سریال When Calls the Heart

وقتی پدرسالاری فرا می‌خواند سریال When Calls the Heart تبدیل به نمایش زننده‌ای از تبلیغات فرهنگیِ مرسوم جوامع مردسالار شده است. زنان به ازدواج، فرزندآوری و خانه‌داری تقلیل یافته‌اند. در این قرن، زنان در سراسر جهان با تهدیدهای فزاینده‌ای نسبت به امنیت جانی و وضعیت اقتصادی‌شان روبه‌رو شده‌اند. از نظر فرهنگی نیز گویی به عقب برگشته‌ایم؛ جهش پیشرفت اجتماعی زنان در اواخر قرن بیستم دچار پس‌رفت...

وقتی پدرسالاری فرا می‌خواند سریال When Calls the Heart تبدیل به نمایش زننده‌ای از تبلیغات فرهنگیِ مرسوم جوامع مردسالار شده است. زنان به ازدواج، فرزندآوری و خانه‌داری تقلیل یافته‌اند. در این قرن، زنان در سراسر جهان با تهدیدهای فزاینده‌ای نسبت به امنیت جانی و وضعیت اقتصادی‌شان روبه‌رو شده‌اند. از نظر فرهنگی نیز گویی به عقب برگشته‌ایم؛ جهش پیشرفت اجتماعی زنان در اواخر قرن بیستم دچار پس‌رفت شده است. این سریال می‌توانست با زنان امروز ارتباط برقرار کند اگر نشان می‌داد که در گذشته زنان گروهی فعال و تصمیم‌گیر بودند. اما در عصری که سرگرمی‌ها و رسانه‌ها مملو از کلیشه‌های اغراق‌آمیز درباره ازدواج و خانواده است، من نام این سریال را «وقتی پدرسالاری فرا می‌خواند» می‌گذاشتم. به جای بزرگداشت زنان پیشرو و پویای گذشته، این اثر از کسانی حمایت می‌کند که همچنان به سنت‌های منسوخ و محدودیت‌های گذشته چسبیده‌اند. می‌شد یک شخصیت زنانه را به یاد آلیس گی — ذهن درخشانِ بنیان‌گذار سینما و نقش کارگردان در اوایل قرن بیستم — آورد. اما در عوض با یک بازیگر بازنشسته به‌نام روزمِری مواجه‌ایم که خانواده‌اش را دوست دارد اما همواره کمبودی را خارج از آن‌ها احساس می‌کند؛ اشتیاق او به خلاقیت و پیشرفت در چارچوب زندگی خانوادگی خفه شده است. همچنین می‌توانستند شخصیتی را تقدیم آگاتا میلِر (پرفروش‌ترین رمان‌نویس تاریخ) کنند، اما در عوض با مادری دلسوز و پسر خوش‌برخوردش روبه‌رو هستیم که درباره زندگی روزمره در جامعه‌ای با مشکلات اقتصادی می‌نویسد — جامعه‌ای که او آن را به زندگی مرفه‌تر و امن‌تر برای فرزندش ترجیح داده است. سریال زمانی یک زن صاحب کسب‌وکار، فیونا، را معرفی کرده بود. حالا او حذف شده و فرصت تبدیل شدن به نمادی همچون مارثا ماتیلدا هارپر — مخترع مدل فرانشیز کسب‌وکار — از دست رفته است. به جای آن تنها همسر یک صاحب کسب‌وکار، فلورنس، می‌ماند. در نهایت، با توجه به فضای پرتنش سیاسی امروز، خوب بود که شخصیتی زنانه می‌داشتیم که یادآور ویکتوریا کلافلین، نخستین زنی که برای ریاست‌جمهوری آمریکا نامزد شد، باشد. اما در عوض با لوکاس مواجه‌ایم؛ مردی کند و ساده‌لوح که کارزار سیاسی‌اش با گذشته‌اش لکه‌دار شده است. وقتی پدرسالاری نسخه 2.0 بازتابی است از مصایبی که زنان همچنان، از نظر اجتماعی و فرهنگی، مجبور به تحمل آن‌ها هستند.