Coluche

بیوگرافی

Michel Gérard Joseph Colucci (۲۸ اکتبر ۱۹۴۴ – ۱۹ ژوئن ۱۹۸۶)، که بیشتر با نام هنری Coluche شناخته می‌شد، کمدین استندآپ، بازیگر سینما، فعال اجتماعی و خیّر فرانسوی بود. او در ۲۶ سالگی، هنگامی که کارش در صنعت سرگرمی را آغاز کرد، نام هنری Coluche را برگزید. او به‌خاطر برخورد...

Michel Gérard Joseph Colucci (۲۸ اکتبر ۱۹۴۴ – ۱۹ ژوئن ۱۹۸۶)، که بیشتر با نام هنری Coluche شناخته می‌شد، کمدین استندآپ، بازیگر سینما، فعال اجتماعی و خیّر فرانسوی بود. او در ۲۶ سالگی، هنگامی که کارش در صنعت سرگرمی را آغاز کرد، نام هنری Coluche را برگزید. او به‌خاطر برخورد بی‌احترامی‌آمیزش نسبت به سیاست و نهادها شناخته شد و این رویکرد را در بخش زیادی از برنامه‌هایش وارد کرد. Coluche یکی از اولین کمدین‌های بزرگ بود که به‌طور منظم از الفاظ رکیک به‌عنوان منبع شوخی در تلویزیون فرانسه استفاده می‌کرد. پس از آنکه تبدیل به ستاره‌ای پر‌بیننده در فیلم‌های کمدی شد، توانایی خود را در نقش‌های دراماتیک نیز ثابت کرد و با بازی در فیلم So Long, Stooge (۱۹۸۳) جایزه سزار بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد. Coluche همچنین در سال ۱۹۸۵ مؤسسه خیریه «Les Restaurants du Cœur» را تأسیس کرد که همچنان به ارائه غذای رایگان و دیگر کالاها به نیازمندان ادامه می‌دهد. زندگی اولیه Colucci در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۴ در بیمارستانی در منطقه چهاردهم پاریس متولد شد. مادرش سیمون بویه (که «Monette» نامیده می‌شد) به‌عنوان گل‌فروش در بولوار مونپارناس کار می‌کرد. پدرش، هونوریو کولوتچی، مهاجری ایتالیایی از کازالویری، لاتزیو، نقاش و دیوارنگار بود. پدرش در سال ۱۹۴۷ در ۳۱ سالگی بر اثر فلج اطفال درگذشت؛ پس از آن همسرش برای بزرگ کردن میشل و خواهرش (دانیل، ۱۸ ماه از میشل بزرگ‌تر) با حقوق اندک به‌سختی تلاش می‌کرد. Coluche در مدرسه نوید چندانی نشان نداد و پس از پایان تحصیلات ابتدایی‌اش (ژوئن ۱۹۵۸) مدرسه را رها کرد. او شغل‌های موقتی مختلفی را امتحان کرد و چند بار با مأموران برخورد داشت. در این مدت مادرش برایش گیتاری خرید که او خودش یاد گرفت آن را بنوازد. در سال ۱۹۶۴ او به هنگ ۶۰ پیاده‌نظام لونس-لو-سونیه پیوست، اما به‌خاطر نافرمانی زندانی شد. پس از بازگشت به زندگی مدنی، در گل‌فروشی مادرش که او توانسته بود در خیابان آلگر باز کند کار کرد و بعداً در یک مغازه بزرگ‌تر که نزدیک ایستگاه Gare de Lyon افتتاح کرده بود. او این کار را کسالت‌بار یافت و ناگهان ترک کرد، امری که باعث شد رابطه‌ای طولانی‌مدت و پرتنش با مادرش ایجاد شود. در اواخر دهه ۱۹۶۰ او شانسی را به‌عنوان خواننده در کافه‌ها امتحان کرد و سپس به کمدی روی آورد. در سال ۱۹۶۹، Coluche همراه با رومَن بوتِیْل در تأسیس Café de la Gare، یک کافه-تئاتر پاریسی، شرکت کرد که به محل گردهمایی گروهی از بازیگران جوان کمدی تبدیل شد که تقریباً همه آنها بعدها به شهرت رسیدند: پاتریک دویر، آنری گیبِه، میو-میو، مارتین لاموت و غیره. از جمله حاضران در Café de la Gare می‌توان به ژُرج موستاکی، رِیمون دویو، ژان فرا، ژاک برل، لِنی اسکودِرو، پیر پره و ژان یان اشاره کرد. دیگر بازیگرانی که اوایل کارشان در Café de la Gare اجرا کردند عبارت‌اند از: ژرار لانوان، رنو، روفوس، دیان کوریس، کولین سِرو، آنامون، ژرار دِپاردیو، تیری لِرمیِت، ژوزیان بالاسکو و ژرار ژوگنو. اولین پانتومیم/تِکه کمدی Coluche با عنوان C'est l'histoire d'un mec (قصهٔ یه مرد/این داستان یک نفر است) دربارهٔ دشواری روایت یک داستان خنده‌دار بود. او به‌سرعت موفق شد اما مشکلات الکلی‌اش منجر به درگیری با دویر و بوتِیْل شد و در نهایت او را مجبور به ترک Café de la Gare کرد، هرچند بعداً برای اجرا دوباره به آنجا بازگشت. ... منبع: مقاله «Coluche» از ویکی‌پدیا، تحت مجوز CC BY-SA.