فیلم Lurker 2025

وقتی موسیقیدان مطرحی به‌نام «الیور» (Archie Madekwe) وارد بوتیک می‌شود، کارمند فروشگاه «متیو» (Théodore Pellerin) با روشی ظریف‌تر توجه او را جلب می‌کند و خیلی زود برای کنسرت همان شب دعوت می‌شود. پس از مقدمه‌ای شوخ‌طبعانه، متیو خود را پشت صحنه و سپس در خانهٔ گروه می‌یابد و دوستی نسبتاً سریعی با الیوری شکل می‌گیرد که بلد است چگونه او را ارزشمند احساس کند. متیو...

وقتی موسیقیدان مطرحی به‌نام «الیور» (Archie Madekwe) وارد بوتیک می‌شود، کارمند فروشگاه «متیو» (Théodore Pellerin) با روشی ظریف‌تر توجه او را جلب می‌کند و خیلی زود برای کنسرت همان شب دعوت می‌شود. پس از مقدمه‌ای شوخ‌طبعانه، متیو خود را پشت صحنه و سپس در خانهٔ گروه می‌یابد و دوستی نسبتاً سریعی با الیوری شکل می‌گیرد که بلد است چگونه او را ارزشمند احساس کند. متیو عکاس آماتور است و به زودی برای ساخت یک مستند به کار گرفته می‌شود؛ سپس سفری به لندن در پیش است و او قرار است عکاسی روی جلد را انجام دهد. تا اینجا مشخص می‌شود که دوست طراح لباسش «جیمی» (Sunny Suljic) کم‌کم سهمی از توجه‌ها می‌گیرد و حمایت‌کننده‌اش در وفاداری چندان قابل‌اعتماد نیست و در نهایت این محبوب موقتی را رها می‌کند. اما متیو حاضر نیست کنار گذاشته شود و نقشه‌ای می‌چیند تا خود را به‌عنوان جزئی دائمی از زندگی الیور نگه دارد—چه او بخواهد و چه نخواهد. بعضی بخش‌های داستان، به‌ویژه در پایان، چندان قابل‌باور نیستند، اما پیش از آن هر دو شخصیت تصویری مؤثر از سمی‌بودن و شکنندگی شهرت و پرستش نشان می‌دهند. نماد انسانیِ فرهنگِ مصرفیِ «قابل دور انداختن» به نمایش درمی‌آید و ما را مجبور به واکنش می‌کند؛ شاید حتی کمی با آن همذات‌پنداری کنیم. فیلم از منظر هم ستاره و هم طرفدار طعنه‌ای به پدیدهٔ گروهی‌پسندی می‌زند و با وجود نقایص، برای نود دقیقه تماشای ارزشمند است.