بیوگرافی
کاترینا کاسِلی (متولد ۱۰ آوریل ۱۹۴۶) تهیهکنندهٔ ضبط، مدیر اجرایی موسیقی، خواننده و نوازندهٔ باس ایتالیایی است.
کاسِلی در مودنا به دنیا آمد اما در ساسوئولو بزرگ شد. او کار موسیقی خود را با نواختن باس در کلوپهای محلی آغاز کرد.
در ۱۹۶۶ او با ترانهٔ «Nessuno mi può giudicare» که ترانهای...
کاترینا کاسِلی (متولد ۱۰ آوریل ۱۹۴۶) تهیهکنندهٔ ضبط، مدیر اجرایی موسیقی، خواننده و نوازندهٔ باس ایتالیایی است.
کاسِلی در مودنا به دنیا آمد اما در ساسوئولو بزرگ شد. او کار موسیقی خود را با نواختن باس در کلوپهای محلی آغاز کرد.
در ۱۹۶۶ او با ترانهٔ «Nessuno mi può giudicare» که ترانهای بود که آدریانو چلنتانو آن را رد کرده بود، در جشنواره سنره debut کرد و به موفقیتی چشمگیر دست یافت. این ترانه بیش از یک میلیون نسخه فروخت و دیسک طلایی گرفت. کاسِلی همچنین با اجرای ایتالیاییِ ترانهٔ دیوید مکویلیامز «Days of Pearly Spencer» با عنوان «Il volto della vita» موفقیت قابلتوجهی کسب کرد. اولین آلبومش، Casco d'oro (Golden Bob)، با عنوانی برگرفته از لقبی که مطبوعات موسیقی به او داده بودند منتشر شد. در ۱۹۶۶ او با آهنگ «Perdono» هیت داخلی دیگری داشت.
در ۱۹۶۸ کاسِلی با نسخهای پویاتر از قطعهٔ نوشتهشده توسط پائولو کونته «Insieme a te non ci sto più» موفقیت بیشتری کسب کرد. در ۲۰۰۶ کاسِلی نسخهٔ جدیدی از این آهنگ را برای موسیقی متن فیلم نوآر-نوین میکله سواوی، The Goodbye Kiss، ضبط کرد. این نسخه جایزهٔ دیوید دی دوناتلو برای بهترین ترانه را کسب کرد.
در ۱۹۷۰ او با پیِرو شوگر، رئیس شرکت ضبط موسیقیاش CGD، ازدواج کرد. کاسِلی شروع به همکاری با همسرش کرد، و درنهایت رئیس شرکت Sugar Music شد و از حرفهٔ اجرای خود کنارهگیری کرد. او هنرمندانی مانند آندریا بوچلی، جیونی روسو، الیسا، نگرامارو و Piccola Orchestra Avion Travel را کشف و ضبط کرد.
در ۱۹۸۳ وقتی موافقت کرد «Amico è» را با داریو بالدان بمبو ضبط کند، از بازنشستگی بیرون کشیده شد. این آهنگ در جدولهای ایتالیا تا رتبهٔ پنجم صعود کرد.
نمایش بیشتر
