انیمیشن Dota: Dragon’s Blood

قصه کمی پیچیده و با برش‌های عجیب سخت دنبال می‌شود. به‌نظر می‌رسد این نوع تدوین به نفع پلتفرم‌هایی مثل نتفلیکس است چون مجبور می‌شوی چند بار تماشا کنی تا بفهمی جریان از چه قرار است و پی‌بردن به داستان فصل قبل برای فصل جدید راحت‌تر شود. فصل اول نسبتاً خوب است و نقاط قوتی هم دارد، مثلاً شخصیت‌های Invoker، Terrorblade و اژدهاها بسیار جذاب‌اند. صداپیشگی عالی...

قصه کمی پیچیده و با برش‌های عجیب سخت دنبال می‌شود. به‌نظر می‌رسد این نوع تدوین به نفع پلتفرم‌هایی مثل نتفلیکس است چون مجبور می‌شوی چند بار تماشا کنی تا بفهمی جریان از چه قرار است و پی‌بردن به داستان فصل قبل برای فصل جدید راحت‌تر شود. فصل اول نسبتاً خوب است و نقاط قوتی هم دارد، مثلاً شخصیت‌های Invoker، Terrorblade و اژدهاها بسیار جذاب‌اند. صداپیشگی عالی است و همراهی موسیقی پس‌زمینه صحنه‌های به‌یادماندنی می‌آفریند. قهرمانان اصلی (میرانا و دوون) تا حدی شبیه نسخه‌های کپی‌شده از Castlevania به‌نظر می‌رسند و انیمیشن‌ها، به‌خصوص در صحنه‌های مبارزه، به‌خوبیِ Castlevania نیستند. در فصل دوم میرانا و دوون فراتر از زوجِ آزاردهنده و کنایه‌آمیزِ سبک Belmont/Sypha پیش می‌روند. قصه تا حدی به پیچش‌های سیاسی شبیه به بازی تاج‌وتخت متمایل می‌شود (که نکته مثبت است)، اما در عین حال نتوانسته به‌خوبی خطوط داستانی بازشده در فصل اول را پی بگیرد و شخصیت‌ها و پیچش‌های جدیدی وارد می‌کند که فقط وضعیت را پیچیده‌تر می‌سازند و پیش از اینکه با آن‌ها خو بگیریم، کشته می‌شوند. با در نظر گرفتن اینکه آثاری مثل Arcane استانداردهای سریال‌های انیمیشنی برگرفته از بازی‌های ویدیویی را تا چه حد بالا برده‌اند، Dota در حال از دست دادن جایگاهش است؛ با این حال من نسبت به فصل‌های بعدی خوشبین باقی می‌مانم.