بیوگرافی
دیوید هیلی، یک نیویورکری تپل و خوشمشرب، بیش از سی سال در فیلمها و برنامههای تلویزیونی بریتانیایی با روی خوش هر نوع آمریکایی کلیشهای را بازی کرد. او فرزند پدری استرالیایی و مادری آمریکایی بود و بخش عمدهای از دوران جوانیاش را در تگزاس گذراند. در دانشگاه ساوثرن متدیست در...
دیوید هیلی، یک نیویورکری تپل و خوشمشرب، بیش از سی سال در فیلمها و برنامههای تلویزیونی بریتانیایی با روی خوش هر نوع آمریکایی کلیشهای را بازی کرد. او فرزند پدری استرالیایی و مادری آمریکایی بود و بخش عمدهای از دوران جوانیاش را در تگزاس گذراند. در دانشگاه ساوثرن متدیست در دالاس در رشته درام تحصیل کرد و با جوان بازیگری امیدوار دیگر به نام لری هگمن دوست شد. دیوید برای نخستینبار بهعنوان عضوی از نیروی هوایی ایالات متحده به انگلستان آمد و بهزودی همراه هگمن در گروه بازیگرانِ یک نمایش سیار نوشته جان برایلی قرار گرفت. این نمایش بعدها به The Airbase (1965)، یک سیتکام 25 دقیقهای بیبیسی (با نقش دیوید بهعنوان سرگروهبان تیلمن میلر) تبدیل شد که بهطور طنزآمیزی به تفاوتهای فرهنگی بریتانیایی-آمریکایی در یک پایگاه نیروی هوایی سلطنتی میپرداخت.
با این تصور که چشمانداز شغلیاش در بریتانیا سودآورتر است — مطابق با نظریه «ماهی بزرگتر در حوضچهای کوچکتر» — دیوید بهزودی خود را تقریباً همیشه در تقاضا برای هر نقشی که نیاز به یک آمریکایی خوشمشرب یا مقتدر داشت، یافت. گالری بلندِ شخصیتهای او شامل دیپلماتها، بازرگانان، بوروکراتها، مأموران مخفی، افسران ارشد نظامی و غیره بود. گاهگاه موارد نادری پیش میآمد که برخلاف نوع نقشِ همیشگیاش بازی کند و بریتانیاییها را نقشآفرینی کند — نمونه قابل توجه همان دکتر واتسون دوستداشتنی است که در برابر ایان ریچاردسون کاریزماتیک بهعنوان شرلوک هلمز در The Sign of Four (1983) ظاهر شد. بعد طنز او در حضورهای مهمان در کنار دیک امری و کنی اورِوت به نمایش درآمد و همچنین چند بار در Jeeves and Wooster (1990) ظاهر شد.
با اینکه ازدواج کرده و در ساری ساکن بود، دیوید پیشنهادهای شغلی را در هر دو سوی اقیانوس اطلس قبول میکرد. او در Patton (1970) و در فیلم آخرالزمانی رابرت آلدرِیچ Twilight's Last Gleaming (1977) در نقش یک کشیش دیده شد؛ بهخوبی در نقش تئودی روزولت در Eleanor and Franklin: The White House Years (1977) نقشآفرینی کرد؛ و نقشهای تکرارشوندهای در سریال محبوب آن روزهای تلویزیون، Dallas (1978)، داشت. تماشاگران تلویزیون بریتانیا او را در نقش مهمان در تقریباً همه سریالهای جنایی بزرگ، از The Saint (1962) و Department S (1969) گرفته تا The Persuaders! (1971)، دیدند. بهطور همزمان، از 1967 دیوید حرفه موفقی را بهعنوان بازیگر صحنه در نمایشهای کلاسیک با شرکت رویال شکسپیر و تئاتر ملی دنبال کرد. در 1975 او به ریشههای خود بازگشت و در جشنوارهای شکسپیری در دالاس نقش فالستاف را بازی کرد.
همیشه چندوجهی، دیوید در موزیکالها نیز فعالیت کرد و در Kismet، Call Me Madam و The Music Man ظاهر شد. او برای اجرا و تفسیر نقش قمارباز به سبک رانیون، نایسلی-نایسلی جانسون (که در نسخه سینمایی بهطور قطعی توسط استابی کی اجرا شده بود) در Guys and Dolls تحسین زیادی دریافت کرد و اجرای دوبارهای چشمگیر از «Sit Down, You're Rockin' the Boat» ارائه داد.
- بیوگرافی کوتاه IMDb، توسط: I.S.Mowis
نمایش بیشتر
