بیوگرافی
آلفردو استفانو دی استفانو لاوله (4 ژوئیه 1926 – 7 ژوئیه 2014) بازیکن و مربی فوتبال حرفهای متولد آرژانتین بود که بهعنوان یکی از بهترین فوتبالیستهای تمام اعصار شناخته میشود. با لقب «Saeta rubia» («پیکان بلوند»)، او مهاجمی قدرتمند، سریع، با مهارت و پُرگل بود که استقامت زیاد، انعطافپذیری تاکتیکی،...
آلفردو استفانو دی استفانو لاوله (4 ژوئیه 1926 – 7 ژوئیه 2014) بازیکن و مربی فوتبال حرفهای متولد آرژانتین بود که بهعنوان یکی از بهترین فوتبالیستهای تمام اعصار شناخته میشود. با لقب «Saeta rubia» («پیکان بلوند»)، او مهاجمی قدرتمند، سریع، با مهارت و پُرگل بود که استقامت زیاد، انعطافپذیری تاکتیکی، خلاقیت و دید بازی بالایی داشت و میتوانست تقریباً در هر نقطهای از زمین بازی کند. او بیش از همه بهخاطر دستاوردهایش در رئال مادرید شناخته میشود، جایی که نقشی اساسی در سلطه باشگاه بر جام باشگاههای اروپا و لالیگا در دههٔ ۱۹۵۰ ایفا کرد. همراه با فرانسیسکو خنتو و خوسه ماریا زاراگا، او یکی از تنها سه بازیکنی بود که در هر پنج قهرمانی حضور داشت و در هر پنج فینال گل زد. دی استفانو پس از انتقال به مادرید عمدتاً برای تیم ملی اسپانیا بازی کرد، اما برای آرژانتین و کلمبیا نیز بازی کرده بود.
دی استفانو کارش را در ۱۷ سالگی و در سال ۱۹۴۳ در ریور پلاتهٔ آرژانتین آغاز کرد. در فصل ۱۹۴۶ بهصورت قرضی به باشگاه اتلتیکو هوراکان پیوست، اما در ۱۹۴۷ به ریور بازگشت. بهدنبال اعتصاب بازیکنان فوتبال در آرژانتین در سال ۱۹۴۹، دی استفانو برای بازی به میلیوناریوس بوگوتا در لیگ کلمبیا رفت. او در دوازده سال اول دوران حرفهایاش در آرژانتین و کلمبیا شش قهرمانی لیگ کسب کرد. پس از پیوستن به رئال مادرید، بخش جداییناپذیری از یکی از موفقترین تیمهای تمام ادوار شد. او ۲۱۶ گل لیگ در ۲۸۲ بازی برای رئال به ثمر رساند (که در آن زمان رکورد باشگاه بود) و شراکتی موفق با فرِنک پوشکاش شکل داد. ۴۹ گل دی استفانو در ۵۸ مسابقه، بیشترین تعداد گل در تاریخ جام باشگاههای اروپا بود؛ این رکورد بعداً توسط چند بازیکن شکسته شد و رائول از رئال مادرید اولین نفری بود که در سال ۲۰۰۵ این رکورد را پشت سر گذاشت. دی استفانو بین ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ در پنج فینال متوالی جام باشگاههای اروپا برای رئال مادرید گل زد، از جمله یک هتتریک در فینال آخر. شاید اوج دوران او در باشگاه پیروزی ۷–۳ آنها مقابل آینتراخت فرانکفورت در فینال جام باشگاههای اروپا ۱۹۶۰ در همپدن پارک بود، دیداری که بسیاری آن را بهترین نمایش فوتبال باشگاهی دیدهشده در اروپا میدانند. او در سال ۱۹۶۴ به اسپانیول پیوست و تا بازنشستگی در سن ۴۰ سالگی در آنجا بازی کرد.
دی استفانو در سالهای ۱۹۵۷ و ۱۹۵۹ برنده توپ طلای اروپا شد. او در حال حاضر ششمین گلزن برتر تاریخ بالاترین سطح لیگ اسپانیا و سومین گلزن برتر رئال مادرید در تاریخ لیگ است. او در تاریخ الکلاسیکو یکی از برجستهترین گلزنان رئال بهشمار میرود، همراه با کریستیانو رونالدو. در نوامبر ۲۰۰۳، بهمناسبت جشن یوبیلی یوفا، از سوی فدراسیون سلطنتی فوتبال اسپانیا بهعنوان «بازیکن طلایی» اسپانیا و برجستهترین بازیکن ۵۰ سال گذشته انتخاب شد. او در رأیگیری سازمانیافته توسط مجله فرانس فوتبال که از برندگان سابق توپ طلا نظرخواهی کرده بود تا «بازیکن قرن» را انتخاب کند، در ردهٔ چهارم قرار گرفت؛ پس از پله، دیگو مارادونا و یوهان کرویف. در سال ۲۰۰۴ پله او را در فهرست «فیفا ۱۰۰» بزرگترین بازیکنان زنده جهان قرار داد. در سال ۲۰۰۸ دی استفانو از سوی یوفا و رئال مادرید با یک جایزه ویژهٔ ریاستجمهوری که فیفا در مراسمی در مادرید اهدا کرد مورد تکریم قرار گرفت و در همان مراسم مجسمهای نیز رونمایی شد. میشل پلاتینی، رئیس وقت یوفا، دی استفانو را «یکی از بزرگان در میان بزرگان» خواند، در حالی که معاصرانش اوزهبیو و ژوست فونتن او را «کاملترین فوتبالیست در تاریخ بازی» معرفی کردند.
نمایش بیشتر
