بیوگرافی
هیوبرت هوریشیو هامفری جونیور (۲۷ مه ۱۹۱۱ – ۱۳ ژانویه ۱۹۷۸) داروساز و سیاستمدار آمریکایی بود که از ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ بهعنوان سیوهشتمین معاون رئیسجمهور ایالات متحده خدمت کرد. او دو بار در سنای ایالات متحده نماینده مینهسوتا بود، از ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۴ و از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۸. بهعنوان سناتور،...
هیوبرت هوریشیو هامفری جونیور (۲۷ مه ۱۹۱۱ – ۱۳ ژانویه ۱۹۷۸) داروساز و سیاستمدار آمریکایی بود که از ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ بهعنوان سیوهشتمین معاون رئیسجمهور ایالات متحده خدمت کرد. او دو بار در سنای ایالات متحده نماینده مینهسوتا بود، از ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۴ و از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۸. بهعنوان سناتور، او یکی از رهبران برجسته لیبرالیسم مدرن در ایالات متحده بود. بهعنوان معاون رئیسجمهور لیندون بی. جانسون، از جنگ ویتنام که بحثبرانگیز بود حمایت کرد. حزبی دموکرات که بهشدت دچار اختلاف بود او را نامزد انتخابات ریاستجمهوری ۱۹۶۸ کرد، انتخاباتی که او در مقابل نامزد جمهوریخواهان ریچارد نیکسون باخت.
هامفری در والِیس، داکوتای جنوبی زاده شد و در دانشگاه مینهسوتا تحصیل کرد. در سال ۱۹۴۳ استاد علوم سیاسی کالج مکآلستر شد و کمپین ناموفقی برای شهرداری مینیاپولیس برگزار کرد. او در ۱۹۴۴ به بنیانگذاری حزب دموکرات–کشاورز–کارگر مینهسوتا (DFL) کمک کرد؛ سال بعد بهعنوان شهردار مینیاپولیس انتخاب شد و تا ۱۹۴۸ در این سمت بود و در ۱۹۴۷ گروه لیبرال و ضدکمونیست «آمریکاییها برای اقدام دموکراتیک» را همراه بنیانگذاری کرد. در ۱۹۴۸ به سنای ایالات متحده انتخاب شد و با موفقیت برای گنجاندن پیشنهادی برای پایان بخشیدن به تفکیک نژادی در برنامه حزبی کنوانسیون ملی دموکراتها در ۱۹۴۸ تلاش کرد.
هامفری سه دوره در سنا از ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۴ خدمت کرد و در چهار سال پایانی دورهاش معاون رهبر اکثریت سنا بود. در این مدت او نویسنده اصلی قانون حقوق مدنی ۱۹۶۴ بود، اولین طرح برای ایجاد سپاه صلح (Peace Corps) را معرفی کرد و ریاست کمیته منتخب خلعسلاح را بر عهده داشت. او در سالهای ۱۹۵۲ و ۱۹۶۰ نتوانست نامزدی ریاستجمهوری حزبش را بهدست آورد. پس از آنکه لیندون بی. جانسون به ریاستجمهوری رسید، هامفری را بهعنوان همنامزد خود انتخاب کرد و ترکیب دموکراتها در انتخابات ۱۹۶۴ با پیروزی قاطع همراه شد.
در مارس ۱۹۶۸ جانسون بهطور غافلگیرکننده اعلام کرد که برای دوره مجدد نامزد نخواهد شد و هامفری کارزار ریاستجمهوری خود را آغاز کرد. او وفادار به سیاستهای دولت جانسون درباره جنگ ویتنام بود، از سوی بسیاری در حزب خود با مخالفت مواجه شد و از شرکت در انتخابات مقدماتی اجتناب کرد تا بر کسب نمایندگان ایالاتی که مقدماتی نداشتند در کنوانسیون ملی دموکراتها متمرکز شود. استراتژی نمایندگانش در کسب نامزدی موفق بود و او سناتور ادموند ماسکی را بهعنوان همنامزد انتخاب کرد. در انتخابات عمومی، او تقریباً با شمار آراء مردمی نیکسون برابری کرد اما از نظر آراء الکترال با اختلاف چشمگیری شکست خورد. پس از این شکست، او به سنا بازگشت و از ۱۹۷۱ تا زمان مرگش در ۱۹۷۸ در آنجا خدمت کرد. او در مقدماتی دموکراتها در ۱۹۷۲ بار دیگر شرکت کرد اما به جورج مکگوون باخت و از پذیرفتن معاونت مکگوون خودداری کرد. از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ او بهعنوان معاون رئیسموقت مجلس سنای ایالات متحده خدمت کرد.
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نمایش بیشتر
