انیمیشن The Emoji Movie 2017

به‌عنوان اثری که در آن بیان احساسات اهمیت دارد، این فیلم در انتقال احساسات شکست می‌خورد. موافقم که این فیلم چندان خوب نبود — نه به‌خاطر فیلمنامه بد، نه انیمیشن یا بازی صدا، بلکه زمان انتشار برای موفقیتش تعیین‌کننده بود. اگر این فیلم پیش از «رِک‌ات رالف»، «فیلم لگو»، «پیکسل‌ها» یا «درون و بیرون» منتشر شده بود، شاید مردم آن را بیشتر می‌پسندیدند. حالا اما انگار...

به‌عنوان اثری که در آن بیان احساسات اهمیت دارد، این فیلم در انتقال احساسات شکست می‌خورد. موافقم که این فیلم چندان خوب نبود — نه به‌خاطر فیلمنامه بد، نه انیمیشن یا بازی صدا، بلکه زمان انتشار برای موفقیتش تعیین‌کننده بود. اگر این فیلم پیش از «رِک‌ات رالف»، «فیلم لگو»، «پیکسل‌ها» یا «درون و بیرون» منتشر شده بود، شاید مردم آن را بیشتر می‌پسندیدند. حالا اما انگار سونی به‌هر‌قیمتی می‌خواسته نسخه‌ی خودش از فیلم‌های مرتبط با اسباب‌بازی‌ها یا بازی‌ها را بسازد، و همین باعث شده اثر مصنوعی به‌نظر برسد. با وجود تمام نقدها، فیلم سود خوبی ساخت، پس از نظر فروش یک شکست کامل نیست؛ فقط از نگاه بینندگان ارزشش کمتر شد. داستان این فیلم شباهت زیادی به آثاری دارد که پیش‌تر دیدیم؛ در حقیقت، بیش از هشتاد درصد فیلم‌ها از یک قالب عمومی قرض می‌گیرند. صحنه‌ها معمولی‌اند و چیز زیادی برای کاوش ندارند. شوخی‌ها ضعیف‌اند و در اغلب بخش‌ها شخصیت‌ها چندان جذاب نیستند — به نظرم از پتانسیل‌شان درست استفاده نشده است. نکته‌ی مثبت این است که فیلم قابل تماشا است، اما اکثریت آن را دوست نخواهند داشت. معمولاً انیمیشن‌های سونی واکنش ضعیفی دریافت کرده‌اند و با توجه به بازخوردها، بعید است فعلاً دنباله‌ای ساخته شود. امتیاز: 3/10 --- فاجعه‌آمیز و کلافه‌کننده — واقعاً آشغال است. با توجه به شهرت این فیلم، می‌دانستم قرار است چیزی بی‌ارزش باشد. معمولاً صبر می‌کنم خودم ببینم و نظرم را بسازم، اما در این مورد شکی نیست — «فیلم ایموجی» واقعاً افتضاح است. تلاشی تنبلانه است؛ هیچ خلاقیتی دیده نمی‌شود و انگار برای ساختش زحمت زیادی کشیده نشده. تازه تبلیغاتِ محصول هم به چشم می‌آیند! ایده‌ی فیلم را قبول دارم؛ می‌شد با آن فیلم خوبی ساخت، اما اجرا به‌طرز فاجعه‌باری اشتباه است. با وجود بازیگران مطرح، اجراها هم ناامیدکننده‌اند — بی‌رحمانه ضعیف‌اند. من از طرفداران جیمز کوردن هستم، اما او اینجا افتضاح عمل می‌کند. تی. جی. میلر هم همین‌طور؛ آنا فاریس و مایا رودلف فراموش‌شدنی‌اند. از حضور کم‌رمق پاتریک استوارت هم ناامید شدم — او تقریباً غایب است. تماشای فیلم دردناک است، حتی با زمان کوتاهِ 86 دقیقه. --- با وجود ضعف‌هایش در داستان، انیمیشن و صداگذاری فیلم خوب هستند و ارجاعات ظریفی دارد که بزرگسالان را سرگرم می‌کند، در حالی که برای کودکانم هم رنگارنگ و جذاب و کافی بود تا توجه‌شان را حفظ کند. --- «فیلم ایموجی» زندگی خیالی ایموجی‌ها را کاوش می‌کند و محور آن شخصیت جین است که تلاش می‌کند در جهانی که همگونی را تحمیل می‌کند جا بیفتد. با وجود شکاف‌های منطقی و ساختار داستانی نه‌چندان منسجم، فیلم تصویری رنگی ارائه می‌دهد و پیامی مهم درباره پذیرفتن فردیت دارد. فیلم تشویق می‌کند — به‌ویژه کودکان — که منحصر‌به‌فرد بودن خود را جشن بگیرند و به تطابق کورکورانه با انتظارات اجتماعی نپردازند.