بیوگرافی
الدرِد گرگوری پک (۵ آوریل ۱۹۱۶ – ۱۲ ژوئن ۲۰۰۳) بازیگر آمریکایی و یکی از محبوبترین ستارههای سینما از دههٔ ۱۹۴۰ تا دههٔ ۱۹۷۰ بود. در سال ۱۹۹۹، مؤسسهٔ فیلم آمریکا پک را دوازدهمین ستارهٔ مرد بزرگ سینمای کلاسیک هالیوود نامید.
پس از تحصیل در Neighborhood Playhouse نزد سانفورد مِیزنِر، پک...
الدرِد گرگوری پک (۵ آوریل ۱۹۱۶ – ۱۲ ژوئن ۲۰۰۳) بازیگر آمریکایی و یکی از محبوبترین ستارههای سینما از دههٔ ۱۹۴۰ تا دههٔ ۱۹۷۰ بود. در سال ۱۹۹۹، مؤسسهٔ فیلم آمریکا پک را دوازدهمین ستارهٔ مرد بزرگ سینمای کلاسیک هالیوود نامید.
پس از تحصیل در Neighborhood Playhouse نزد سانفورد مِیزنِر، پک شروع به حضور در اجراهای صحنهای کرد و در بیش از پنجاه نمایش و سه تولید برادوی بازی کرد. او نخستین موفقیت انتقادی خود را در فیلم The Keys of the Kingdom (۱۹۴۴)، درامی به کارگردانی جان ام. استال، تجربه کرد که برای آن اولین نامزدی اسکار را کسب نمود. او در مجموعهای از فیلمهای موفق بازی کرد، از جمله درام عاشقانه The Valley of Decision (۱۹۴۴)، فیلم Spellbound (۱۹۴۵) ساختهٔ آلفرد هیچکاک، و فیلم خانوادگی The Yearling (۱۹۴۶). در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ با نظرات تجاری نسبتاً سردی روبهرو شد؛ از جمله آثارش در آن دوره The Paradine Case (۱۹۴۷) و The Great Sinner (۱۹۴۸) بودند. پک در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به شهرت جهانی رسید و پشت سر هم در اقتباس کتاب به فیلم Captain Horatio Hornblower (۱۹۵۱) و درام مذهبی David and Bathsheba (۱۹۵۱) ظاهر شد. او در کنار آوا گاردنر در The Snows of Kilimanjaro (۱۹۵۲) و آدری هِپبِرن در Roman Holiday (۱۹۵۳) بازی کرد که برای آن پک جایزهٔ گلدن گلوب را دریافت نمود.
از دیگر فیلمهای برجستهای که در آنها حضور داشت میتوان به Moby Dick (۱۹۵۶، و مینیسری ۱۹۹۸ آن)، The Guns of Navarone (۱۹۶۱)، Cape Fear (۱۹۶۲، و بازسازی آن در ۱۹۹۱)، The Omen (۱۹۷۶)، و The Boys from Brazil (۱۹۷۸) اشاره کرد. در طول دوران کاریاش، او اغلب نقش قهرمانانی با «پایداری اخلاقی» را بازی میکرد. فیلم Gentleman's Agreement (۱۹۴۷) بر موضوعات ضدیهودستیزی متمرکز بود، در حالی که شخصیت پک در Twelve O'Clock High (۱۹۴۹) با اختلال استرس پس از سانحه ناشی از جنگ جهانی دوم دست و پنجه نرم میکرد. او برای نقشآفرینی در نقش اتیکوس فینچ در To Kill a Mockingbird (۱۹۶۲)، اقتباسی از رمان مدرن همنام که حول نابرابری نژادی میگشت و برای آن تحسین جهانی دریافت کرد، جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برد. در سال ۱۹۸۳، او در کنار کریستوفر پلامر در The Scarlet and The Black نقش هیو اوفلاهرتی، کشیش کاتولیکی که هزاران اسیر متفق فراری و یهودی را در رم در زمان جنگ جهانی دوم نجات داد، را ایفا کرد.
پک همچنین در عرصهٔ سیاسی فعال بود؛ در سال ۱۹۴۷ در برابر House Un-American Activities Committee به چالش پرداخت و از سوی رئیسجمهور ریچارد نیکسون بهعنوان رقیب سیاسی شناخته میشد. رئیسجمهور لیندون بی. جانسون در سال ۱۹۶۹ پک را به خاطر تلاشهای انساندوستانهٔ عمرش با نشان آزادی ریاستجمهوری (Presidential Medal of Freedom) تجلیل کرد. پک در سن ۸۷ سالگی در اثر برونشپنومونی در خواب درگذشت.
نمایش بیشتر
