بیوگرافی
داستین لی هافمن (زادهٔ 8 اوت 1937) بازیگر و فیلمساز آمریکایی است. او بهخاطر تجسمهای چندوجهی از ضدقهرمانان و شخصیتهای عاطفی آسیبپذیر شناخته میشود. بازیگر رابرت دنیرو او را «بازیگری با چهرهٔ مردمان معمولی که تلخترین وجوه انسانی را مجسم میکرد» توصیف کردهاست. هافمن از سنین کم میدانست که میخواهد...
داستین لی هافمن (زادهٔ 8 اوت 1937) بازیگر و فیلمساز آمریکایی است. او بهخاطر تجسمهای چندوجهی از ضدقهرمانان و شخصیتهای عاطفی آسیبپذیر شناخته میشود. بازیگر رابرت دنیرو او را «بازیگری با چهرهٔ مردمان معمولی که تلخترین وجوه انسانی را مجسم میکرد» توصیف کردهاست. هافمن از سنین کم میدانست که میخواهد در هنرها تحصیل کند و وارد کنسرواتوار موسیقی لسآنجلس شد؛ بعدها تصمیم گرفت به بازیگری روی آورد و برای آن در Pasadena Playhouse لسآنجلس آموزش دید. اولین اجرای تئاتری او در سال 1961 در نمایش A Cook for Mr. General در نقش ریدزینسکی بود. در آن زمان او در چند نقش میهمان در برنامههای تلویزیونی مانند Naked City و The Defenders ظاهر شد. سپس در نمایش آف-برادوی Eh? در سال 1966 به ایفای نقش پرداخت که اجرای او هم جایزهٔ Theatre World و هم جایزهٔ Drama Desk را برایش به ارمغان آورد.
نقش شکوفایی او نقش بنجامین براداک در فیلم تحسینشده و نمادین مایک نیکولز، The Graduate (1967)، بود که بابت آن اولین نامزدی جایزهٔ اسکار خود را دریافت کرد. نقش بعدی او «راتسو» ریتزو در Midnight Cowboy (1969) ساختهٔ جان شلزینگر بود که در آن در کنار جان وویت بازی کرد؛ هر دو نامزد اسکار شدند و فیلم برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم شد. او در دههٔ 1970 با ایفای نقشهایی که مهارت بازیگری او را شکل دادند به موفقیت رسید و بهراحتی بین ژانرها جابجا شد: در وسترن Little Big Man (1970)، درام زندان Papillon (1973)، در نقش یک کمدین جنجالی و پیشگام در Lenny (1975) اثر باب فاسه، Marathon Man در کنار لارنس الیویه (1976)، و همچنین در نقش کارل برنشتاین که دربارهٔ رسوایی واترگیت تحقیق میکند در All the President's Men (1976). در سال 1979 هافمن در درام خانوادگی Kramer vs. Kramer در کنار مرل استریپ نقشآفرینی کرد. هر دوی آنها برای اجراهایشان جایزهٔ اسکار دریافت کردند.
پس از سه سال دوری از سینما، هافمن در کمدی دنیای نمایش سیدنی پولاک، Tootsie (1982)، بازگشت؛ فیلمی دربارهٔ بازیگری که برای بهدست آوردن یک نقش خود را زن جا میزند. او با اجرای نقش ویلی لومن در Death of a Salesman در سال 1984 به تئاتر بازگشت و یک سال بعد همین نقش را در یک فیلم تلویزیونی تکرار کرد که برایش جایزهٔ امی ساعات پربیننده را بههمراه داشت. در 1987 او در فیلم کمدی Ishtar به کارگردانی ایلاین می در کنار وارن بیتی نقشآفرینی کرد. او برای بازی در نقش نابغهٔ اوتیستیک ری بیبیت در فیلم Rain Man (1988) که همراه تام کروز بود، دومین جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد. در 1989 او برای اجرای شیلاک در نمایش صحنهای The Merchant of Venice نامزد جایزهٔ تونی و جایزهٔ Drama Desk شد.
در دههٔ 1990 او در فیلمهایی از جمله اقتباس اکشن-کمدی وارن بیتی Dick Tracy (1990)، Hook (1991) ساختهٔ استیون اسپیلبرگ در نقش کاپیتان هوک، فیلم فاجعهمحور پزشکی Outbreak (1995)، درام جنایی-حقوقی Sleepers (1996)، و کمدی سیاه و طنزآمیز Wag the Dog (1997) در کنار رابرت دنیرو حضور داشت.
نمایش بیشتر
