بیوگرافی
همفری دو فارست بوگارت (۲۵ دسامبر ۱۸۹۹ – ۱۴ ژانویه ۱۹۵۷)، با لقب بوگی، بازیگری آمریکایی بود. اجراهای او در فیلمهای کلاسیک هالیوود او را به نمادی فرهنگی در آمریکا تبدیل کرد. در سال ۱۹۹۹، مؤسسه فیلم آمریکا بوگارت را بهعنوان بزرگترین بازیگر مرد سینمای کلاسیک آمریکا انتخاب کرد.
بوگارت بازیگری...
همفری دو فارست بوگارت (۲۵ دسامبر ۱۸۹۹ – ۱۴ ژانویه ۱۹۵۷)، با لقب بوگی، بازیگری آمریکایی بود. اجراهای او در فیلمهای کلاسیک هالیوود او را به نمادی فرهنگی در آمریکا تبدیل کرد. در سال ۱۹۹۹، مؤسسه فیلم آمریکا بوگارت را بهعنوان بزرگترین بازیگر مرد سینمای کلاسیک آمریکا انتخاب کرد.
بوگارت بازیگری را در نمایشهای برادوی آغاز کرد و کار خود در سینما را با فیلم Up the River (۱۹۳۰) برای شرکت فاکس شروع کرد و در دهه بعد در نقشهای مکمل ظاهر شد و بهطور منظم نقش گانگسترها را بازی میکرد. او برای نقش دوک مانتی در The Petrified Forest (۱۹۳۶) مورد تحسین قرار گرفت، اما در استودیوی وارنر برادرز همچنان در کنار بازیگران دیگر که نقشهای اصلی را میگرفتند در نقشهای فرعی باقی ماند. همچنین بوگارت برای بازیاش در نقش گانگستر هیو «بیبی فیس» مارتین در Dead End (۱۹۳۷) به کارگردانی ویلیام وایلِر نقدهای مثبتی دریافت کرد.
موفقیت او از نقشهای مکمل به ستاره شدن با فیلم High Sierra (۱۹۴۱) آغاز شد و با The Maltese Falcon (۱۹۴۱)، که یکی از نخستین فیلمهای برجسته نوآر بهشمار میرود، به اوج رسید. کارآگاهان خصوصی بوگارت، سم اسپِید (در The Maltese Falcon) و فیلیپ مارلو (در The Big Sleep (۱۹۴۶)) تبدیل به الگوهایی برای کارآگاهان در دیگر فیلمهای نوآر شدند. مهمترین نقش عاشقانه او نقش مقابل اینگرید برگمن در Casablanca (۱۹۴۲) بود که برای آن نخستین نامزدیاش برای جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را بهدست آورد. بوگارت ۴۴ ساله و لورن باکال ۱۹ ساله در هنگام فیلمبرداری To Have and Have Not (۱۹۴۴) عاشق یکدیگر شدند. در سال ۱۹۴۵، چند ماه پس از پایان فیلمبرداری فیلم دومشان The Big Sleep، او از همسر سومش طلاق گرفت و با باکال ازدواج کرد. پس از ازدواج، آنها در فیلمهای معمایی و مهیج Dark Passage (۱۹۴۷) و Key Largo (۱۹۴۸) بار دیگر نقشهای علاقهمند یکدیگر را ایفا کردند.
اجراهای بوگارت در The Treasure of the Sierra Madre (۱۹۴۸) و In a Lonely Place (۱۹۵۰) اکنون ازجمله بهترینهای او درنظر گرفته میشوند، هرچند هنگام اکران آن فیلمها چنین شناختهشدنی نداشتند. او پِرِسپِکتِ آن شخصیتهای متزلزل و ناآرام را دوباره بهعنوان فرمانده یک ناوچه نیروی دریایی در جنگ جهانی دوم در The Caine Mutiny (۱۹۵۴) ایفا کرد، فیلمی که چه از نظر نقدی و چه تجاری موفق بود و نامزدی دیگری برای جایزه بهترین بازیگر برای او بههمراه داشت. او برای نقشآفرینیاش در نقش کاپیتان لنج بخار کوچکی در کنار مبلغ مذهبی کاترین هپبورن در ماجرای آفریقایی مربوط به جنگ جهانی اول، The African Queen (۱۹۵۱)، برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر شد. از دیگر نقشهای مهم دوران پایانی کار او میتوان به The Barefoot Contessa (۱۹۵۴) با آوا گاردنر و رقابتش با ویلیام هولدن برای بهدستآوردن آدری هپبورن در Sabrina (۱۹۵۴) اشاره کرد. بوگارت که سیگار و مشروبات الکلی زیادی مصرف میکرد، در ژانویه ۱۹۵۷ بر اثر سرطان مری درگذشت.
نمایش بیشتر
