فیلم The Millionairess 1960

من همیشه با نوع طنز پیتر سلرز مشکل داشته‌ام و ترکیب آن با اجرای اغراق‌شده سوفیا لورن در این فیلم باعث شد گاه‌به‌گاه احساس ناخوشایندی داشته باشم. او نقش میلیونرِ فیلم را دارد که فقط در صورتی اجازهٔ ازدواج دارد که شرایط بسیار سختی را که پدر مرحومش تعیین کرده، رعایت کند؛ در غیر این صورت همه‌چیز را از دست می‌دهد. با این حال، او...

من همیشه با نوع طنز پیتر سلرز مشکل داشته‌ام و ترکیب آن با اجرای اغراق‌شده سوفیا لورن در این فیلم باعث شد گاه‌به‌گاه احساس ناخوشایندی داشته باشم. او نقش میلیونرِ فیلم را دارد که فقط در صورتی اجازهٔ ازدواج دارد که شرایط بسیار سختی را که پدر مرحومش تعیین کرده، رعایت کند؛ در غیر این صورت همه‌چیز را از دست می‌دهد. با این حال، او جذب «دکتر کبیِر» — شخصیتی که سلرز بازی می‌کند، اهل دهلی و آدمی تحصیل‌کرده و به‌واقع نامحتمل — می‌شود که آشکارا واجد معیارها نیست. دکتر به مادرش قول داده تنها با زنی کم‌بضاعتی ازدواج کند، زنی که بدون گلایه بتواند با فقط ۳۵ شیلینگ برای سه ماه زندگی کند؛ و آن زن نیز باید با مردی ازدواج کند که در همان مدت ۵۰۰ پوند را به ۱۵,۰۰۰ پوند تبدیل کند. غیرممکن؟ میل به صرف‌نظر کردن هست، اما نه — باید ادامه دهیم، چون طنز هرچه بیشتر مصنوعی می‌شود و برای یک ساعت دیگر کش‌دار می‌ماند؛ ساعتی که هم از جذابیت خالی است و هم از ظرافت. سلرز در این فیلم کاریزما ندارد و گرچه لورن تلاش می‌کند و از لحاظ ظاهری مناسب نقش است، هیچ شیمی واقعی بین این دو دیده نمی‌شود و داستان پیوسته از یک موقعیت نامحتمل به موقعیت دیگر پرش می‌کند. بازیگران مکمل — از جمله آلاستر سیم و دنیس پرایس — به ندرت آن‌قدر در قاب حضور دارند که بتوانند فیلم را از سطح یک هجویهٔ سریع و رنگارنگ که من نتوانستم با آن ارتباط برقرار کنم، ارتقا دهند. زمان چندان مهربان نبوده، اما واقعاً مطمئن نیستم که این فیلم در اصل فیلمِ چندان خوبی بوده باشد.