فیلم The Dark Horse 2014

چیزی مثبت برای تمرکز کردن این فیلم یکی از بهترین آثار نیوزیلندی به‌شمار می‌آید و از زندگی واقعی شخصی مبتلا به اختلال دوقطبی شدید الهام گرفته شده است. داستان حول شخصیت جنسیس پوتینی، نابغه شطرنج، می‌چرخد. با وجود مشکلات روانی، او باشگاهی به نام «شوالیه‌های شرقی» تأسیس می‌کند تا کودکان محروم را آموزش دهد. فیلم هم به مبارزهٔ خودش می‌پردازد و هم تلاش او برای جلوگیری...

چیزی مثبت برای تمرکز کردن این فیلم یکی از بهترین آثار نیوزیلندی به‌شمار می‌آید و از زندگی واقعی شخصی مبتلا به اختلال دوقطبی شدید الهام گرفته شده است. داستان حول شخصیت جنسیس پوتینی، نابغه شطرنج، می‌چرخد. با وجود مشکلات روانی، او باشگاهی به نام «شوالیه‌های شرقی» تأسیس می‌کند تا کودکان محروم را آموزش دهد. فیلم هم به مبارزهٔ خودش می‌پردازد و هم تلاش او برای جلوگیری از افتادن جوانان مائوری به مسیرهای نادرست؛ داستان در این منظر بسیار خوب روایت شده است. این فیلم شبیه «Once Were Warriors» نیست، اما لحظات خوبی دارد. به‌ویژه مبارزهٔ مردم مائوری برای انتخاب میان زندگی خوب و زندگی بد با جسارت نشان داده شده است. راستش را بخواهید زیاد از آن لذت نبردم، اما منکر این نمی‌شوم که فیلم خوبی با پیام ارزشمندی است. خوشحالم که آن را انتخاب کردم، هرچند خودم مخاطب اصلی‌اش نیستم؛ چون بخش بزرگی از فیلم به‌دلیل کشش دو ساعته کند می‌شود. اگر حدود ۹۰ دقیقه بود، بیشتر خوشحال می‌شدم. نکتهٔ مثبت فیلم بازیگران‌اند. بعضی از آن‌ها پیش‌تر تجربه‌ای نداشتند، اما خوب ظاهر شدند و شناخته شدند. به‌هرحال کلیف کرتیس ستارهٔ فیلم است و برای نقش خود چند جایزهٔ بین‌المللی گرفت. همان‌طور که گفتم نیمهٔ اول کمی کُند است، اما وقتی موضوع شطرنج وارد می‌شود، فضا تغییر می‌کند و اتفاقات خوب زیادی رخ می‌دهد. این فیلم در سطحی متفاوت الهام‌بخش است. ارزش تماشا دارد، اما فیلمنامه چندان شاد نیست؛ بنابراین فکر نمی‌کنم همه در پایان از آن خوشحال شوند، با اینکه موضوع جذابی دارد. ۶/۱۰