فیلم Dead Man’s Shoes 2004

«کفش‌های مرد مرده» چهارمین فیلم بلند نوشته و کارگردانی شده توسط شین میدوز در سال ۲۰۰۴ است. با بازی پدی کاسین‌داین، داستان سربازی پیشین را روایت می‌کند که پس از بازگشت از دوران خدمت به شهر کوچکی در میدلندز (در حوالی دربی‌شر/اتوکستر) به‌دنبال انتقام از گروهی از اوباش است که برادر خردسالش را آزار داده‌اند. فیلم در ابتدا با طنز سیاه و خشونت تکان‌دهنده، عمل...

«کفش‌های مرد مرده» چهارمین فیلم بلند نوشته و کارگردانی شده توسط شین میدوز در سال ۲۰۰۴ است. با بازی پدی کاسین‌داین، داستان سربازی پیشین را روایت می‌کند که پس از بازگشت از دوران خدمت به شهر کوچکی در میدلندز (در حوالی دربی‌شر/اتوکستر) به‌دنبال انتقام از گروهی از اوباش است که برادر خردسالش را آزار داده‌اند. فیلم در ابتدا با طنز سیاه و خشونت تکان‌دهنده، عمل انتقام را به تصویر می‌کشد، اما کم‌کم تبدیل به نقدی درباره تأثیر انتقام بر شخصیت قهرمان می‌شود. فیلم با قرار دادن الگوهای متفاوت مردانه در محیطی منزوی، نقش مردانگی در جامعهٔ کارگر بریتانیا را زیر سؤال می‌برد. علاوه بر پرداخت به نقش‌های جنسیتی، موضوع افتخار و عدالت هم محور اصلی روایت است؛ مخاطب در طول فیلم مرتبا دچار تردید می‌شود که از چه کسی حمایت کند، زیرا ریچارد (با بازی کاسین‌داین) در اجرای نقشه‌هایش روزبه‌روز بی‌رحمانه‌تر می‌شود. شباهت‌هایی هم با آثار دیگری مانند «نارنچی کوکی» است که برداشت مخاطب را دربارهٔ درست و نادرست به چالش می‌کشد. از منظر سطحی ممکن است «کفش‌های مرد مرده» را صرفا یک فیلم انتقام‌جویانهٔ پر از صحنه‌های خشونت‌آمیز دانست، اما این اثر سینمایی قوی، بیانیه‌ای علیه بی‌اخلاقی‌های جامعه و ایدئولوژی‌هایی است که تحمیل می‌شوند؛ همچنین از فضای شهر کوچک اتوکستر برای نشان‌دادن فساد طبیعت انسانی بهره می‌برد. فیلم تقریباً عاری از دیالوگ است و بیشتر بر جنگ روانی این مرد با طعمه‌هایش تمرکز می‌کند: بازی موش و گربه‌ای آشکار که آن‌ها می‌دانند او حاضر است و چه می‌خواهد، و وقتی نقشه‌هایش عملی می‌شود، وحشت و سردرگمی‌شان آشکارتر می‌گردد. ویژگی متفاوت این تریلر، احساس گناه محسوسِ ریچارد نسبت به برادرش است؛ از طریق فلش‌بک‌ها درمی‌یابیم که برادر از کودکی کاملاً به او وابسته بوده و همین وابستگی بوده که انگیزهٔ انتقام را تقویت کرده است. فیلم بی‌رحم و خشن است، اما در عین حال هوشمندانه و محاسبه‌شده است؛ گاه تصویربرداری ما را به‌طرز ناراحت‌کننده‌ای به صحنه‌ها نزدیک می‌کند و نشان می‌دهد چگونه متجاوزان با شخصیت قوی خود دیگران را وادار می‌کنند تا بی‌توجه به تردیدهای درونی‌شان همراه شوند. تماشای فیلم آسان نیست، اما کاسین‌داین حضوری قابل‌توجه روی پرده می‌آورد و اثر، محکومیتی خشن نسبت به میزان بی‌رحمی آدم‌هاست.