فیلم Dead Alive 1992

هاهاها! هنوز از شدت زننده بودنِ دو فیلم اولِ سِر پیتر جکسون می‌خندم! او از آن زمان راه زیادی آمده است. حالا تصور کنید اگر آن‌موقع سه‌گانه‌های ارباب حلقه‌ها و هابیت و همین‌طور کینگ کونگ را او کارگردانی کرده بود! فیلمی دل‌به‌هم‌زن. بعد از غذا دیدنش توصیه نمی‌شود. بعد از تماشای این فیلم چه بگویم؟ احتمالاً نباید بعد از شام سراغش می‌رفتم. فیلم واقعاً منزجرکننده است، شاید...

هاهاها! هنوز از شدت زننده بودنِ دو فیلم اولِ سِر پیتر جکسون می‌خندم! او از آن زمان راه زیادی آمده است. حالا تصور کنید اگر آن‌موقع سه‌گانه‌های ارباب حلقه‌ها و هابیت و همین‌طور کینگ کونگ را او کارگردانی کرده بود! فیلمی دل‌به‌هم‌زن. بعد از غذا دیدنش توصیه نمی‌شود. بعد از تماشای این فیلم چه بگویم؟ احتمالاً نباید بعد از شام سراغش می‌رفتم. فیلم واقعاً منزجرکننده است، شاید یکی از آزاردهنده‌ترین آثاری که دیده‌ام. می‌گویم این به بدترین دلایل؛ تصاویر و موقعیت‌هایی که نشان می‌دهد تا حد تهوع‌آوری زننده‌اند. فیلم ترسناک نیست و هرگز نمی‌ترساند، و نه خنده‌دار است، پس کمدی هم نیست؛ بیشتر شبیه تکه‌ای پنیر است که پر از کپک است. فیلم تا حد زیادی متکی به جلوه‌های ویژه و گریم است، پس نباید انتظار بازی‌های درخشان یا فیلمنامه‌ای محکم داشت. قصه ساده و پیش‌پاافتاده است و حولِ پیرزنی می‌چرخد که تبدیل به زامبی‌ای می‌شود که گوشت و خون می‌خورد و رابطهٔ دشوارش با پسرش را نشان می‌دهد. به همین خاطر دلم نمی‌خواهد دربارهٔ بازیگران زیاد حرف بزنم؛ هر یک بی‌تجربه و ناموفق به‌نظر می‌رسند. با همهٔ این‌ها شک دارم این فیلم در سینماهای خارج از کشورهای انگلیسی‌زبان مخاطب زیادی داشته باشد. طرفداران وحشت‌های پرخشونت شاید دلایل خوبی برای پسندیدن این فیلم پیدا کنند و برخی تماشاگران هم احتمالاً تلاش‌های فیلم در جهت طنز سیاه را خواهند پسندید. با این حال، فکر می‌کنم جزو اکثریتی هستم که ترجیح می‌دهند این فیلم را نشناسند یا هرگز آن را نبینند. این هم خنده‌دارترین و هم خون‌آلودترین فیلم ترسی است که تا به حال دیده‌ام. همچنین تنها فیلم ترسناکی است که همسرم حاضر است تماشا کند (ما دی‌وی‌دی‌اش را داریم و چندین بار با هم دیدیم). برای افراد حساس یا زود از حال‌رفته مناسب نیست!