فیلم Stan & Ollie 2018

این فیلم داستان ساده‌ای را به‌زیبایی درباره‌ی دو مرد پیچیده در پایانِ دورانِ کاری‌شان روایت می‌کند. با برخی عقاید مخالفم که می‌گویند «استن و اولی» از محدود کردن قصه سود می‌برد. اگر دوران اوجِ همکاری‌شان نشان داده می‌شد، معلوم می‌گشت که به‌عنوان یک تیم چه بودند و چه کارهایی انجام می‌دادند، اما این زاویه شخصیّت هر یک را بهتر بازمی‌نماید و به جزئیات توجه می‌کند. کوگان...

این فیلم داستان ساده‌ای را به‌زیبایی درباره‌ی دو مرد پیچیده در پایانِ دورانِ کاری‌شان روایت می‌کند. با برخی عقاید مخالفم که می‌گویند «استن و اولی» از محدود کردن قصه سود می‌برد. اگر دوران اوجِ همکاری‌شان نشان داده می‌شد، معلوم می‌گشت که به‌عنوان یک تیم چه بودند و چه کارهایی انجام می‌دادند، اما این زاویه شخصیّت هر یک را بهتر بازمی‌نماید و به جزئیات توجه می‌کند. کوگان و ریلی در نقش‌هایشان بسیار قابل‌قبول و باورپذیرند. آن‌ها هنوز آرزوهایی دارند که به تلاش برای بازگشتی دوباره دامن می‌زند، اما این تلاش‌ها تحت‌تأثیر آگاهی از گذشته بودنِ عمر هنری‌شان قرار دارد. هم‌زمان از نوستالژی و عشق باقیمانده‌ی طرفداران لذت می‌برند و در عین حال سعی می‌کنند از آن فراتر روند. فیلم، با وجود اینکه همه‌ی اهدافشان محقق نمی‌شود، توانایی پایان‌بندی دلگرم‌کننده‌ای را دارد. احتمالاً چیزی که بیش از همه در این فیلم دوست داشتم، نحوه‌ی پرداخت به نقش همسران ستاره‌هاست. همان‌طور که کاراکترِ مدیر می‌گوید، این دو زن هم نوعی «دو‌تایی» هستند. ظاهراً زیاد همدیگر را دوست ندارند، اما لحظاتی از احترام و شادی میانشان دیده می‌شود و هر دو بسیار عاشق شوهران مشهورشان‌اند. همان‌طور که گفتم، کوگان و ریلی بازی درخشانی دارند، اما بدون این دو نقش مکمل، فیلم قطعاً ضعیف‌تر می‌بود. به‌عنوانِ یک کودک، همیشه از نوعِ «اسلپ‌استیک» لورل و هاردی دوری کرده بودم و به همین دلیل چندان درباره‌شان نمی‌دانستم. این بازنگریِ کوچک اما خوشایند ثابت کرد که می‌توان در چند سال آخر حرفه‌ی آن‌ها سفر جذابی داشت: دوره‌ای که بدشانس‌اند و برای برنارد (که بعدها لرد شد) دلفونت، مردی تا حدی بی‌وجدان، در سالن‌های کوچک و استانی بریتانیا کار می‌کنند. جان سی. ریلی به‌خوبی شکنندگی‌ها و ضعف‌های اولیور هاردی را منتقل می‌کند. استیو کوگان کمی کمتر قانع‌کننده است و گاهی به تقلید متوسل می‌شود. با این حال در کل، فیلم داستانی دوست‌داشتنی و خوش‌بیانی است با خنده‌های فراوان و چند لحظه‌ی احساسی غم‌انگیز.