بیوگرافی
دیوید آروگته (۳ آوریل ۱۹۲۱ – ۱ دسامبر ۱۹۶۸)، که معمولاً با نام هنری خود داریو مورنو شناخته میشد، خوانندهای چندزبانهٔ یهودی-ترک، آهنگساز توانا، ترانهسرا و گیتاریست بود. او در فرانسه به شهرت رسید و دوران حرفهای قابل توجهی که در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ همچنین شامل فیلمها میشد، داشت....
دیوید آروگته (۳ آوریل ۱۹۲۱ – ۱ دسامبر ۱۹۶۸)، که معمولاً با نام هنری خود داریو مورنو شناخته میشد، خوانندهای چندزبانهٔ یهودی-ترک، آهنگساز توانا، ترانهسرا و گیتاریست بود. او در فرانسه به شهرت رسید و دوران حرفهای قابل توجهی که در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ همچنین شامل فیلمها میشد، داشت. او با ترانهاش «بریژیت باردو» در سال ۱۹۶۱ به شهرت رسید.
داریو مورنو در خانوادهای یهودی پرجمعیت به دنیا آمد. او در اوایل کودکی یتیم شد، زمانی که پدرش که در ایستگاه قطار آیدین کار میکرد، در شرایطی تراژیک با گلوله کشته شد. مادرش او را در یتیمخانهٔ سفاردی ازمیر (Nido De Guerfanos) گذاشت و تا چهار سالگی آنجا ماند.
پس از تحصیلات ابتدایی در مؤسسات آموزشی یهودیان ازمیر، در اوایل جوانیاش مشاغل مختلفی داشت. او تلاش زیادی میکرد تا در عین کار کردن برای گذران زندگی، به تحصیل ادامه دهد. او بهعنوان پادو در دفتر وکلای برجستهٔ شهر شروع به کار کرد و در نهایت آموزش دید تا منشی دفتر شود. شبها در کتابخانهٔ مرکزی ازمیر فرانسوی میخواند. با گیتاری که به طور تصادفی به دستش افتاده بود، عمدتاً خودآموز و گهگاه با کمک آشنایان نواختن گیتار را نیز یاد گرفت.
او خواندن را در جشنهای بار میتسوا بهعنوان شغل دوم آغاز کرد. در اوایل بیستسالگی، او در ازمیر و بهویژه در میان جامعهٔ یهودیان، خوانندهای شناختهشده شده بود. در طول خدمت سربازیاش در ارتش ترکیه، بهعنوان خواننده در محل اقامت افسران در پادگانهای مختلف به کار گرفته شد و بیش از پیش به موسیقی گرایش پیدا کرد. اولین اجرای واقعاً حرفهای او درست پس از ترخیص در زادگاهش آغاز شد و از طریق ارتباطاتی که در ارتش برقرار کرده بود ترتیب داده شد. وقتی با موسیقیاش درآمد کسب کرد، به محلهٔ مرفهتر یهودیان، کاراتاش، نقل مکان کرد، به خانهای در خیابانی منتهی به ساختمان تاریخی آسانسور، یکی از نمادهای شهر (که بهمعنای تحتاللفظی «آسانسور» است؛ مردم برای رفتن به بخش بالاتر محله از یک آسانسور واقعی استفاده میکردند، زیرا این بخش با سراشیبی تند از قسمت ساحلی جدا شده بود). امروزه این خیابان به یاد او داریو مورنو سوکاغی (خیابان داریو مورنو) نامیده میشود.
داریو مورنو که شخصیتی پرجنبوجوش داشت، بر اثر حملهٔ قلبی که ناشی از مجادلهای بین او و یکی از کارکنان گیت فرودگاه در فرودگاه آتاتورک رخ داد، درگذشت. او برای یکی از پروازهایش کمی دیر کرده بود، در حالی که برای کنسرتی عازم پاریس بود. او همچنین قصد داشت در نخستین «شب ترکیه» که قرار بود در پاریس برگزار شود شرکت کند. اختیار کارکنان گیت فرودگاه مانع از سوار شدن او به هواپیما شد و این امر به بحثی جدی انجامید که منجر به حملهٔ قلبی مورنو شد. او تنها ۴۷ سال داشت. بر اساس وصیتش میخواست در ازمیر، ترکیه دفن شود، اما مادرش، مادام روزا، او را در هولون، اسرائیل، به خاک سپرد. ...
منبع: مقالهٔ «Darío Moreno» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
