فیلم Hercules Unchained 1959

متأهل به سیلوا اما افسون‌شده توسط سیلویا «Hercules Unchained» (۱۹۵۹) یک فیلم ایتالیایی/فرانسوی/اسپانیایی در ژانر شمشیر و صندل است که در همان قالب «Ulysses» (۱۹۵۴) کرک داگلاس ساخته شده. این فیلم ادامهٔ همان فرمول است: قهرمان در سفر هویت خود را فراموش می‌کند و تحت تأثیر جذابیت زنی زیبا در جزیره‌ای قرار می‌گیرد. «سامسون و دیلیله» (۱۹۴۹) پیشرو و کلیدی این ژانر به شمار می‌آید. استیو ریوز،...

متأهل به سیلوا اما افسون‌شده توسط سیلویا «Hercules Unchained» (۱۹۵۹) یک فیلم ایتالیایی/فرانسوی/اسپانیایی در ژانر شمشیر و صندل است که در همان قالب «Ulysses» (۱۹۵۴) کرک داگلاس ساخته شده. این فیلم ادامهٔ همان فرمول است: قهرمان در سفر هویت خود را فراموش می‌کند و تحت تأثیر جذابیت زنی زیبا در جزیره‌ای قرار می‌گیرد. «سامسون و دیلیله» (۱۹۴۹) پیشرو و کلیدی این ژانر به شمار می‌آید. استیو ریوز، عضله‌دار کالیفرنیایی، نقش قهرمان/خدا را با کمال اجرا می‌کند. ریوز بیشتر به خاطر نقش هرکول شناخته می‌شود، اما جالب این که تنها دو بار این نقش را بازی کرد: در همین فیلم و «Hercules» (۱۹۵۸). تماشای ریوز برای بینندهٔ مرد می‌تواند الهام‌بخش باشد تا به اندام خود رسیدگی کند، همان‌طور که دیدن رمبو برای برخی‌ها انگیزه می‌شود. در این فیلم هرکول با ایول (سیلوا کوشچینا) ازدواج کرده، ولی پس از نوشیدن آب فراموشی، همسر و وطنش را فراموش می‌کند و در دام ملکه اومفالِ جزیره لیدیا (سیلویا لوپز) می‌افتد. بنابراین هرکول بین دو زیبایی—سیلوا و سیلویا—گرفتار است. «Hercules Unchained» هم جوانان و هم بزرگسالان را سرگرم می‌کند. این یک ماجراجویی فانتزی خوش‌ساخت است با جلوه‌های ویژهٔ قدیمی، و در عین حال به چند موضوع بالغ‌تر نیز می‌پردازد. یکی از تم‌ها، میل بی‌تفکر مردان به ارضای جنسی و ضعف ذاتی‌شان در برابر افسون زیبایی زنان است. هرکول متأهل است اما به‌راحتی تحت نفوذ اومفال قرار می‌گیرد و عذر خوبی هم دارد: «اوه، فراموش کردم.» تم دیگر، قدرت زنانه است که می‌تواند در مسیر خیر یا شر، سازندگی یا ویرانی به کار رود. ایول (سیلوا) از جذابیت‌هایش برای به‌دست آوردن شوهر و تشکیل خانواده استفاده می‌کند، در حالی که سیلویا (اومفال) از نیروی زنانه‌اش برای به‌تسلط درآوردنِ پی‌درپیِ مردان بهره می‌برد و وقتی از آنها خسته می‌شود، آنها را می‌کشد و مانند غنیمت در قفسهٔ افتخار نگهداری می‌کند. سیلوا دنبال همراهی مادام‌العمر و خانواده است، اما سیلویا نوعی زن مرموز و مرگبار است که از روابط موقت خسته می‌شود و به‌سراغ «شکار» بعدی می‌رود. در زندگی واقعی هم می‌توان هر دو نوع زن را دید؛ برای نمونه دختری را در دبیرستان می‌شناختم که با یک پسر جذاب وارد رابطه می‌شد، اما وقتی از او دل‌زده می‌شد با همان مرد خیانت می‌کرد، سپس رسماً با مرد جدید رابطه برقرار می‌کرد و این روند را تکرار می‌کرد؛ شهرتش همانند اومفال بود. مردان اغلب قادر نبودند بفهمند چه اتفاقی می‌افتد چون تحت سیطرهٔ جذابیت او بودند. از نظر ظاهری، سیلوا نوعی زیبایی ناز و دوست‌داشتنی دارد، در حالی که سیلویا زیبایی تیز و بلندپایانه‌ای دارد. هر دو برای تماشای فیلم ارزش دیدن دارند، مخصوصاً اگر بیننده مردی با سلیقهٔ سنتی باشید. تم دیگری که مطرح می‌شود، رقابت منفی و مخرب است. دو خواهر و برادر برای پادشاهی یا کنترل تبس به رقابت می‌پردازند. خودبینی و تکبر به دشمنی و خشونت می‌انجامد و در نهایت به خودویرانگری متقابل ختم می‌شود. هر دو بازیگر در نمایش شکوه و ابهتِ سلطنتی بسیار موفق‌اند. دکور و لباس‌ها قابل‌توجه‌اند. ماریو باوا فیلم‌برداری و جلوه‌های ویژه را انجام داده و بخشی از کارگردانی را نیز بر عهده داشته، بنابراین فیلم از آن رنگ‌آمیزی تصویریِ خاصِ باوا برخوردار است. جمع‌بندی: اگر بتوانید برخی جنبه‌های قدیمی‌تر (مثل تدوین) را نادیده بگیرید، «Hercules Unchained» در سطح‌های مختلف—هم کودکانه و هم بالغ—لذت‌بخش است. این فیلم پیش‌درآمدی آشکار برای آثار مدرن‌تری مانند «Troy» (۲۰۰۴) است. مدت زمان: ۱ ساعت و ۳۷ دقیقه (در برخی نسخه‌ها ۴ دقیقه کوتاه‌تر). فیلمبرداری در استودیوی تیتانوس، رم، لاتزیو، ایتالیا انجام شده است. امتیاز: B