بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آن ساذرن (با نام تولد هریت آرلین لیک؛ ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۰۹ – ۱۵ مارس ۲۰۰۱) بازیگر آمریکایی بود که در صحنه، رادیو، سینما و تلویزیون فعالیت داشت، در حرفهای که نزدیک به شش دهه ادامه یافت. ساذرن حرفهاش را اواخر دههٔ ۱۹۲۰ با نقشهای کوتاه در فیلمها...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آن ساذرن (با نام تولد هریت آرلین لیک؛ ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۰۹ – ۱۵ مارس ۲۰۰۱) بازیگر آمریکایی بود که در صحنه، رادیو، سینما و تلویزیون فعالیت داشت، در حرفهای که نزدیک به شش دهه ادامه یافت. ساذرن حرفهاش را اواخر دههٔ ۱۹۲۰ با نقشهای کوتاه در فیلمها آغاز کرد. در ۱۹۳۰، او نخستین بار در برادوی روی صحنه ظاهر شد و بهزودی به نقشهای اصلی راه یافت. در ۱۹۳۹، امجیام او را در نقش مِیزی راویر، یک رقاصهٔ صحنهٔ بروکلینی جسور اما دوستداشتنی، انتخاب کرد. این شخصیت که بر اساس داستانهای کوتاه مِیزی نوشتهٔ Nell Martin بود، محبوبیت یافت و منجر به یک مجموعهٔ موفق فیلمی (Congo Maisie، Gold Rush Maisie، Up Goes Maisie و غیره) و یک مجموعهٔ رادیویی شبکهای (The Adventures of Maisie) شد.
در ۱۹۵۳، ساذرن وارد تلویزیون شد و ستارهٔ سیتکام خود، Private Secretary، گردید. این سریال به مدت پنج فصل از شبکهٔ CBS پخش شد و برای ساذرن سه نامزدی جایزهٔ امی ساعات پربیننده به ارمغان آورد. در ۱۹۵۸، او در سیتکام دیگری برای CBS با عنوان The Ann Sothern Show بازی کرد که به مدت سه فصل پخش شد. از ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۶، ساذرن صداپیشهٔ گلادیس کرابتری، شخصیت عنوانی در سیتکام My Mother the Car، بود. او در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ نیز به فعالیت ادامه داد و در نمایشها و فیلمها ظاهر شد و نقشهای مهمان در تلویزیون بر عهده گرفت. بهدلیل مسائل سلامتی، در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بهطور پراکنده کار کرد.
در ۱۹۸۷، ساذرن در آخرین فیلمش، The Whales of August، با بازی بت دیویس و لیلیان گیش ظاهر شد. ساذرن برای نقش خود در این فیلم نخستین و تنها نامزدیاش برای جایزهٔ اسکار در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل زن را کسب کرد. پس از پایان فیلمبرداری، او به کِتشام، آیداهو بازنشسته شد و سالهای باقیماندهٔ عمرش را آنجا گذراند تا اینکه در مارس ۲۰۰۱ بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. لوسیل بال ساذرن را «بهترین کمدین در این حرفه، بدون استثنا» خواند.
نمایش بیشتر
