بیوگرافی
دیپلمات و دولتمرد شوروی؛ در سالهای 1957–1985 وزیر امور خارجه اتحاد جماهیر شوروی و در سالهای 1985–1988 رئیس پرزیدیوم شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی. دکترای اقتصاد (1956). در سال 1944، بهعنوان سفیر اتحاد شوروی در ایالات متحده، گرومیکو هیئت شوروی را در کنفرانس بینالمللی دامبارتون اوکس در واشنگتن، ایالات متحده،...
دیپلمات و دولتمرد شوروی؛ در سالهای 1957–1985 وزیر امور خارجه اتحاد جماهیر شوروی و در سالهای 1985–1988 رئیس پرزیدیوم شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی. دکترای اقتصاد (1956). در سال 1944، بهعنوان سفیر اتحاد شوروی در ایالات متحده، گرومیکو هیئت شوروی را در کنفرانس بینالمللی دامبارتون اوکس در واشنگتن، ایالات متحده، دربارهٔ ایجاد سازمان ملل هدایت کرد. در آمادهسازی کنفرانس تهران و در آمادهسازی و برگزاری کنفرانس یالتا، کریمه، اتحاد شوروی (1945) و کنفرانس پوتسدام (1945) شرکت داشت. در همان سال، ریاست هیئتی را برعهده داشت که منشور سازمان ملل را از سوی اتحاد شوروی در کنفرانسی در سانفرانسیسکو، ایالات متحده، امضا کرد. گرومیکو در 22 نشست مجمع عمومی سازمان ملل عضو و سپس رئیس هیئتهای دولتی اتحاد شوروی بود. از اواخر دههٔ 1940 به نفع اتحاد شوروی بیش از 20 بار از حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل استفاده کرد که در نتیجه ابتدا در محافل دیپلماتیک و سپس در مطبوعات لقب «آقای نه» را به او داد. گرومیکو که از طرف دولت شوروی حامی روابط مسالمتآمیز میان اتحاد شوروی و ایالات متحده و شرکای آنها در ناتو — کشورهای غرب اروپا — بود، بیش از صد ابتکار در زمینهٔ خلع سلاح پیشنهاد کرد؛ نقش او در دورهٔ بحرانیترین نقطهٔ روابط شوروی و آمریکا — بحران کارائیب — موضوع بررسیهای علمی و تاریخی است. گرومیکو ابتکار انعقاد معاهدهٔ منع آزمایشهای تسلیحات هستهای در سه محیط (1963) را مطرح کرد و در ژانویهٔ 1966 همراه با آ. ن. کوسیگین مذاکراتی برگزار کرد که مانع جنگ میان هند و پاکستان شد. با مشارکت گرومیکو معاهدهٔ عدم اشاعهٔ سلاحهای هستهای (1968)، معاهدهٔ مسکو میان اتحاد شوروی و جمهوری فدرال آلمان (1970)، معاهدهٔ محدودیت سامانههای ضدبالستیک (ABM) (1972)، معاهدهٔ اصول روابط میان اتحاد شوروی و ایالات متحده (1972)، معاهدهٔ جلوگیری از جنگ هستهای (1973)، معاهدات محدودیت تسلیحات راهبردی در 1972 و 1979 و اعلامیهٔ پایانی کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا (1975) شکل گرفتند. در عین حال، در 1968 گرومیکو از ورود نیروهای پیمان ورشو به چکسلواکی و سرکوب «بهار پراگ» حمایت کرد و در 1979 از اعضای حلقهٔ محدود رهبران عالی دولتی بود که تصمیم به اعزام نیروهای شوروی به افغانستان گرفتند. گرومیکو یکی از نزدیکترین یاران رهبر طولانیمدت حزب کمونیست شوروی، لئونید برژنف، بود. او به مدت 28 سال ریاست دیپلماسی شوروی را بر عهده داشت که رکوردی برای اتحاد شوروی و فدراسیون روسیه است. در مارس 1985، در جلسهٔ پولیتبورو کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی در مسکو، او میخائیل گورباچف را برای سمت رهبری حزب کمونیست اتحاد شوروی نامزد کرد. او در 1988 دوران سیاسی خود را بهعنوان رئیس پرزیدیوم شورای عالی اتحاد شوروی — رئیس رسمی دولت شوروی — خاتمه داد. شعار تمام فعالیت دیپلماتیک گرومیکو این بود: «ده سال مذاکره بهتر از یک روز جنگ است». به گفتهٔ وزیر امور خارجهٔ روسیه، سرگئی لاوروف، گرومیکو «یک دیپلمات بزرگ عصر شوروی» بود.
نمایش بیشتر
