بیوگرافی
رابرت آنتونی ایدن، نخستین ارل آوِن (12 ژوئن 1897 – 14 ژانویه 1977)، سیاستمدار و افسر نظامی بریتانیایی بود که از سال 1955 تا زمان کنارهگیریاش در 1957 بهعنوان نخستوزیر پادشاهی متحد و رهبر حزب محافظهکار خدمت کرد.
او که بهعنوان یک نماینده جوان حزب محافظهکار در مجلس بهسرعت ترقی کرد،...
رابرت آنتونی ایدن، نخستین ارل آوِن (12 ژوئن 1897 – 14 ژانویه 1977)، سیاستمدار و افسر نظامی بریتانیایی بود که از سال 1955 تا زمان کنارهگیریاش در 1957 بهعنوان نخستوزیر پادشاهی متحد و رهبر حزب محافظهکار خدمت کرد.
او که بهعنوان یک نماینده جوان حزب محافظهکار در مجلس بهسرعت ترقی کرد، در 38 سالگی وزیر امور خارجه شد، ولی در اعتراض به سیاست مماشات نویل چمبرلین در برابر رژیم فاشیستی بنیتو موسولینی در ایتالیا از مقامش کنارهگیری کرد. او در بیشتر دوران جنگ جهانی دوم به آن سمت بازگشت و اوایل دهه 1950 برای بار سوم نیز آن را در اختیار گرفت. پس از نزدیک به پانزدهم سال معاون وینستون چرچیل بودن، ایدن در سال 1955 جانشین او بهعنوان رهبر حزب محافظهکار و نخستوزیر شد و یک ماه بعد در انتخابات عمومی پیروز گردید.
شهرت ایدن بهعنوان یک دیپلمات ماهر در سال 1956 تحتالشعاع قرار گرفت، زمانی که ایالات متحده از حمایت از پاسخ نظامی انگلیس و فرانسه به بحران سوئز امتناع کرد؛ اقدامی که منتقدان در طیفهای حزبی مختلف آن را یک شکست تاریخی برای سیاست خارجی بریتانیا میدانستند و نشانهای از پایان نفوذ بریتانیا در خاورمیانه بهشمار آوردند. بیشتر تاریخنگاران بر این باورند که او مجموعهای از اشتباهات مرتکب شد، بهویژه اینکه عمق مخالفت آمریکا با اقدام نظامی را درنیافت. دو ماه پس از دستور به پایان عملیات سوئز، او بهدلیل بیماری و همچنین به این دلیل که بهطور فراگیر مظنون به فریب مجلس عوام درباره میزان همدستی با فرانسه و اسرائیل بود، از مقام نخستوزیری کنارهگیری کرد.
عموماً ایدن در زمره ناموفقترین نخستوزیران بریتانیا در قرن بیستم بهشمار میرود، هرچند دو زندگینامه تا حدی همدلانه تا حدودی موجب تغییر ترازگر نظرها شدهاند. او اولین از پانزده نخستوزیر بریتانیایی بود که در دوران هفتادساله سلطنت ملکه الیزابت دوم منصوب شد.
شرح فوق از مقاله ویکیپدیا «آنتونی ایدن» گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA؛ فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
