بیوگرافی
بازیگر (زادهٔ والیادولید، اسپانیا، ۳ دسامبر ۱۹۵۳). پس از آنکه بهطور همزمان فلسفه، هنر و فنّ بیان خواند (همهٔ این رشتهها ناتمام ماند)، یکشبه بهعنوان یکی از مجریهای زیبا و «عینکی» مسابقهٔ پربینندهٔ تلویزیونی «1, 2, 3, Responda Otra Vez» به نامی آشنا در خانهها بدل شد؛ آنجا بود که...
بازیگر (زادهٔ والیادولید، اسپانیا، ۳ دسامبر ۱۹۵۳). پس از آنکه بهطور همزمان فلسفه، هنر و فنّ بیان خواند (همهٔ این رشتهها ناتمام ماند)، یکشبه بهعنوان یکی از مجریهای زیبا و «عینکی» مسابقهٔ پربینندهٔ تلویزیونی «1, 2, 3, Responda Otra Vez» به نامی آشنا در خانهها بدل شد؛ آنجا بود که تصویری را که قرار بود شخصیت آغازین سینماییاش باشد عمومی کرد: موی دکلرهٔ پلاتینی، رفتارهای تحریکآمیز و شهوانیتی که همیشه آمادهٔ فوران بود.
او در سال ۱۹۷۲، در ۱۹سالگی، نخستین حضور سینماییاش را تجربه کرد و بهواسطهٔ جذابیت جنسی فوقالعاده و یک کمپین تبلیغاتی زیرکانه که شباهتی را بین چهرهٔ او و مرحوم مرلین مونرو برجسته میکرد، محبوبیتی عظیم کسب نمود؛ تا آنجا که فیلم موفقی با عنوان دقیق «مرلین جدید» (۱۹۷۶) ساخته شد. او برای مدتی این تصویر را حفظ کرد (بهویژه در حضورهای نمایشی و چشمگیر تلویزیونیاش در اواسط دههٔ ۷۰)، اما سرانجام از آن خسته شد و تصمیم گرفت موهایش را کاملاً کوتاه کند (خودش این کار را با یک قیچی قرضگرفته از کیت فیلمبرداری انجام داد) و دوباره اجازه داد رنگ طبیعی تیرهٔ موهایش رشد کند.
چه بلوند و چه با موی تیره، لیس رشتهای طولانی از نقشهای زنِ فمفَتال را در فیلمهای ژانرهای مختلف (تریلر، کمدی، درام، وسترن و غیره) بهدست آورد و در آن زمان به گونهای اسطورهٔ داخلی شد. او همچنین از مزیت تلفظِ دقیق و روانی برخوردار بود که کاملاً با صدای برانگیزانندهاش همخوانی داشت، بنابراین برخلاف برخی بازیگران آن دوره نیازی به دوبله نداشت.
به هر حال، پس از آنکه در اواخر دههٔ ۷۰ تصویر جسورانهاش را یک گام جلوتر برد، تصمیم گرفت از سینما کنارهگیری کند و بر کار تئاتریاش تمرکز ورزد؛ کاری که از سال ۱۹۷۳ با بازی در نقش دونیا اینِس دِ اویا در «دون خوان تنوریو» اثر زوریا با شرکت تئاتری خودش آغاز کرده بود. در دههٔ ۱۹۸۰ فعالیتش را معطوف به ضبط موسیقی کرد (کاری که با اشتیاق واقعی و توانایی آوایی انجام داد)، و در اجراهای موسیقایی و نمایشهای درام و کمدی حضور یافت که تصویری بسیار متفاوت از آنچه او را به شهرت رسانده بود ارائه میداد و حتی به حضورهای گاهبهگاه بیشتری در تلویزیون دست زد (برای مثال بازی در نقش پورتیا در اقتباس تلویزیونی برجستهای از «تاجر ونیز» شکسپیر).
اواخر دههٔ ۸۰ شاهد بازگشت او به سینما بود و در چند فیلم با موفقیت و کیفیت نابرابر شرکت داشت، هرچند که همواره از عهدهٔ نقشها برآمد. به هر حال او هنوز بازیگری دستکمگرفتهشده است، هرچند نشان داده که میتواند شخصیتپردازیهای سرگرمکنندهای ارائه دهد، مانند حضورش در «Avisa A Curro Jiménez» (۱۹۷۸) که در آن تقریباً غیرقابلشناسایی بهنظر میرسید.
امروزه وقتی مشغول به کار نیست، زندگی نسبتاً منزویای دارد (در تقابل با شوخیها و رفتارهای عجیبِ دوران آغازینِ کارش) و اگرچه هرگز ازدواج نکرده، رابطهٔ بسیار پایداری با فرناندو، شریک حدوداً ۲۰ سالهاش، دارد. او واقعاً یکی از آن نمونههاست که بدنی زیبا دارد و مغزی متناسب در بالای آن، و امیدواریم سالهای زیادی همچنان در میان ما بماند.
- مینیبیوگرافی IMDb توسط: آلبرتو مالوفره
نمایش بیشتر
