بیوگرافی
فابیان مارسو (زادهٔ 31 ژوئیهٔ 1977)، که بهصورت حرفهای با نام گرند کور مالاد (GCM) شناخته میشود، شاعر اسلم و ترانهسرای فرانسوی است. او تاکنون هفت آلبوم استودیویی منتشر کرده است که همهٔ آنها در جدول SNEP فرانسه به جمع پنج اثر برتر راه یافتهاند. GCM نوشتن و اجرای آکاپلا...
فابیان مارسو (زادهٔ 31 ژوئیهٔ 1977)، که بهصورت حرفهای با نام گرند کور مالاد (GCM) شناخته میشود، شاعر اسلم و ترانهسرای فرانسوی است. او تاکنون هفت آلبوم استودیویی منتشر کرده است که همهٔ آنها در جدول SNEP فرانسه به جمع پنج اثر برتر راه یافتهاند. GCM نوشتن و اجرای آکاپلا را در رویدادهای اسلم از سال 2003 آغاز کرد. سه سال بعد، با زیرمجموعهٔ AZ از یونیورسال قرارداد بست و آلبوم نخستش «Midi 20» را منتشر کرد که به یکی از پرفروشترین آلبومهای سال در فرانسه تبدیل شد.
آلبوم بعدی گرند کور مالاد، «Enfant de la ville» (2008)، و آلبوم سوم «3ème temps» (2010)، از نظر تجاری کمتر موفق بودند. در سال 2013 او آلبومی با الهام از خانوادهاش به نام «Funambule» منتشر کرد، در حالی که «Il nous restera ça» (2015) شامل 11 همکاری با دیگر موسیقیدانان بود. ششمین آلبوم او، «Plan B» (2018)، به رتبهٔ دوم جدول آلبومهای SNEP رسید. در سال 2020 او «Mesdames» (خانمها) را منتشر کرد که شامل ده دوئت با خوانندگان زن بود و در صدر جدولهای فرانسوی قرار گرفت. تکآهنگ اصلی آن، «Mais je t'aime» (اما من تو را دوست دارم)، دوئتی با کامیل لِلوش، به بالاترین رتبهٔ او در جدول تکآهنگهای فرانسه تبدیل شد.
جوایز GCM شامل سه جایزهٔ «Victoires de la Musique» است که توسط وزارت فرهنگ فرانسه اعطا میشود. نام هنری او در فرانسوی بهمعنای «بدن بلند، بیمار» است، اشارهای به قامتش (نزدیک به 6 فوت و 4 اینچ یا 1.94 متر) و به آسیب نخاعیای که او را مجبور میکند با عصا راه برود؛ این آسیب ناشی از حادثهٔ شیرجه در سال 1997 بود که در ابتدا پزشکان به او گفته بودند هرگز دوباره قادر به راه رفتن نخواهد بود.
مارسو در 31 ژوئیهٔ 1977 در Le Blanc-Mesnil، Seine-Saint-Denis به دنیا آمد. مادرش کتابدار بود. پدرش، ژاک مارسو، کارمند دولتی منطقهای، دبیر کل کمون در Noisy-le-Sec و Saint-Denis بود و بعدها مدیرکل خدمات در شورای بخش Val-de-Marne و سپس در جامعهٔ شهری Plaine Commune (fr: EPT) شد. خانواده در Saint-Denis زندگی میکردند. مارسو در کلاسهایش بهویژه در درسهای ادبی درخشش داشت؛ او اولین آثارش را در 14–15 سالگی نوشت. اما ورزش بر او غلبه کرد، و در مقطعی او همزمان عضو باشگاههای تنیس، دو و میدانی و بسکتبال بود؛ بسکتبال به بزرگترین علاقهٔ او بدل شد. در 17 سالگی پیشنهادی برای پیوستن به مرکز تمرینی در تولوز به او شد، اما ترجیح داد در Saint-Denis بماند. پس از بازی در JSF Nanterre و در Saint-Denis، مارسو با تیمی در سطح دستهٔ سوم در Aubervilliers قرارداد بست. او مدرک DEUG با گرایش تربیت بدنی گرفت.
در ژوئیهٔ 1997، در جریان یک اردو ورزشی که مارسو ناظر آن بود، حادثهٔ شیرجهای در استخر موجب جابهجایی ستون فقرات او شد؛ سپس به او گفته شد که هرگز دوباره راه نخواهد رفت. با این حال، در 1999، پس از یک سال درمان فشرده، توانایی راه رفتن را بازیافت، اگرچه معمولاً مجبور است از عصا استفاده کند. مارسو به تحصیل ادامه داد و مدرک کارشناسی ارشد DESS در مدیریت ورزش را کسب کرد. او بین سالهای 2001 تا 2005 در بخش بازاریابی Stade de France کار کرد، اما از آن شغل مأیوس شد. ...
منبع: مقالهٔ «Grand Corps Malade» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
