فیلم Thirteen Lives 2022

«سیزده زندگی» از فرمول‌های معمول آثار مبتنی بر رویدادهای واقعی پیروی می‌کند، اما کارگردانی صادق و غیرهالیوودی ران هاوارد به او امکان می‌دهد یکی از قابل‌توجه‌ترین داستان‌های بقا در دهه اخیر را با کارآمدی روایت کند. بازیگران همگی درخشان‌اند، اما وگو مورتنسن و کالین فارل بیش از دیگران فیلم را از میان نقاط داستانی مرتبط و خفقان‌آور هدایت می‌کنند؛ از نظر مدت نمایش فیلم تا حدودی...

«سیزده زندگی» از فرمول‌های معمول آثار مبتنی بر رویدادهای واقعی پیروی می‌کند، اما کارگردانی صادق و غیرهالیوودی ران هاوارد به او امکان می‌دهد یکی از قابل‌توجه‌ترین داستان‌های بقا در دهه اخیر را با کارآمدی روایت کند. بازیگران همگی درخشان‌اند، اما وگو مورتنسن و کالین فارل بیش از دیگران فیلم را از میان نقاط داستانی مرتبط و خفقان‌آور هدایت می‌کنند؛ از نظر مدت نمایش فیلم تا حدودی سنگین است. برای بینندگانی که اطلاعات کمی یا هیچ‌اطلاعی از آنچه رخ داده دارند، دیدن فیلم جذاب است، اما این سؤال باقی می‌ماند که آیا اثری نسبت به مستند «نجات» درباره همان هجده روز رنج، اضطراب و نامعلومی چیز قابل‌توجهی اضافه می‌کند یا خیر. ستایش فراوان بابت حضور چشمگیر زبان تایلندی در فیلم. امتیاز: B- شاید جالب‌ترین نکته درباره این داستان واقعی شجاعت و ابتکار این باشد که بازیگران تا حد زیادی داستان را تحت‌الشعاع قرار نمی‌دهند. نقش‌آفرینی‌های آن‌ها محکم و نسبتاً بی‌نمایش است و اجازه می‌دهد ترتیب رویدادها پیش برود و تنش و فشار به‌تدریج انباشته شود. این ماجرای تاریخی است—ما می‌دانیم چه اتفاقی می‌افتد—اما این فقدان خطرِ ناشناخته چندان مهم نیست وقتی تلاش‌های یک تیم بین‌المللی را دنبال می‌کنیم که در تلاش برای نجات دوازده پسر و مربی‌شان هستند، کسانی که پس از باران‌های شدید موسمی در چند کیلومتری ورودی غار در اعماق زمین به دام افتاده‌اند. ران هاوارد وقت می‌گذارد تا نشان دهد چگونه این پیچیده‌ترین و نوآورانه‌ترین عملیات نجات برنامه‌ریزی و اجرا شد—و اینکه هیچ‌یک بدون ریسک قابل‌توجه برای درگیران نبود. مخاطب در سناریوها وارد می‌شود و حس مشارکت عاطفی پیدا می‌کند؛ روایت برای بیننده غوطه‌ورکننده است. هماهنگی بازیگران طبیعی است و دیالوگ‌ها پرحرف یا اغراق‌شده نیستند، چیزی که فشارهای طاقت‌فرسایی را که این مردان—که در اصل داوطلب بودند—از سوی خودشان، خانواده‌ها، مقامات و باران بی‌امان تحمل کردند خوب نشان می‌دهد. تصویربرداری زیرزمینی در ایجاد حس خطر بسیار مؤثر است و آن حس رهایی در پایان را به‌خوبی منتقل می‌کند. اگر می‌توانید، تماشا در سینما بهتر است؛ صفحه بزرگ فضاهای کوچک و تنگ را قوی‌تر نشان می‌دهد. «سیزده زندگی» فیلمی عمیقاً تأثیرگذار است که داستان واقعی و شگفت‌آور نجات غار تام لوآنگ در تایلند (۲۰۱۸) را برجسته می‌کند. به کارگردانی ران هاوارد، فیلم بر تلاش جهانی و کار تیمی تمرکز دارد که به نجات معجزه‌آسا یک تیم نوجوانان فوتبال و مربی‌شان انجامید. اجرای وگو مورتنسن، کالین فارل و جوئل اجگرتون برجسته است و شجاعت و مهارت غواصانی را نشان می‌دهد که برای نجات پسران همه‌چیز را به خطر انداختند. فیلم از نظر فنی قابل‌توجه است، با صحنه‌های زیرآب هیجان‌انگیز و نمایش واقع‌گرایانه شرایط دشواری که نجات‌دهندگان با آن مواجه بودند. کارگردانی هاوارد تمرکز را روی وجه انسانی نگه می‌دارد و فداکاری‌ها و همکاری گسترده‌ای را که موجب موفقیت عملیات شد به تصویر می‌کشد. با این‌حال، فیلم تا حد زیادی از منظر نجات‌دهندگان روایت می‌شود و به تجربه‌های عاطفی پسران و مربی‌شان به‌صورت عمیق نمی‌پردازد؛ این کم‌توجهی باعث می‌شود بخشی از اثرگذاری رویداد کمتر کاوش شود. با این همه، «سیزده زندگی» همچنان فیلمی قدرتمند است که تاب‌آوری و عزم همه دست‌اندرکاران را به نمایش می‌گذارد. این فیلم گواهی است بر آنچه انسان‌ها می‌توانند وقتی در برابر موانعِ به‌ظاهر غیرممکن متحد می‌شوند، به دست آورند. هرچند شاید همه وجوه احساسی را کامل بررسی نکند، اما قصه‌ای خوش‌ساخت و الهام‌بخش است که ارزش دیدن دارد. فکر می‌کنم فیلم فوق‌العاده‌ای بود! پس از دیدن بخش‌های کوتاه خبری زنده و سپس این فیلم، یادآوری بسیار خوبی بود. بازی‌ها و روایت خوب با هم جمع شده‌اند؛ کار بسیار خوبی انجام شده است. خوشحالم که فیلم به صورت مستند ساخته نشده—من از نوع آثار مستند به‌سختی می‌توانم لذت ببرم.