فیلم Creep 2004

فیلم خیلی خوبی بود؛ احتمالاً دوباره آن را تماشا می‌کنم و توصیه‌اش می‌کنم. این یک داستان بقا و وحشت عالی است که هرچه پیش می‌رود تنش را بیشتر می‌کند. ایدهٔ تعقیب‌شدن در مترو با حضور بی‌خانمان‌ها و موش‌ها برایم بسیار جذاب بود. متأسفانه مثل بسیاری از فیلم‌های ترسناک خوب، بدون لو دادن داستان نمی‌توانم دربارهٔ بیشتر قسمت‌های آن صحبت کنم. فقط بگویم که مفاهیم جالبی دارد و...

فیلم خیلی خوبی بود؛ احتمالاً دوباره آن را تماشا می‌کنم و توصیه‌اش می‌کنم. این یک داستان بقا و وحشت عالی است که هرچه پیش می‌رود تنش را بیشتر می‌کند. ایدهٔ تعقیب‌شدن در مترو با حضور بی‌خانمان‌ها و موش‌ها برایم بسیار جذاب بود. متأسفانه مثل بسیاری از فیلم‌های ترسناک خوب، بدون لو دادن داستان نمی‌توانم دربارهٔ بیشتر قسمت‌های آن صحبت کنم. فقط بگویم که مفاهیم جالبی دارد و ساختار کلی داستان خیلی خوب کار شده است؛ چند پیچش و سورپرایز حسابی هم در آن هست. شاید فیلم حال و هوای دلپذیر یا عاشقانه‌ای نداشته باشد، اما اگر چنین بود دیگر از منظر یک فیلم بقا و وحشت موفق نبود. باید اعتراف کنم داستان پس‌زمینه و پوستر فیلم نظرم را جلب کرد. وقتی نام کریستوفر اسمیت را دیدم (Severance، Triangle) انتظار داشتم تجربهٔ خوبی در پیش باشد. مختصر و بی‌حاشیه بگویم و همین‌جا اسپویل کامل می‌کنم: ایده خوب است، اما اجرا ضعیف‌تر از انتظار است. فیلم خیلی ناسازگار به‌نظر می‌رسد؛ مثلاً چگونه ممکن است کسی در ایستگاه مترو «فراموش» شود؟ مگر قطارها تا پاسی از شب تمیز و بررسی نمی‌شوند؟ حضورِ کودکی روانی از تونل‌های ضدبمباران جنگ جهانی دوم چطور توجیه می‌شود؟ هیچ‌کس غیبت افراد (به‌ویژه کارکنان) در مترو را متوجه نمی‌شود؟ این‌ها برایم خیلی بعید بود. همچنین فرانکا پوتنته (Run Lola Run) در این فیلم عملکرد ضعیفی دارد. حداقل سگ فیلم قابل قبول است. امتیاز من: ۴ از ۱۰ (به‌زحمت) — نمره: C