فیلم Drive-Away Dolls 2024

«جیمی» (مارگارت کوالی) با دوست نسبتاً عصبی‌اش «مِریَن» (جرالدین ویسواناتان) راهی سفری جاده‌ای به تالاهاسی می‌شود. پنچری در کنار جاده آن‌ها را مجبور می‌کند که به دنبال تایر زاپاس بگردند و آنچه پیدا می‌کنند دقیقاً همان چیزی نیست که انتظار داشتند — هرچند شاید به همان اندازه لاستیکی باشد. در همین حال، کلمان دوستامانگو و دو نفر از دار و دسته‌اش خیلی زود در پیِ...

«جیمی» (مارگارت کوالی) با دوست نسبتاً عصبی‌اش «مِریَن» (جرالدین ویسواناتان) راهی سفری جاده‌ای به تالاهاسی می‌شود. پنچری در کنار جاده آن‌ها را مجبور می‌کند که به دنبال تایر زاپاس بگردند و آنچه پیدا می‌کنند دقیقاً همان چیزی نیست که انتظار داشتند — هرچند شاید به همان اندازه لاستیکی باشد. در همین حال، کلمان دوستامانگو و دو نفر از دار و دسته‌اش خیلی زود در پیِ همان چیز می‌افتند. چند ماجراجویی کمدی نه چندان پی‌درپی رخ می‌دهد، و کم‌کم دو زن درمی‌یابند که رابطه‌شان ممکن است فراتر از دوستی باشد و از طرفی شاید بتوانند از گنج پیدا شده کمی پول به دست بیاورند. جویی اسلاتنیک و سی‌جی ویلسون تا جایی که می‌توانند نقش گنده‌لات‌ها را ایفا می‌کنند، اما در کل این کمدی کش‌آمده‌ای است که بیش از حد روی شوک‌ها یا خنده‌های فرضیِ ناشی از تم لزبینی اتکا دارد و به اندازهٔ کافی خلاقیت در فیلمنامه ندارد. فیلم بین کسالت و بی‌نمکی نوسان می‌کند و نه Domingo و نه مت دیمون تأثیر قابل‌توجهی برای تغییر جهت کلی داستان ندارند. اگر در انتخاب آنچه شما را می‌خنداند سخت‌گیر هستید، این فیلم احتمالاً برای شما مناسب نیست. «Drive-Away Dolls» تجربه‌ای نسبتاً مفرح است. فیلم ساده و سرراست است، با ریتم مناسبی حرکت می‌کند و داستانش را به اندازهٔ کافی خوب روایت می‌کند. مارگارت کوالی و جرالدین ویسواناتان بازی‌های خوبی ارائه می‌دهند؛ کوالی گاهی کمی اغراق می‌کند اما هرچه فیلم جلوتر می‌رود، بیشتر از بازی او لذت بردم. از نظر تدوین هم حس مشابهی دارم — بعضی بخش‌ها چندان ایده‌آل نیستند. در کل، فیلم جواب می‌دهد و مدت زمان نسبتاً کوتاهش به آن کمک می‌کند.