Ivan Mosjoukine

بیوگرافی

ایوان ایلیچ موزژوخین، که معمولاً با ترانویسی فرانسویِ Ivan Mosjoukine شناخته می‌شد، بازیگر، نویسنده و کارگردان فیلم‌های صامت روسی بود. او در کندول، در فرمانداری ساراتوف امپراتوری روسیه (در حال حاضر استان پنزا در روسیه) به دنیا آمد و جوان‌ترینِ چهار برادر بود. مادرش راشل ایوانونا موزژوخینا (با نام دُختری لاستوشکینا)...

ایوان ایلیچ موزژوخین، که معمولاً با ترانویسی فرانسویِ Ivan Mosjoukine شناخته می‌شد، بازیگر، نویسنده و کارگردان فیلم‌های صامت روسی بود. او در کندول، در فرمانداری ساراتوف امپراتوری روسیه (در حال حاضر استان پنزا در روسیه) به دنیا آمد و جوان‌ترینِ چهار برادر بود. مادرش راشل ایوانونا موزژوخینا (با نام دُختری لاستوشکینا) دختر یک کشیش ارتدکس روس و پدرش ایلیا ایوانوویچ موزژوخین از دهقانان بود که به عنوان مدیر املاک برای خانواده نجیب‌زاده اوبولنسکی خدمت می‌کرد. در حالی که هر سه برادر بزرگ‌ترش مدرسهٔ کشیشی را به پایان رساندند، ایوان به دبیرستان پسران پنزا فرستاده شد و بعداً در دانشگاه دولتی مسکو حقوق خواند. در سال ۱۹۱۰، تحصیلات دانشگاهی را رها کرد تا به یک گروه تئاتری سیار از کیف بپیوندد که با آن برای یک سال به گردش پرداخت و تجربه کسب کرد و به‌خاطر حضور پویا بر صحنه شهرت یافت. پس از بازگشت به مسکو، حرفهٔ سینمایی‌اش را با اقتباس سال ۱۹۱۱ از «سونات کرویتر»ِ تولستوی آغاز کرد. پایدارترین سهم موسژوکن در مفهوم نظری فیلم به‌عنوان تصویر، میراث چهرهٔ او در بازنمایی مکرر واکنش‌های توهم‌گونه است که در آزمایش مونتاژ روان‌شناختی لووف کولیشف (Lev Kuleshov) مشاهده شد و تأثیر کولیشف را نشان داد. در سال ۱۹۱۸، اولین سال کامل انقلاب روسیه، کولیشف تصویرِ انقلابی خود از کاربرد اصولِ تدوین فیلم را از قطعاتی از یکی از فیلم‌های دوران تزارِ موسژوکن ساخت که هنگام خروج او و تمامی شرکت تولید فیلمش به ایمنی نسبیِ کریمه در سال ۱۹۱۷ رها شده بود. در پایان سال ۱۹۱۹، موسژوکن به پاریس رسید و به‌سرعت خود را به‌عنوان یکی از ستارگان برجستهٔ سینمای صامت فرانسه تثبیت کرد و در یک فیلم موفق پس از دیگری بازی کرد. او خوش‌پوش، بلندقد و دارای حضوری قدرتمند بر پرده بود و به‌عنوان یک شخصیت عاشقانهٔ مرموز و هِجِانی طرفداران زیادی جذب کرد. ستاره‌بودن موسژوکن تضمین شده بود و در دههٔ ۱۹۲۰، چهرهٔ او با خیره‌نگریِ متمایزش بر جلد مجلات فیلم در سراسر اروپا دیده می‌شد. او فیلمنامهٔ بیشتر آثارِ نقش‌آفرینیِ خود را نوشت و دو تا از آن‌ها را کارگردانی کرد: L'Enfant du carnaval (کودک کارناوال)، که در ۲۹ اوت ۱۹۲۱ منتشر شد، و Le Brasier ardent (شعله‌ور)، که در ۲ نوامبر ۱۹۲۳ اکران شد. بازیگر نقش اول زن در هر دو فیلم «بانوی موسژوکن» آن زمان، ناتالی لیسنکو بود. به‌ویژه Brasier به‌خاطر مفاهیم نوآورانه و مبتکرانه‌اش مورد تحسین قرار گرفت، اما در نهایت بسیار سورئال و عجیب‌وغریب بود و موفقیت مالی نیافت. ایوان موسژوکن در یک کلینیک در نویل-سور-سن بر اثر سل درگذشت. تمامی منابع موجود سن او را ۴۹ سال و سال تولدش را ۱۸۸۹ گزارش می‌کنند؛ با این حال، سنگ قبر او در قبرستان روس‌ها در حومهٔ پاریس، Sainte-Genevieve-des-Bois، سال ۱۸۸۷ را منقوش کرده است.