بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
فردریک ویلم دو کلرک (زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۳۶)، که اغلب بهعنوان ف. و. دو کلرک شناخته میشود، هفتمین و آخرین رئیس دولت دورهٔ آپارتاید آفریقای جنوبی بود و از سپتامبر ۱۹۸۹ تا مه ۱۹۹۴ در این سمت خدمت کرد. دو کلرک همچنین از فوریه ۱۹۸۹ تا سپتامبر...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
فردریک ویلم دو کلرک (زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۳۶)، که اغلب بهعنوان ف. و. دو کلرک شناخته میشود، هفتمین و آخرین رئیس دولت دورهٔ آپارتاید آفریقای جنوبی بود و از سپتامبر ۱۹۸۹ تا مه ۱۹۹۴ در این سمت خدمت کرد. دو کلرک همچنین از فوریه ۱۹۸۹ تا سپتامبر ۱۹۹۷ رهبر حزب ملی (که بعدها به حزب ملی جدید تبدیل شد) بود.
دو کلرک بیش از همه بهخاطر مهندسی پایان آپارتاید، سیاست تفکیک نژادی آفریقای جنوبی، و حمایت از تبدیل آفریقای جنوبی به یک دموکراسی چندنژادی شناخته میشود؛ او وارد مذاکراتی شد که به برابری حق رأی و سایر حقوق برای همهٔ شهروندان، از جمله اکثریت سیاهپوست کشور، منجر شد. او در سال ۱۹۹۱ جایزه صلح فلیکس هوفوئه-بوینی، در ۱۹۹۲ جایزه پرنس آستوریاس و در ۱۹۹۳ بههمراه نلسون ماندلا جایزه صلح نوبل را برای نقشش در پایان آپارتاید دریافت کرد.
او تا سال ۱۹۹۶ در دوران ریاستجمهوری نلسون ماندلا یکی از معاونان رئیسجمهور آفریقای جنوبی بود و تا کنون آخرین فرد سفیدپوستی است که این سمت را داشتهاست. در ۱۹۹۷، او از سیاست کنارهگیری کرد.
شرح فوق از مقالهٔ ویکیپدیا F. W. de Klerk است، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا.
نمایش بیشتر
