فیلم That Darn Cat! 1965

«That Darn Cat!» از تولیدات دیزنی به کارگردانی رابرت استیونسون است. فیلمنامه را بیل والش و گوردون‌ها (مایلدرد و گوردون) نوشته‌اند و در این فیلم هایلی میلز، دین جونز، دوروتی پرووین، رادی مک‌داول، نویل برند و فرانک گورشین بازی می‌کنند. موسیقی اثر از رابرت اف. برانر و فیلم‌برداری از ادوارد کولمن است. داستان از این قرار است که گربهٔ سیامی‌ای به‌نام دی‌سی با ساعتی به گردنش...

«That Darn Cat!» از تولیدات دیزنی به کارگردانی رابرت استیونسون است. فیلمنامه را بیل والش و گوردون‌ها (مایلدرد و گوردون) نوشته‌اند و در این فیلم هایلی میلز، دین جونز، دوروتی پرووین، رادی مک‌داول، نویل برند و فرانک گورشین بازی می‌کنند. موسیقی اثر از رابرت اف. برانر و فیلم‌برداری از ادوارد کولمن است. داستان از این قرار است که گربهٔ سیامی‌ای به‌نام دی‌سی با ساعتی به گردنش پیدا می‌شود و یکی از صاحبانش، پَتی رندال (با بازی میلز)، احتمال می‌دهد این ساعت ممکن است نشانه‌ای از یک آدم‌ربایی اخیر باشد و موضوع را به اف‌بی‌آی اطلاع می‌دهد. از این‌جا ماجراهای کمیک آغاز می‌شود؛ آدم‌ها و گربه تلاش می‌کنند جرم را حل کنند و در عین حال از جنایتکاران یک قدم/یک پنجه جلو بمانند. این فیلم، لطیفه‌ای بی‌خطر از خانهٔ دیزنی است و در اصل شبیه یک کارتونی زنده است. اجراهای گربه(ها) و ثبت ماهرانهٔ واکنش‌هایشان از نکات درخشان کار است، اما نوآوری فنی چشمگیری در فیلم نمی‌بینیم. ایرادی هم در این نیست؛ این فیلم سرگرمی سنتی و بی‌ادعا برای خانواده‌هاست که بچه‌ها را می‌خنداند و بزرگ‌ترها را لبخند‌دار می‌کند. بله، بعضی اجراها گاهی بیش از حد لطیف یا شیرین‌اند و داستان کمی ابلهانه به نظر می‌رسد، اما اثر صداقت خانوادگی دارد و حضور اد وین و السا لانچستر در نقش‌های فرعی به آن قوت می‌بخشد. نمره: ۶٫۵/۱۰ فیلم بسیار بامزه است؛ احتمالاً تا کنون بیشترین خند‌ه‌ای را که در یک فیلم دیزنی داشته‌ام با این فیلم تجربه کردم. ایدهٔ مرکزی هرچند کاملاً درخشان اجرا نشده، اما سرگرم‌کننده و تماشایی است. از نظر بازیگری فوق‌العاده عمل کرده‌اند؛ هایلی میلز و دین جونز دیگر بازیگران را بالا می‌کشند و البته همهٔ نقش‌ها هم دقیقاً مناسب انتخاب شده‌اند. گربهٔ دی‌سی هم خیلی دوست‌داشتنی است. میلز در نقش پَتی و جونز در نقش کِلسو عملکرد بسیار خوبی دارند و ترکیب آن‌ها لذت‌بخش است. اد وین هم مثل سابق حضور کوتاه اما تأثیرگذاری دارد. سایر بازیگران شاید چندان برجسته نباشند، اما هر کدام جزئیاتی به نقش خود اضافه می‌کنند. کاش با شخصیت‌های منفی فیلم کار بیشتری می‌کردند؛ آن‌ها بازیگران مناسبی دارند اما نقش پررنگ‌تری می‌توانستند ایفا کنند. همچنین فیلم احتمالاً ده تا پانزده دقیقه طولانی‌تر از نیاز است. در مجموع، اگر فرصت دیدن آن را داشتید، تماشایش خوش‌گذرانی جالبی است.