فیلم Next 2007

واقعاً نمی‌دانم چطور فکری که هنگام دیدن «نکست» به ذهنم آمد را طوری بیان کنم که منطقی باشد؛ پس خودم را کمی احمق معرفی می‌کنم و دقیقاً همان فکر را می‌گویم: «دوست دارم این فیلم را داخل یک فیلم دیگر ببینم.» امتیاز نهایی: ★★ — چیزهایی داشت که برایم جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف بود. تماشای لذت‌بخشی بود، احتمالاً دوباره می‌بینم و توصیه می‌کنم. معمولاً پیشگویی...

واقعاً نمی‌دانم چطور فکری که هنگام دیدن «نکست» به ذهنم آمد را طوری بیان کنم که منطقی باشد؛ پس خودم را کمی احمق معرفی می‌کنم و دقیقاً همان فکر را می‌گویم: «دوست دارم این فیلم را داخل یک فیلم دیگر ببینم.» امتیاز نهایی: ★★ — چیزهایی داشت که برایم جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف بود. تماشای لذت‌بخشی بود، احتمالاً دوباره می‌بینم و توصیه می‌کنم. معمولاً پیشگویی را «سفر در زمان» حساب نمی‌کنم، اما نحوه به‌کارگیری آن در این فیلم عملاً تغییر زمان است: او خود را جلو می‌اندازد و سپس به زمانی برمی‌گردد قبل از اینکه پیامد را ببیند. ایده بسیار جالب است اما ممکن است سینمایی‌کردن آن دشوار باشد. سازندگان واقعاً در نمایش نیکولاس کیج که می‌ایستد تا «ببیند» و جذاب جلوه‌دادن این کار موفق‌اند. جولیان مور با نقش یک زن قدرتمند کمک می‌کند، اما جسیکا بیل (که خودش بازیگری توانمند است) فرصت بیش از یک نقش «دختر در معرض خطر» را پیدا نمی‌کند. کیج بار بیشتر فیلم را به دوش می‌کشد، ولی در این فیلم خیلی کمتر «دیوانه» است که برای برخی تسلی‌بخش باشد. اگر دنبال یک اکشن غیرمتداول هستید، حتماً ببینید. سرگرم‌کننده اگرچه ناپیوسته. نیک کیج عملکرد قابل قبولی داشت، اما دیدن مردی در اواسط پنجاه سالگی (که رنگ مشکی مو هم او را جوان‌تر نشان نداد) که زنی اوایل سی را جذب می‌کند، عجیب بود؛ با توجه به اینکه رابطه عاشقانه بخش مهمی از فیلم است، این نکته امتیاز منفی بزرگی است. ضربه دیگر جلوه‌های ویژه نه‌چندان خوب بود و به نظر می‌رسد بودجه‌ای متناسب با سکانس‌های اکشن در اختیار نبوده است. با همه این‌ها، فیلم را یک وقت‌گذرانی نسبتاً قابل‌قبول یافتم و ایده‌اش جالب بود و احتمالاً در قالب سریال تلویزیونی بهتر جواب می‌داد. امتیاز: ۳/۵. ظاهراً بعضی‌ها زیاد «دکتر هو» دیدند! متأسفانه نه بازی‌ها و نه فیلمنامه نتوانسته‌اند از تم عجیب و جالب این تریلر علمی-تخیلی بهره‌برداری کنند. نیکولاس کیج در نقش «کریس» ظاهر می‌شود؛ او توانایی دیدن دو دقیقه جلوتر را دارد و از این مهارت به‌عنوان یک شعبده‌باز کم‌سر و صدا در لاس‌وگاس استفاده می‌کند. اوضاع تا وقتی خوب پیش می‌رود که مأمور اف‌بی‌آی «فِریس» (جولیان مور) نقشه‌ای می‌ریزد تا از این توانایی برای جلوگیری از نقشه تروریست‌های روس برای منفجر کردن بمب هسته‌ای در کالیفرنیا استفاده کند. وقتی دوست‌دختر کریس، «لیز» (جسیکا بیل)، هم به بازی کشیده می‌شود، اوضاع خطرناک‌تر می‌شود. فیلم با سرعت حرکت می‌کند، اما حتی کمترین حس خطر واقعی را منتقل نمی‌کند. دیالوگ‌ها و موقعیت‌های اکشن شبیه کتاب‌های ساده و کلیشه‌ای تریلرهای فاجعه‌اند، و مور در حفظ این داستان مشتق و تکه‌تکه ناتوان است—کمکی هم از بازیگر اصلی چوبی‌مآب دریافت نمی‌کند. فیلم بیشتر شبیه تولید مستقیم به ویدئو است و حتی طرفداران پر و پاقرص ژانر و بازیگران احتمالاً ناامید خواهند شد. بله، این فیلم نسبتاً ضعیف است و هیچ فیلمی هرگز به کتاب فیلیپ کی. دیک که بر اساس آن ساخته شده نزدیک نمی‌شود (این موضوع برای «بلید رانر» هم مصداق دارد). فیلمنامه تنبل است، گاف‌های داستانی فراوان‌اند و ناسازگاری‌های فنی گاهی چشم‌گیرند. اما با همه اینها، این یک ماجراجویی کوچک سرگرم‌کننده است. دیدن نیکولاس کیج همیشه ارزش دارد و من هر فیلمی که جسیکا بیل در آن باشد تماشا می‌کنم. روی پرده بزرگ زیبا و رنگارنگ به‌نظر می‌رسد. همه چیز که قرار نیست شکسپیر باشد، خدا رو شکر. «نکست» (۲۰۰۷) با یک فرضیه هیجان‌انگیز شروع می‌شود که فوراً جلب توجه می‌کند. نیکولاس کیج نقش کریس جانسون را بازی می‌کند، مردی که می‌تواند چند دقیقه جلوتر را ببیند. پرده اول این مفهوم را خوب اجرا می‌کند و تعلیق و اکشن را همراه با لحظات سرگرم‌کننده‌ای که توانایی‌های او در آنها درخشان است، متعادل نگه می‌دارد. این مقدمه نوید یک چیز بزرگ‌تر را می‌دهد و پتانسیل داستان قابل‌لمس است. اما در پرده دوم فیلم کم‌کم مسیرش را از دست می‌دهد؛ شتاب داستان فروکش می‌کند و اگرچه لحظاتی درخشان—از جمله چند بیان تأمل‌برانگیز درباره زیبایی و ادراک—وجود دارد، به نظر می‌رسد فیلم بیشتر مصمم است به پایان از پیش تعیین‌شده برسد تا اینکه عمق توانایی‌های کریس یا تأثیرات روان‌شناختی‌شان را کامل‌تر کاوش کند. بازی‌های کیج و جسیکا بیل لذت‌بخش‌اند و شیمی‌شان کافی است تا صحنه‌های شخصی‌تر را نگه دارد، حتی وقتی فیلمنامه کم‌عمق می‌نماید. با وجود نقص‌ها، «نکست» لحظاتی دارد که در ذهن می‌ماند و پایان‌بندی با چرخشی غیرمنتظره شما را به تأمل وا می‌دارد. اگر از تریلرهای علمی-تخیلی با ایده‌های بلند لذت می‌برید، دیدن این فیلم خالی از لطف نیست؛ هرچند جای کار بیشتری برای پرداختن به عمق شخصیت‌ها و جهان‌پردازی احساس می‌شود.