بیوگرافی
اگر فیلمسازی باشد که آنچه به اصطلاح «سینمای نو شیلی» نامیده میشود را تجسم کند، آن کسی آلدو فرانشیا است. اگرچه او صاحب یک فیلمشناسی کوتاه با تنها دو فیلم ساختهشده بود، Valparaíso mi amor (1969) و Ya no basta con rezar (1972)، فرانشیا سینما را از همان نخستین لحظه...
اگر فیلمسازی باشد که آنچه به اصطلاح «سینمای نو شیلی» نامیده میشود را تجسم کند، آن کسی آلدو فرانشیا است. اگرچه او صاحب یک فیلمشناسی کوتاه با تنها دو فیلم ساختهشده بود، Valparaíso mi amor (1969) و Ya no basta con rezar (1972)، فرانشیا سینما را از همان نخستین لحظه بهعنوان کنشی جمعی فهمید و صاحباثر بودنِ فردی او همواره در پسزمینه نسبت به محبوبترین آفریدهاش—جشنواره فیلم ویینا دل مار— باقی ماند.
آلدو فرانشیا که بهطور حرفهای پزشک کودکان بود، بهعنوان فیلمسازی خودآموخته رشد کرد. همانطور که در کتابش New Latin American Cinema in Viña del Mar (1990) به یاد میآورد، نخستین مواجههاش با سینما در پاریس و در یک بعدازظهر سرد پاییزی در نوامبر 1949 رخ داد. «در یکی از آن شبها در سینمای کوچکی در کوارتیه، در کنار بولوار سن میشل، که پروژکتور فیلم تازه خاموش شده و چراغهای سالن روشن شده بود، همهمان با چشمهایی پر از اشک روبهرو شدیم، بدون هیچ امکان پنهانسازی. تازه فیلم دزد دوچرخه از ویتوریو دسیکا را نمایش داده بودند. و احساس میکردیم که چیزی نو در سینما آغاز شده است. در آن لحظه، که در آن زمان پزشک بودم، تصمیم گرفتم روزی من نیز فیلمساز شوم» (Francia, Aldo. New Latin American Cinema in Viña del Mar Santiago: CESOC: Chile-America, 1990. 242 p.).
نمایش این اثر کلاسیک نئورئالیسم ایتالیایی تأثیری عمیق بر فرانشیا گذاشت. او بهزودی یک دوربین Paillard 8mm تهیه کرد و حرفه خود را بهعنوان یک فیلمساز آماتور آغاز نمود. Paris in Autumn (1957)، Paceña (1959) که درباره محلههای بومی شهر لاپاز بود؛ Carnaval (1960) که در ریودوژانیرو فیلمبرداری شد؛ و Lluvia (1961) که در کوارتیه لاتن پاریس ساخته شد، نخستین آثار او بودند. بعدها او یک باشگاه فیلم (Cine Club) تأسیس کرد (1962)، سینمای Cine Arte را در ویینا دل مار ساخت، یک مجله فیلمی ایجاد نمود و وقتی همه اینها محقق شد، فراخوانی بینالمللی برای دیگر فیلمسازان آماتور از سراسر جهان منتشر کرد. بدینسان نخستین جشنواره فیلم آماتور ویینا دل مار (1963) متولد شد. در آن شهر، بزرگترین گردهمایی سینمایی آمریکای لاتین آن دوره برگزار میشد و آلدو فرانشیا میزبان برجسته آن بود. او دریافت که میلش به ساختن و آموختن نیز راهی برای ایجاد تغییر اجتماعی است. جلوهها و جذابیتهای انقلاب، ویینا دل مار را به فضایی ایدهآل برای تأمل و گسترش سینمایی در حال شکلگیری تبدیل کرد.
نمایش بیشتر
