فیلم All the Pretty Horses 2000

فیلمی که تنها ۳۵٪ آن باقی ماند — و شاید در اصل یک کلاسیک کوچک بوده است؟ «همه اسب‌های زیبا» را بیلی باب تورنتون کارگردانی کرده و تد تالی آن را از رمان کورمک مک‌کارتی اقتباس کرده است. در این فیلم مت دیمون، پنلوپه کروز، هنری توماس و لوکاس بلک بازی می‌کنند. موسیقی را مارتی استوارت ساخته و فیلم‌برداری از آنِ بری مارکوویتز است. ماجرا جان...

فیلمی که تنها ۳۵٪ آن باقی ماند — و شاید در اصل یک کلاسیک کوچک بوده است؟ «همه اسب‌های زیبا» را بیلی باب تورنتون کارگردانی کرده و تد تالی آن را از رمان کورمک مک‌کارتی اقتباس کرده است. در این فیلم مت دیمون، پنلوپه کروز، هنری توماس و لوکاس بلک بازی می‌کنند. موسیقی را مارتی استوارت ساخته و فیلم‌برداری از آنِ بری مارکوویتز است. ماجرا جان گرِیدی کول (دیمون)، یک گاوچران جوان است که همراه بهترین دوستش، لیسی راولینز، از تگزاس به مکزیک می‌رود. سفر آن‌ها شاهد آمد و شد آشنایان، شکوفایی عشق و روبه‌رو شدن چشمان جوان با سختی‌های عالم است. فیلم برای کلمبیا پیکچرز و میرامکس فاجعه مالی شد و نزدیک به ۴۰ میلیون دلار زیان آورد. دلیلش هم این بود که نسخهٔ اولیهٔ تورنتون حدود سه و نیم ساعت بود، اما هاروی واینستین خواستار کوتاه‌سازی شد و تورنتون ناچار شد آن را تقریباً به دو ساعت برساند. حذف حدود ۳۵٪ فیلم یعنی گم شدن حجم زیادی از روایت؛ دیمون هم تلخ گفته که از دست دادن این درصد باعث می‌شود فیلم کاملاً فرق کند. دردآور است چون هرچند نسخهٔ حاضر پر از اشکال و مشکلات ریتم است، می‌توان حدس زد که در نسخهٔ کامل دست‌کم یک داستان درگیرکنندهٔ گذر از بلوغ وجود داشته است. آنچه برای ما مانده چیست؟ قطعاً فیلم بدی نیست. فضا و جو دورهٔ تاریخی به‌خوبی منتقل شده و تصویرهای مارکوویتز زیبایی شاعرانه‌ای به فیلم می‌بخشد. موسیقی مارتی استوارت هم لحن را دقیقاً درست می‌گیرد؛ ترکیبی از فضای کهن غرب و آرجیف‌های آوازی احساسی که مناسب لحظات لطیف میان شخصیت‌هاست. این لحظات لطیف بیشتر بین کول (دیمون که در نقش جوان است اما چندان ساده‌لوح نشان داده نمی‌شود) و راولینز (توماس که در صحنه‌هایش تأثیرگذار و غالب است) دیده می‌شوند. اما رابطهٔ محوری بین کول و آلخاندرا ویارئال (پنلوپه کروز) به‌خوبی شکل نمی‌گیرد — چیزی که می‌توان بی‌درنگ آن را به دخالت‌های واینستین نسبت داد. همین‌طور شخصیت‌های زیادی وارد و خارج می‌شوند به‌طوری که اگر چشم بردارید ممکن است از صحنه‌های مهم غافل شوید؛ تأسف‌بار است وقتی این شخصیت‌ها بازیگرانی مثل روبرت پاتریک و سم شپِرد باشند؛ و دردناک‌تر برای نقش قاضی بروس درن که در سه‌چهارم پایانی نقش مهمی دارد اما تنها حدود سه دقیقه صفحه نمایش دارد. دیوانگی است. ستارهٔ فیلم لوکاس بلک است که در نقش پسرک جَوان بلیوینز، آسیب‌پذیری عمیقی را منتقل می‌کند؛ نقشی بحرانی که بر سرنوشت شخصیت‌های اصلی تأثیر می‌گذارد و اجراي پرانرژی بلک مخاطب را دربارهٔ سرنوشت این شورشی دوست‌داشتنی نگران می‌کند. بسیاری از بخش‌های خوب فیلم قابل‌لمس‌اند، اما تماشای آن مثل بیرون رفتن برای یک شام سه‌پایه‌ای است و پی بردن به اینکه غذای اصلی دیگر سرو نمی‌شود. امیدواریم روزی نسخهٔ کارگردان از تورنتون منتشر شود؛ تنها آن‌وقت شاید «همه اسب‌های زیبا» به‌عنوان یک اثر تمام‌عیار خودش را نشان دهد. امتیاز: 6/10 --- وسترن منحصربه‌فرد و زیبا با موسیقی عالی، اما با حفره‌های بزرگ در داستان «همه اسب‌های زیبا» که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، مت دیمون و هنری توماس را در نقش دو گاوچرانِ تگزاسی، جان گرِیدی کول و لیسی راولینز، نشان می‌دهد که در سال ۱۹۴۹ از زمین‌های محصور خسته شده و برای چراگاه‌های آزادتر راهی مکزیک می‌شوند. آن‌ها با یک نوجوان نادان (لوکاس بلک) آشنا می‌شوند و سپس به یک مزرعهٔ بزرگ می‌رسند که پنلوپه کروز نقش دختر صاحب مزرعه، آلخاندرا، را بازی می‌کند. برایشان مشکلات غیرمنتظره‌ای پدید می‌آید. میریام کولون نقش عمهٔ بانفوذ و مرغداری را بازی می‌کند و سم شپِرد و بروس درِن هم نقش‌های بسیار کوتاهی دارند. بیلی باب تورنتون فیلم را بر اساس رمان کورمک مک‌کارتی ساخت و گفته می‌شد زمان اولیهٔ فیلم حدود ۳ ساعت و ۱۲ دقیقه بوده، اما به‌دست پخش‌کننده، هاروی واینستین، به ۱۱۷ دقیقه کاهش یافت. مشابه این اتفاق زمانی برای مارلون براندو و فیلم «وان-آید جکس» رخ داد و آن فیلم پس از کوتاه‌شدن هم تبدیل به شاهکاری وسترن شد، اما «همه اسب‌های زیبا» بیش از حد بریده شد؛ حتی اضافه شدن بیست دقیقهٔ دیگر هم کمک بزرگی می‌کرد. در نتیجه، خلأهایی آشکار در روایت وجود دارد. برای نمونه، پیش‌زمینۀ رابطهٔ عاشقانهٔ کول و آلخاندرا کم است؛ در مقایسه «اسب‌پوش» (۱۹۹۸) نمونهٔ خوبی از شکل‌گیری درست یک رابطهٔ رمانتیک است. سؤال‌های دیگری هم باقی می‌ماند: آلخاندرا چه تجربه‌ای داشته که بی‌پروا آبرویش را به خطر می‌اندازد؟ منشأ تنفر عمیق او از عمه‌اش چه بوده، در حالی که به‌نظر می‌رسد عمه فقط دارد مراقب اوست؟ چرا پدر آلخاندرا پس از کشف (به‌اصطلاح) دروغ کول همچنان با او روابط نزدیکی حفظ می‌کند؟ چه چیزی به رویارویی خودکشی‌گونهٔ راولینز با یکی از زورگوهای زندان انجامید و زمینهٔ ماجراهای مرگبار کول چه بود؟ به‌طور ضمنی نشان داده می‌شود که کول، راولینز و بلیوینز دیدگاه‌های متفاوتی از دنیا دارند، اما این تفاوت‌ها هرگز به‌طور کامل بسط داده نمی‌شوند. نسخهٔ کارگردان را کسانی که دیده‌اند تحسین کرده‌اند و انتشار آن بررسی شده، اما آهنگساز اصلی، دنیل لانوآ، از صدور مجوز موسیقی‌اش برای هر نسخهٔ منتشرشده خودداری کرده است. اگر این مشکل حل نشود، چرا از موسیقی بسیار خوب مارتی استوارت که در نسخهٔ سینمایی/دی‌وی‌دی استفاده شده، بهره نبرند؟ در مورد لوکیشن‌ها، دیدن یک وسترن که واقعاً در غرب تگزاس فیلم‌برداری شده خوب است — برخلاف آثاری که ادعا می‌کنند در تگزاس اتفاق می‌افتند اما در آریزونا یا جاهای دیگر فیلم‌برداری شده‌اند؛ بخش‌هایی از این فیلم نیز در نیومکزیکو تصویربرداری شده است. با اینکه تاریخچهٔ پساتولید «همه اسب‌های زیبا» پر از مشکل است، با وجود حفره‌های داستانی ارزش دیدن را دارد. فیلم تصویربرداری و لوکیشن‌های باعظمت، بازیگران توانمند (دیمون در نقش شخصیت فروتن و شایسته عالی است)، موسیقی و صدابرداری چشمگیر، لحن اپیک و داستانی غیرقابل‌پیش‌بینی دارد. به‌اختصار، وسترنی منحصربه‌فرد است که لزوماً برای همه پسند نخواهد بود، چون منحصربه‌فرد بودن نظرها را قطبی می‌کند. مشکل اصلی این است که فیلم در دوران پساتولید تا حدی سرِ دست بریده شده، اما همچنان اثری باکیفیت و از جنبه‌هایی لذت‌بخش است. برخی آن را خسته‌کننده می‌دانند — درست است که این فیلم یک وسترن پرهیجان و طنزآمیز نیست مثل «آمریکن آوتلاوز» (۲۰۰۱) که شبیه «ایندیانا جونز در غرب وحشی» است؛ «همه اسب‌های زیبا» در عوض یک درام واقع‌گرایانهٔ وسترن است با لحظات اکشن پراکنده. این تغییر از ساختارهای پرصدا و پرتعامل و پرجلوه ویرچوال امروزی، تازه و خوشایند است؛ و موسیقی هم عالی است. امتیاز: B-