‌فهمیم که آیا چنین تغییری رخ می‌دهد یا نه، چون داستان به‌قدرتمندی با صحنه‌ای تمام می‌شود که کلین و کانی در آمبولانسی، در شوک و خوشحال از زنده‌ماندن، نشسته‌اند. فیلم به‌طرزی قدرتمند نشان می‌دهد که بشر درگیر جنگی کیهانی است و موجودات بدخواهی هستند که قصد دارند ما را نابود یا ویران کنند. ناتوانی در فهم درست و آماده‌سازی راهبردی می‌تواند مرگبار یا منجر به رنج عظیم شود. تنها محافظت واقعی در برابر این موجودات روحانی شرور، آشتی با خالق از طریق سپر خون کفارهٔ عیسی مسیح و به‌کارگیری زرهٔ نور دانسته شده است.