بیوگرافی
فرانسوا موریس آدریان ماری میتران (۲۶ اکتبر ۱۹۱۶ – ۸ ژانویه ۱۹۹۶) یک سیاستمدار و دولتمرد فرانسوی بود که از ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۵ به عنوان رئیسجمهور فرانسه خدمت کرد، طولانیترین دارنده این مقام در تاریخ فرانسه. بهعنوان دبیرکل سابق حزب سوسیالیست، او نخستین سیاستمدار چپ بود که در جمهوری پنجم...
فرانسوا موریس آدریان ماری میتران (۲۶ اکتبر ۱۹۱۶ – ۸ ژانویه ۱۹۹۶) یک سیاستمدار و دولتمرد فرانسوی بود که از ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۵ به عنوان رئیسجمهور فرانسه خدمت کرد، طولانیترین دارنده این مقام در تاریخ فرانسه. بهعنوان دبیرکل سابق حزب سوسیالیست، او نخستین سیاستمدار چپ بود که در جمهوری پنجم به ریاستجمهوری رسید.
بهدلیل تأثیرات خانوادگی، میتران زندگی سیاسی خود را در جناح راست ملیگرای کاتولیک آغاز کرد. او در سالهای اولیه تحت رژیم ویشی خدمت کرد. سپس به مقاومت پیوست، به چپ گرایش پیدا کرد و چندین بار در جمهوری چهارم سمت وزارت را برعهده داشت. میتران با تأسیس جمهوری پنجم توسط شارل دوگل مخالفت کرد. اگرچه گاهی چهرهای سیاسی منزوی بود، او رقبای خود را پشت سر گذاشت تا در انتخابات ریاستجمهوری ۱۹۶۵ و ۱۹۷۴ پرچمدار چپ شود، پیش از آن که در انتخابات ریاستجمهوری ۱۹۸۱ به ریاستجمهوری انتخاب شود. او در ۱۹۸۸ دوباره انتخاب شد و تا ۱۹۹۵ در مقام ماند.
میتران حزب کمونیست را به دولت نخست خود دعوت کرد، که در آن زمان تصمیمی بحثبرانگیز بود. با این حال، کمونیستها به عنوان شرکای کوچکتر در حاشیه قرار گرفتند و به جای استفاده از این فرصت، حمایتشان تحلیل رفت و نهایتاً در ۱۹۸۴ از کابینه خارج شدند.
در سالهای اولیه دوره اول خود، میتران برنامه اقتصادی رادیکال چپ را دنبال کرد، از جمله ملیسازی شرکتهای کلیدی و اجرای هفته کاری ۳۹ ساعته. او همچنین برنامهای پیشرو را با اصلاحاتی مانند لغو مجازات اعدام و پایان انحصار دولتی در پخش رادیو و تلویزیون پیش برد. او همچنین حامی پرقدرت فرهنگ فرانسه بود و مجموعهای از «پروژههای بزرگ» را به اجرا گذاشت. با این حال، در مواجهه با تنشهای اقتصادی، او به زودی برنامه ملیسازی را رها کرد و به نفع سیاستهای ریاضتی و لیبرالیسازی بازار روی آورد. در ۱۹۸۵ با رسوایی بزرگی روبهرو شد پس از آن که دستور بمباران «رینبو واریور»، کشتی گرینپیس لنگرانداز در اوکلند را صادر کرد. بعدها در ۱۹۹۱، او نخستین رئیسجمهور فرانسه شد که یک زن را به مقام نخستوزیری منصوب کرد، ایدیت کرسون. در طول ریاستجمهوریاش، میتران دو بار بهدلیل از دست دادن اکثریت پارلمانی مجبور به تشکیل «دولتهای همزیستی» با کابینههای محافظهکار شد که بهترتیب به رهبری ژاک شیراک (۱۹۸۶–۱۹۸۸) و ادوارد بالدور (۱۹۹۳–۱۹۹۵) بودند.
سیاستهای خارجی و دفاعی میتران بر پایه سیاستهای سلفان گاولیستی او بنا شده بود، بهجز در موضوع بیمیلی آنها به حمایت از ادغام اروپایی که او آن را معکوس کرد. شراکت او با صدراعظم آلمان هلموت کول از طریق معاهده ماستریخت ادغام اروپایی را پیش برد و او پذیرش اتحاد آلمان را پذیرفت.
کمتر از هشت ماه پس از ترک سمت، او بر اثر سرطان پروستاتی که در بیشتر دوران ریاستجمهوری خود با موفقیت پنهان کرده بود، درگذشت. علاوه بر قابل انتخابتر کردن جناح چپ فرانسه، میتران بر صعود حزب سوسیالیست تا تسلط بر جناح چپ و افول حزب کمونیست که زمانی غالب بود، نظارت داشت.
منبع: مقاله «François Mitterrand» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، منتشر شده تحت مجوز CC‑BY‑SA.
نمایش بیشتر
