انیمیشن Pantheon

انیمیشن‌ها اغلب دست‌کم گرفته می‌شوند، اما اگر قرار باشد تنها یک اثر انیمیشنی معاصر را به کسی که معمولاً انیمیشن نگاه نمی‌کند معرفی کنم، Pantheon خواهد بود. این سریال مناسب کسانی است که: 1. عاشق علمی‌تخیّل‌اند و هنوز درباره اینکه آیا ما در یک شبیه‌سازی زندگی می‌کنیم تردید دارند؛ 2. از پیدا کردن اشارات پنهان (ایستر اگ) در نقاط مختلف لذت می‌برند؛ 3. برای تأملات عمیق‌تر درباره آینده...

انیمیشن‌ها اغلب دست‌کم گرفته می‌شوند، اما اگر قرار باشد تنها یک اثر انیمیشنی معاصر را به کسی که معمولاً انیمیشن نگاه نمی‌کند معرفی کنم، Pantheon خواهد بود. این سریال مناسب کسانی است که: 1. عاشق علمی‌تخیّل‌اند و هنوز درباره اینکه آیا ما در یک شبیه‌سازی زندگی می‌کنیم تردید دارند؛ 2. از پیدا کردن اشارات پنهان (ایستر اگ) در نقاط مختلف لذت می‌برند؛ 3. برای تأملات عمیق‌تر درباره آینده و امکانات بی‌پایان آن آماده‌اند. این سریال دو فصل دارد؛ فصل اول بیشتر روی اکشن و پرداخت شخصیت‌ها تمرکز دارد و فصل دوم بسیار فلسفی‌تر است و تا پایان آن ممکن است به زمانی برای هضم روایت نیاز داشته باشید. من عاشقش شدم. مطمئن نیستم برای «هوش بارگذاری‌شده» (Uploaded Intelligence یا UI) آماده‌ام یا نه، اما موضوع بسیار جذابی است. امیدوارم در حال خواندن این نقد نسبت به انیمیشن‌هایی با محتوای بالغ باز باشید، زیرا Pantheon دقیقاً از این دسته است. این یک اثر علمی‌تخیلی است که تا حد زیادی یادآور ماتریکس است. چنین آثاری می‌توانند بعد از پایان فصل دوم شما را به پرسش درباره واقعیت وادارند: آیا اتم‌ها و ماده واقعیت را تعریف می‌کنند یا همان‌طور که دکارت گفت «می‌اندیشم، پس هستم»؟ شاید این تنها یک نمونه از مواردی باشد که درباره هوش بارگذاری‌شده خواهید شنید. سفر خوش—امیدوارم از آن لذت ببرید. این احتمالاً یکی از بهترین و مسحورکننده‌ترین داستان‌هایی است که تاکنون دیده‌ام. داستان، ایده‌ها، موضوعات مورد بررسی و وفاداری اثر به خودِ خویش را دوست داشتم. در زمانی که بسیاری از سریال‌ها داستان را کش می‌دهند تا بیشترین بهره را از طرفداران ببرند، این مجموعه به‌طور شایسته‌ای به پایان می‌رسد. عملاً حساب کاربری ساختم تا این نقد شایسته را بنویسم. حرف دیگری نیست—فقط تماشا کنید؛ ارزش هر دقیقه‌اش را دارد.